Ένας μικρός απολογισμός απο το καμαρίνι κοιτάζοντας τις φωτό μου λίγο πριν αλλάξει ο χρόνος… πάμε!
Αεροπλάνα που έφυγαν νύχτα,
βαλίτσες γεμάτες τραγούδια,
σκηνές, φωνές
και οι πρώτες συναυλίες με χιλιάδες ανθρώπους να τραγουδάτε μαζί μου…
Τα γατάκια μου στο σπίτι.
Η γείωση μου.
Μια πετσέτα σε μια παραλία τον Αύγουστο,
ήλιος, αλάτι, ένα χαμόγελο χωρίς λόγο.
Δύο παγωτά στη Fontana di Trevi,
έτσι απλά…
Ένα νέο ξεκίνημα στην Αθήνα.
Το Ρομέο να αλλάζει,
να γίνεται σιγά σιγά το νέο μας “σπίτι”.
Νέος δίσκος.
Νέα τραγούδια.
Και εσείς — τόσες φωνές —
να τα κάνετε δικά σας.
Όλα αυτά είναι το δικό μου DNA.
Οι επιτυχίες και οι δυσκολίες.
Η κούραση, οι δρόμοι…
Αλλά πάνω απ’ όλα, ζωή.
Αληθινή…Δυνατή και ροκ.
Ο νέος χρόνος δεν υπόσχεται τίποτα.
Κι αυτό μου αρέσει.
Σας αγαπώ.
Σας ευχαριστώ για όλα. 🖤
Μπορώ να έχω λίγο το Λογαριασμό;;;