Σε μια ώριμη και λειτουργική Δημοκρατία, η σχέση αυτοδιοίκησης και δημοσιογραφίας είναι σαφής: οι δημοσιογράφοι ρωτούν και η αυτοδιοίκηση απαντά. Όταν όμως ο Δήμαρχος επιλέγει να απαντά με απειλές,ύβρεις, δικαστήρια τότε το πρόβλημα παύει να είναι επικοινωνιακό. Γίνεται βαθιά θεσμικό. Τοτε μιλάμε για μαφία.
Γράφει ο Νάσος Ρόγκας
Η δημόσια απειλή μήνυσης και οποιαδήποτε μορφή βίας και απειλής προς τον δημοσιογράφο, τον δημοτικό σύμβουλο από τον Δήμαρχο Ρόδου, επειδή τόλμησε να θέσει ερωτήματα, δεν μπορεί να ερμηνευθεί ως ένα στιγμιαίο ολίσθημα. Αποκαλύπτει μια πολιτική κουλτούρα που αντιλαμβάνεται τον έλεγχο ως εχθρική πράξη και τη δημοσιογραφική και από τον δημοτικό σύμβουλο διερεύνηση ως απειλή προς την εξουσία.
Και όμως, ο δημοσιογραφικός έλεγχος δεν είναι πράξη αντιπολίτευσης. Είναι πράξη Δημοκρατίας.
Η Ελλάδα βρίσκεται στην 89η θέση παγκοσμίως στην ελευθερία του Τύπου, σύμφωνα με τους Reporters Without Borders. Πρόκειται για μια κατάταξη που δεν αποτελεί συγκυριακό στατιστικό στοιχείο, αλλά αντανάκλαση μιας διαρκούς υποχώρησης θεσμικών εγγυήσεων και δημοκρατικών αντανακλαστικών.
Στον πυρήνα αυτής της υποχώρησης βρίσκονται οι αγωγές SLAPP ,οι στρατηγικές αγωγές εκφοβισμού που δεν στοχεύουν στη δικαστική δικαίωση, αλλά στη φίμωση. Πρόκειται για πρακτικές που επιδιώκουν να εξαντλήσουν οικονομικά και επαγγελματικά τους δημοσιογράφους, να τους φθείρουν ψυχολογικά και, τελικά, να τους αποτρέψουν από το να ασκούν το λειτούργημά τους.
Η δημόσια απειλή δικαστικής δίωξης σε ζωντανή μετάδοση δεν αποτελεί απλώς μια πολιτική υπερβολή. Αποτελεί επικίνδυνο μήνυμα προς ολόκληρο τον δημοσιογραφικό κόσμο: «ρωτήστε λιγότερο, ερευνήστε λιγότερο, σιωπήστε περισσότερο».
Η αντίφαση δεν είναι απλώς πολιτική. Είναι ηθική και θεσμική. Διότι δεν μπορεί να οικοδομηθεί κουλτούρα προστασίας της δημοσιογραφίας από εκείνους που επιλέγουν να τη στοχοποιούν.
Η ελευθερία του Τύπου δεν αποτελεί επαγγελματικό προνόμιο των δημοσιογράφων. Αποτελεί θεμελιώδες κοινωνικό δικαίωμα. Είναι η εγγύηση ότι η εξουσία θα ελέγχεται, ότι η αλήθεια θα αναζητείται και ότι η κοινωνία θα γνωρίζει.