Αν υπήρχε λογική ούτε τους δασοπυροσβέστες θα καταργούσαμε, ούτε από τις κοινωνίες θα ξέκοβαν οι αρχές, ούτε τα εκατοντάδες εκατομμύρια που ταΐζουν τα media για να υποστηρίζουν το αφήγημα θα έδιναν. Πυροσβεστικά μέσα θα αγοράζαμε αντί για φρεγάτες, δέντρα θα γεμίζαμε τις πόλεις για να μην είναι αβίωτες και όχι άλλα κτίρια σε περιβάλλοντα που ασφυκτιούν, θα απαγορεύαμε τις πισίνες από κει που το νερό στερεύει, θα, θα, θα… Όμως όλα αυτά απαιτούν λογική, πονοψυχιά για τον τόπο, νοιάξιμο. Το οποίο φυσικά απουσιάζει..
Στην πραγματικότητα στην πρόληψη, στην προσαρμογή, στην ανάγκη να σταματήσουμε ή έστω να περιορίσουμε το κακό απαντάμε με μηνύματα εκκένωσης πόλεων, για να μην καούν όπως η Σαλονίκη του 1917 με αυτόπτες μάρτυρες, με γελοίες αιτιολογίες του τύπου ”εσεις φταίτε που δεν γίνεστε εθελοντές” με βαρύγδουπες δηλώσεις που λένε ”το καλοκαίρι μας βρίσκει θωρακισμένους”. Δεν υπάρχει τόπος που να μη δοκιμάστηκε με κάποιο τρόπο αυτό το καλοκαίρι, δεν υπάρχει σημείο της χώρας που να μην συνειδητοποίησε ότι τίποτε πια δεν θα ναι ίδιο. Ούτε τα σπίτια ξαναγίνονται, ούτε οι δουλειές και οι κόποι στα χωράφια, μη γελιόμαστε, αυτά λέγονται για παρηγοριά. Με τη σύμβαση του τέλους μαθαίνεις να ζεις απλά. Αν όλο αυτό που ζούμε και αυτή τη φορά το περάσουμε ξώφαλτσα το αύριο δεν θα ναι απλά αφιλόξενο, θάναι εφιαλτικό. Πάρτε και άλλα όπλα να πολεμάτε μη μας πάρουν την διαλυμένη χώρα…Αχρείοι..
ΠΑΡΑΛΑΞΗ