Έτσι είναι ο Αντώνης, μια γερασμένη αγέραστη υπηρέτρια της δημοσιοκαφρίας. Ο Κολιάδης του πέταξε λίγα ψίχουλα και έχει γίνει ο καλύτερος του φίλος. Βρίζει τους πάντες, γιατί δεν προσκύνησαν τα θέλω του και δεν του κάνανε χατίρια. Άλλωστε αυτός είναι ο Μαρτίνης.
Ο άνθρωπος που στοχοποιεί τους πάντες και εμφανίζει τον εαυτό του σαν μία αθώα περιστέρα. Ο Αντώνης της ντροπής. Ο Αντώνης που oι υπάλληλοι του ακόμα ψάχνουν τα δεδουλευμένα τους από την συνεργασία του με τον τότε υπουργό. Οι παίκτες που αποχώρησαν από την ομάδα γιατί έβαζε μπράβους και τους απειλούσαν για να μην πάρουν τα δεδουλευμένα τους. Ενώ ο Αντώνης αγόραζε τις πανάκριβές πόρσε Καγιέν.
Ο Αντώνης που ανοίγει τα μικρόφωνα και εκτελεί πληρωμένα συμβόλαια συκοφαντίας και ψέματος. Ο Αντώνης που ενώ ξέρει την αλήθεια προτιμάει να λέει ψέματα. Για αυτό άλλωστε χάνει το ένα δικαστήριο μετά το άλλο.
Ο Αντώνης που έχει φεσώσει κόσμο και κοσμάκι και που σήμερα κάποιοι κλαίνε τα λεφτά τους. Αυτός είναι ο Αντώνης της ντροπής, της κατακραυγής. Ο Αντώνης που παρακαλούσε γονατιστός να βγάζουμε όλοι τον Χατζημάρκο στη Σέντρα. Ο Αντώνης που σήμερα όλοι γελάνε μαζί του.
Οποιαδήποτε ομοιότητα με πρόσωπα και καταστάσεις είναι πραγματική και ανταποκρίνεται στην πραγματικότητα….
