Αγαπητές και αγαπητοί σύνεδροι, στελέχη της Νέας Δημοκρατίας, συναγωνιστές, συναγωνίστριες της μεγάλης μας παράταξης, Νεοδημοκράτισσες και Νεοδημοκράτες, ΟΝΝΕΔίτισσες και ΟΝΝΕΔίτες, εκλεκτοί καλεσμένοι από την Ελλάδα και από το εξωτερικό, φίλες και φίλοι, αυτή η ανεπανάληπτη υποδοχή σας αποτελεί το πιο ηχηρό μήνυμα ότι είμαστε αποφασισμένοι να πάμε μαζί για την Ελλάδα του 2030.
Είναι η καλύτερη απάντηση σε όσους μας θέλουν δήθεν πληγωμένους και, παράλληλα, η πιο τρανή απόδειξη του παλμού αυτής της παράταξης που «γεννήθηκε» από τον Κωνσταντίνο Καραμανλή για να υπηρετεί την πατρίδα, ξεπερνώντας εμπόδια, μετατρέποντας σε ευκαιρίες τις δυσκολίες και κυρίως κατακτώντας νίκες, πολλές νίκες, που τις οφείλουμε σε εσάς, στην καθεμία και στον καθένα ξεχωριστά, και βέβαια φέρνοντας έργο και αποτέλεσμα.
Είναι όλα όσα είδαμε μαζί στα πρόσωπα των Νεοδημοκρατών στο βίντεο το οποίο προηγήθηκε. Πρόσωπα στα οποία αναγνωρίζω όλους εσάς, τους πάνω από 3.000 συνέδρους, τους χιλιάδες παρατηρητές, που έφτασαν από κάθε γωνιά της επικράτειας. Τα στελέχη της Νέας Δημοκρατίας, η αφοσίωση των οποίων της δίνει ζωή. Η συνέπειά τους, η συνέπειά σας, μας δίνει αντοχή, ενώ η δράση σας μας κάνει ανίκητους.
Με όλους εσάς λοιπόν -θα το πω όσο πιο δυνατά μπορώ- είμαι πάντα δίπλα σας στην πρώτη γραμμή. Εσείς μου δίνετε δύναμη να συνεχίσω, να συνεχίσουμε αυτόν τον όμορφο, αυτόν τον δύσκολο αγώνα.
Έτσι, στον δρόμο προς τις επόμενες εκλογές, συναντιόμαστε σήμερα στο 16ο Συνέδριό μας για να απαντήσουμε πρώτα και πάνω από όλα σε ένα κομβικό ερώτημα: «γιατί διεκδικούμε μία τρίτη τετραετία;»
Κάτι, όμως, που για να συμβεί, για να απαντηθεί ουσιαστικά, πρέπει πρώτα να θυμηθούμε πού ήμασταν, πού είμαστε, πού πάμε. Να θυμηθούμε τις επιτυχίες μας, να αναγνωρίσουμε με θάρρος τα λάθη μας.
Εξάλλου, η λέξη «αλήθεια» σημαίνει άρνηση της λήθης. Γι’ αυτό και η εμπειρία οφείλει να είναι στοιχείο των νέων σχεδίων μας, ώστε η μνήμη να ενωθεί με την προοπτική.
Θυμάμαι χαρακτηριστικά την πρώτη φορά που στάθηκα ενώπιόν σας ως Αρχηγός της Νέας Δημοκρατίας, στο 10ο Συνέδριό μας. Το θυμάστε, φαντάζομαι. Είμαι σίγουρος ότι οι πιο πολλοί από εσάς ήσασταν εδώ και θέλω να ευχαριστήσω ξεχωριστά τους συνοδοιπόρους μας που στάθηκαν κοντά στην παράταξη στις εύκολες και στις δύσκολες στιγμές.
Τότε σας είχα μιλήσει για πρώτη φορά για τη «συμφωνία αλήθειας» με τις Ελληνίδες και τους Έλληνες, για έναν πατριωτισμό με στόχο την αναγέννηση του τόπου. Μίλησα τότε για λιγότερους φόρους, για περισσότερες δουλειές, για καλύτερους μισθούς, για καλύτερες συντάξεις. Μία Ελλάδα όχι πια στο περιθώριο, αλλά στην καρδιά της Ευρώπης, με ισχυρή άμυνα, με σύνορα απόρθητα απέναντι σε κάθε είδους απειλή.
