Καλημέρα, να έχουμε μία όμορφη Κυριακή.
Το παραπεμπτικό για το Δρομοκαΐτειο δε πρέπει να έγραφε “Καλλιτέχνης” αλλά “Χάρης Λεμπιδάκης”. Είναι σκληρό αυτό που γράφω αλλά είναι μια πραγματικότητα. Είναι αδιανόητο να έχεις μεταμορφωθεί σε ύαινα, καθήμενη σε μια γωνιά και να περιμένεις τον θάνατο του.
Του Νάσου Ρόγκα
Όχι απλά περιμένεις να πεθάνει, αλλά βοηθάς πολύ για να συμβεί. Ταυτόχρονα κάνεις επιθέσεις με story σε όποιον γράφει κάτι θετικό στον “Καλλιτέχνη”. Παράλληλα τα γραφόμενα σου ξεσκίζουν τον “Καλλιτέχνη”. Το κερασάκι στη τούρτα και ο σεβασμός στον “Καλλιτέχνη” έρχεται στο τελευταίο story, Στα νούμερα που δίνεις στη δημοσιότητα για όσα έκαναν αυτά που γράφεις.
Το Δικαίωμα στο χαρτζιλίκι έρχεται απ’ τους “δήθεν φίλους του καλλιτέχνη” που ζητάει προσωπικές αμοιβές για συναυλίες κοινής ωφέλειας. Κάντε το συνειρμό για πρόσφατη συναυλία…. θα καταλάβετε.
Μετά, ο Χάρης βγαίνει στις εκπομπές και ασκεί κριτική, γιατί έχει φίλες τις παρουσιάστριες. Τού δίνουν βήμα απλά γιατί δεν βγάζει στη δημοσιότητα τα δικά τους τα άπλυτα.
Ποια καλλιτέχνης χώρισε ο Χάρης το γράψε, βίασε κάθε ίχνος του οικογενειακού της άβατου. Ποιος καλλιτέχνης μπήκε στο Δρομοκαΐτειο, φυσικά ο Χάρης το έγραψε.
Ποια παρουσιάστρια φίλη του, στην Πάρο αφήνει το σύζυγο να αγναντεύει το απέραντο γαλάζιο, την ώρα που δύο στενά παρακάτω εκείνη δίνει καυτά φιλιά στον εραστή ο Χάρης δεν το έγραψε.
Όταν ο άλλος είναι βιαστής, παιδεραστής και δολοφόνος τον βγάζει με θολή φωτογραφία. Τον “Καλλιτέχνη” πάντως φόρα παρτίδα τον σέντραρε. Όταν ένας άνθρωπος πάντως αντιμετωπίζει μία δύσκολη συνθήκη, δεν τον ευτελίζεις και δεν τον διασύρεις δημόσια. Ειδικά όταν λες ότι εκπροσωπείς ένα μεγάλο κομμάτι των καλλιτεχνών.
Καλλιτέχνες μου τηλεφωνούν και είναι έξαλλοι μαζί του. Τον μαζεύουν οι δισκογραφικές και του δίνουν χαρτζιλίκια. Στις δύσκολες στιγμές μας είναι ο πρώτος μας εκτελεστής. Αυτά μου λένε και μου γράφουνε, τραγουδίστριες και τραγουδιστές.
Κλείσανε μέσα τον θεό…κι αφήνουν έξω το ζαβό….
“Όταν η συμφορά συμφέρει λογάριαζε τη για πόρνη..” Ελύτης