Ο Δήμαρχος Ρόδου κ. Αλέξανδρος Κόλλιαδης, παρουσιάζοντας τον πρόσφατο ανασχηματισμό και τους νέους αντιδημάρχους, δήλωσε με έμφαση ότι θα αφήσει το γραφείο του και θα κατέβει στις γειτονιές.
Επιτέλους. Γιατί κάποιες γειτονιές τον περιμένουν πολύ καιρό .
Μία από αυτές είναι η περιοχή Καρακόνερο Ροδίνι , όπου οι κάτοικοι ζουν καθημερινά ένα εφιαλτικό σκηνικό:
καύση καλωδίων στον καταυλισμό Ρομά, αποπνικτική ατμόσφαιρα, τοξικοί καπνοί, φόβος για την υγεία παιδιών και ηλικιωμένων, και μια τοπική αγορά που καταρρέει. Επιχειρήσεις κλείνουν η μία μετά την άλλη, όχι από οικονομική κρίση, αλλά από κρατική και δημοτική αδιαφορία .
Το πρόβλημα δεν είναι νέο Ούτε άγνωστο.
Και σίγουρα δεν είναι παρεξήγης
Ο ίδιος ο δήμαρχος είχε δεσμευτεί στην αρχή της θητείας του ότι ο καταυλισμός στο Καρακόνερο θα απομακρυνθεί και ότι η περιοχή θα ανακουφιστεί. Χρόνια μετά, οι δεσμεύσεις αυτές μοιάζουν να έχουν καεί… όπως και τα καλώδια.
Αν, λοιπόν, ο κ. Κόλλιαδης σκοπεύει πράγματι να κατέβει στις γειτονιές, ας ξεκινήσει από το Ροδίνι.
Ας περπατήσει εκεί που οι κάτοικοι δεν μπορούν να ανοίξουν παράθυρο.
Ας μιλήσει με τους επαγγελματίες που εγκαταλείπουν τα μαγαζιά τους.
Ας εξηγήσει στους γονείς γιατί τα παιδιά τους αναπνέουν καπνό αντί για αέρα.
Και κυρίως, ας απαντήσει καθαρά: Θα επισκεφθεί την περιοχή του Ροδινιού και του Καρακόνερου;
Ή οι γειτονιές τελειώνουν εκεί που αρχίζει το πολιτικό κόστος; Οι κάτοικοι δεν ζητούν θαύματα.
Ζητούν αυτά που τους υποσχέθηκαν.
Και τα ζητούν τώρα .