Και αξίζει τον κόπο -δεν ήταν τόσο μακριά όλα αυτά τα οποία συνέβαιναν τότε- να θυμηθούμε ποιες ήταν οι εικόνες οι οποίες μας «πολιορκούσαν» τότε, 10 χρόνια πριν. Στους δρόμους ατελείωτα λουκέτα σε μαγαζιά και σε σπίτια. Πολίτες έψαχναν απεγνωσμένα για δουλειά -τότε η ανεργία ήταν στο 25%. Νέοι άνθρωποι ξενιτεύονταν, αφήνοντας πίσω γονείς που πάλευαν να επιβιώσουν μετά τις περικοπές των μισθών και των συντάξεων, σε έναν τόπο τυλιγμένο στο γκρίζο σύννεφο της διεθνούς περιφρόνησης και με το βλέμμα της κοινωνίας χαμηλό και ταπεινωμένο.
Τότε, μέσα σε αυτή την ατμόσφαιρα, τόνιζα από το βήμα του Συνεδρίου, και σας διαβάζω μία αποστροφή από αυτά τα οποία έλεγα πριν από 10 χρόνια: «η Ελλάδα δεν μπορεί να είναι ο αδύναμος κρίκος της Ευρώπης ούτε να γίνεται αντικείμενο ειρωνείας και χλευασμού». Έλεγα τότε, το 2016: «Της αξίζει, μας αξίζει, στην Ελλάδα μας, μια θέση στον πυρήνα της Ευρώπης. Της αξίζει της πατρίδας μας να γίνει τόπος προσέλκυσης και όχι απώθησης των νέων της. Να γίνει μια χώρα ποιοτικής εργασίας και ευκαιριών για όλους τους πολίτες της».
Τότε μπορεί να έβλεπα στα βλέμματά σας μία σχετική καχυποψία. Θα μπορούσαν άραγε όλα αυτά, για τα οποία μιλούσαμε τότε, πριν από 10 χρόνια, να γίνουν πραγματικότητα;
Σε αυτό το στοίχημα, απαντήσαμε με τα λόγια του John F. Kennedy: «το επιλέγω όχι γιατί είναι εύκολο, αλλά ακριβώς γιατί είναι δύσκολο».
Και σήμερα είμαι εδώ για να θυμίσουμε μαζί αυτή τη διαδρομή, που μέσα από πολλές ελπίδες, μέσα από πολλές δυσκολίες, έφερε και πάλι την ελπίδα και το χαμόγελο στις Ελληνίδες και στους Έλληνες.
Κυρίως, όμως, παρά τις μεγάλες δυσκολίες που αναντίρρητα υπάρχουν, μας προσέφερε ένα άυλο προνόμιο: να νιώθουμε επιτέλους υπερήφανοι, κάτι για το οποίο η συμβολή αυτής της παράταξης υπήρξε καθοριστική.
Γιατί, πράγματι, η Ελλάδα της πτώχευσης είναι τώρα στην πρώτη γραμμή της ανάπτυξης στην Ευρώπη. Ανέκτησε την επενδυτική βαθμίδα. Ο Υπουργός Οικονομικών ηγείται του Eurogroup. Ποιος θα το περίμενε πριν από κάποια χρόνια;
Η ανεργία έπεσε από το 18% στο 8%, δημιουργήθηκαν παραπάνω από 600.000 νέες θέσεις εργασίας. Καταργήθηκαν συνολικά 83 φόροι. Ο κατώτατος μισθός πήγε από τα 650 ευρώ στα 920 ευρώ και θα φτάσει και θα ξεπεράσει τα 950 ευρώ, όπως έχουμε δεσμευτεί, το 2027. Ο μέσος μισθός, προσέξτε, είναι ήδη στα 1.500 ευρώ για την πλήρη απασχόληση, ενώ στις αποδοχές όλων επέστρεψαν οι ετήσιες και οι μόνιμες αυξήσεις.
Παράλληλα, όπως είχαμε δεσμευτεί, η μεσαία τάξη και κυρίως οι οικογένειες με παιδιά και οι νέοι έχουν πολύ χαμηλότερους φορολογικούς συντελεστές. Σε 24 νησιά ισχύει μειωμένος ΦΠΑ. Ο ΕΝΦΙΑ καταργήθηκε σε 12.000 χωριά.
Και όλα αυτά καθώς -προσέξτε, σε αυτό θέλω να αποδώσουμε όλοι πολύ μεγάλη σημασία-, μειώνεται το δημόσιο χρέος, απαλλάσσοντας τα παιδιά μας από ένα φορτίο το οποίο θα τα βάραινε σε όλη τους τη ζωή.
Η Ελλάδα έχει σήμερα τον ταχύτερο ρυθμό μείωσης του δημοσίου χρέους στην ιστορία της ευρωζώνης. Αυτό είναι μια εθνική, διαγενεακή επιτυχία, η οποία είναι το θεμέλιο πάνω στο οποίο στηρίζουμε όλες τις πολιτικές μας.
Διότι όλα αυτά επιτεύχθηκαν χωρίς δημοσιονομικές εκτροπές, που θα έθεταν ξανά σε κίνδυνο την εθνική οικονομία. Αυτός είναι και ο λόγος που λυπάμαι και ταυτόχρονα σε έναν βαθμό θυμώνω, βλέποντας και εγώ την ακρίβεια να ροκανίζει το εισόδημα, παρά τη συνεχή αναβάθμιση.
Ναι, η ακρίβεια που βλέπουμε τώρα είναι ένα παγκόσμιο φαινόμενο που πλαγιοκοπεί μια τόσο μεγάλη εθνική προσπάθεια. Είναι αλήθεια, είναι το πρώτο πρόβλημα που αντιμετωπίζουν σήμερα τα νοικοκυριά μας. Όμως μαγικές λύσεις δεν υπάρχουν. Και δεν υπάρχει άλλος δρόμος από αυτόν τον οποίο ακολουθεί η κυβέρνησή μας. Η μόνη αποτελεσματική λύση στο αυξημένο κόστος ζωής είναι οι μειώσεις των φόρων και οι μόνιμες αυξήσεις των αποδοχών, όπως τις δρομολογεί αυτή η κυβέρνηση. Αυτές θα παραμείνουν σταθερές ακόμα και όταν ο πληθωρισμός υποχωρεί.
Όσο για το μέτωπο της άμυνας, της ασφάλειας, νομίζω ότι μιλούν από μόνα τους τα δεδομένα. Τα νέα μαχητικά Rafale, τα F-16 που αναβαθμίζονται σε Viper, ο «Κίμωνας» που είναι ήδη εδώ, η πρώτη από τις τέσσερις φρεγάτες Belh@rra που θα έχει στην διάθεση του το Πολεμικό Ναυτικό. Φρεγάτες οι οποίες αποκτήθηκαν σε χρόνο ρεκόρ και ήδη έχουν κάνει αισθητή την παρουσία τους.
Αισθάνθηκα μεγάλη χαρά όταν άκουσα τον Πρόεδρο της Κυπριακής Δημοκρατίας να ευχαριστεί την Ελλάδα για την παρουσία των δύο φρεγατών μας και των F-16 μας στην Κύπρο, σε μια τόσο κρίσιμη στιγμή για τον κυπριακό Ελληνισμό, ο οποίος αισθάνθηκε, πράγματι, την Ελλάδα να στέκεται στο πλευρό του.
Τα ανθυποβρυχιακά ελικόπτερα Romeo, τα F-35, από το 2028 θα αρχίσουμε να τα παραλαμβάνουμε. Η ανανέωση όλων των οπλικών συστημάτων του Στρατού Ξηράς. Η «Ατζέντα 2030». Το 2030 δεν έχει σημασία μόνο για τη χώρα, έχει σημασία και για τις Ένοπλες Δυνάμεις, όπου γίνεται η μεγαλύτερη μεταρρύθμιση στην ιστορία τους.
Το 2016 βέβαια, ήμουν -όπως εξάλλου και εσείς- αρκετά νεότερος, με λιγότερα γκρίζα μαλλιά, αλλά σίγουρα με την ίδια αίσθηση ευθύνης, το ίδιο πείσμα, την ίδια βεβαιότητα για τις δυνατότητες της χώρας, αλλά και την ίδια πίστη στη δύναμη της Νεοδημοκράτισσας και του Νεοδημοκράτη.
Γι’ αυτό, μαζί με την Ελλάδα, αλλάξαμε και το κόμμα μας. Στο ίδιο διάστημα διπλασιάσαμε ουσιαστικά τις δυνάμεις μας, νικώντας σε όλες τις αναμετρήσεις: τρεις εθνικές εκλογές, δύο ευρωεκλογές, δύο αυτοδιοικητικές μάχες.
Αυτή ήταν η δική σας ανταπόκριση σε έναν φιλόδοξο στόχο, τον οποίον επίσης είχα θέσει σε αυτή την ομιλία πριν από 10 χρόνια. Έλεγα τότε: «Δεν διεκδικούμε απλά μία εκλογική νίκη. Το 2016 διεκδικούμε την πολιτική κυριαρχία που θα έρθει, επειδή το εσωτερικό “ρολόι” της κοινωνίας συγχρονίζεται με τις αξίες που πάντα υπηρετεί η Νέα Δημοκρατία, την ελευθερία και την αλληλεγγύη». Και χάρη σε όλους εσάς, έγινε.
εν πετύχαμε μόνο, φίλες και φίλοι, υψηλά ποσοστά. Κερδίσαμε κάτι παραπάνω, πολύ πιο σημαντικό: κερδίσαμε την εμπιστοσύνη, την αποδοχή των πολλών. Φέραμε κοντά μας συμπολίτες μας που δεν μας είχαν ξαναψηφίσει. Και έτσι καταφέραμε το κόμμα να το μετατρέψουμε ξανα σε μια παράταξη, ένα ευρύ ρεύμα προόδου.
Ένα ρεύμα αντίστασης στον λαϊκισμό, αλλά και ένα σημείο συνάντησης όλων όσοι πιστεύουν στην ισχυρή πατρίδα της Ευρώπης και της δημοκρατίας, σε όσους πιστεύουν στην ανοικτή οικονομία, αλλά σε όσους πιστεύουν και σε ένα κράτος το οποίο φροντίζει όλους τους συμπολίτες μας, ειδικά τους πιο αδύναμους.
Μακριά από ταμπέλες, και πάντα -θα επιμείνω σε αυτό- χωρίς αλαζονεία και έπαρση. Ακούμε, συζητούμε, νιώθουμε και αντιδρούμε, ενώνουμε και πάντα προσπαθούμε.
Προσπαθούμε πάντα να κάνουμε τη ζωή των πολιτών κάθε μέρα καλύτερη. Αναγνωρίζουμε τις νίκες μας και όποτε δεν τα καταφέρνουμε, σας κοιτάμε στα μάτια, σας εξηγούμε γιατί δεν τα καταφέραμε και σας υποσχόμαστε ότι θα γινόμαστε διαρκώς καλύτεροι.
Στο πέρασμα του χρόνου, λοιπόν, μεταβλήθηκε η εικόνα της χώρας και του κόμματος. Αυτό, πάντως, ήταν κάτι που δεν έγινε ούτε εύκολα ούτε αυτόματα, πολύ περισσότερο καθώς μεσολάβησαν πρωτόγνωρες διαδοχικές κρίσεις: από τις μεταναστευτικές εισβολές στον Έβρο μέχρι την πανδημία -την έχουμε ξεχάσει την πανδημία, αλλά σκεφτείτε πού ήμασταν πριν από πέντε χρόνια. Ο πόλεμος στην Ουκρανία, που συνεχίζεται δυστυχώς, η ενεργειακή έκρηξη, ο παγκόσμιος πληθωρισμός, πιο πρόσφατα η μάχη των δασμών, η σύρραξη στο Ιράν.
Άλλαξε, συνεπώς, ο κόσμος μέσα από συνεχείς ανατροπές που κάνουν το μέλλον ρευστό.
Στις μέρες μας αναβαθμίζεται ο ρόλος της ενέργειας. Οι θάλασσες μετατρέπονται σε πεδίο γεωπολιτικών ανταγωνισμών, ενώ πόλεμοι φέρνουν ακρίβεια και αυτή με τη σειρά της μεταφράζεται σε κόστος για τις επιχειρήσεις, σε άγχος για τα νοικοκυριά, όχι μόνο στην πατρίδα μας. Όλες οι χώρες του κόσμου σήμερα αντιμετωπίζουν τα ίδια προβλήματα.
Είναι μια αλυσίδα αβεβαιότητας, ζούμε σε ταραγμένους καιρούς, που αναδεικνύει τη σταθερότητα σε πρώτη αναγκαιότητα για κάθε κράτος.
Ταυτόχρονα, η κλιματική κρίση απειλεί τη Μεσόγειο φέρνοντάς μας αντιμέτωπους όχι μόνο με φυσικές καταστροφές, αλλά και με τεράστια κόστη για την αποκατάστασή τους. Ανοίγω μια παρένθεση, «Daniel» στη Θεσσαλία, η αποκατάσταση μας στοίχισε παραπάνω από 3 δισεκατομμύρια ευρώ. Δεν θα μπορούσαμε να σταθούμε στο πλευρό της Θεσσαλίας εάν δεν είχαμε υγιή οικονομικά. Στρατηγικές προκλήσεις, όπως η έλλειψη νερού.
Όλα αυτά συμβαίνουν, προσέξτε, την ώρα που η τεχνολογία καλπάζει, με αιχμή την τεχνητή νοημοσύνη. Μια εξέλιξη που ανατρέπει όλα όσα ξέραμε ως τώρα, στον κόσμο της εργασίας, της παιδείας, της υγείας. Γι’ αυτό και επιλέξαμε αύριο να οργανώσουμε μια ξεχωριστή εκδήλωση για την τεχνητή νοημοσύνη, γιατί είναι η πιο σημαντική αλλαγή η οποία συντελείται και το μόνο κόμμα το οποίο έχει στρατηγική για το πώς θα αξιοποιήσουμε την τεχνητή νοημοσύνη και θα προστατεύσουμε τους πολίτες της χώρας μας από τις αρνητικές της συνέπειες, είναι η Νέα Δημοκρατία.
Μέσα, λοιπόν, σε μια δεκαετία, και κυρίως τα τελευταία επτά χρόνια, η Ελλάδα έκανε μεγάλα βήματα μπροστά. Ακολουθήσαμε ένα κυβερνητικό σχέδιο με κύκλους προτεραιοτήτων. Για παράδειγμα, στην πρώτη μας θητεία δώσαμε βάρος στη σταθεροποίηση της οικονομίας, στον εκσυγχρονισμό, στη φορολογική ανακούφιση, στο πώς θα έρθουν επενδύσεις, πώς θα μειωθεί η ανεργία. Παράλληλα, βέβαια, ξεκίνησε η μεγάλη επανάσταση, η ψηφιοποίηση του gov.gr, που άλλαξε τον τρόπο με τον οποίο οι πολίτες αντιλαμβάνονται τη σχέση τους με το κράτος.
Η δεύτερη θητεία στράφηκε και στρέφεται περισσότερο στην κοινωνία, με αυξήσεις μισθών και συντάξεων, στηρίξεις στο εισόδημα, στη στέγη, στα ενοίκια, με την ανακαίνιση των νοσοκομείων μας, με την τεράστια κατάκτηση των δωρεάν προληπτικών εξετάσεων, με τη διανομή των φαρμάκων υψηλού κόστους στα σπίτια, με περισσότερα πρότυπα σχολεία, με διαδραστική διδασκαλία, με το ψηφιακό φροντιστήριο να δίνει ευκαιρίες στα παιδιά που βρίσκονται στην απομακρυσμένη Ελλάδα, με την αναβάθμιση των πανεπιστημίων, όπου σταδιακά, αλλά με επιμονή και χωρίς πισωγυρίσματα, τα στέκια της βίας μετατρέπονται σε βιβλιοθήκες.
Αυτά είναι τα χρόνια που ζούμε. Είναι χρόνια μεγάλων αλλαγών, από το Μετρό της Θεσσαλονίκης, που είχε καταντήσει σύγχρονο γεφύρι της Άρτας, μέχρι τα σύγχρονα οδικά δίκτυα, τα νέα αεροδρόμια.
Είναι όμως και χρόνια σιγουριάς. Με το μεταναστευτικό πλέον να ελέγχεται, με την ενίσχυση των Ενόπλων Δυνάμεων διαρκώς να αναπτύσσεται και με την Ελλάδα να μετατρέπεται, επιτέλους, σε έναν διεθνή ενεργειακό κόμβο και χώρο έρευνας, αξιοποίησης του υποθαλάσσιου ενεργειακού της πλούτου.
Ναι, με αυτή την κυβέρνηση θα ξαναγίνουν μετά από 40 και πλέον χρόνια γεωτρήσεις. Τις πρώτες γεωτρήσεις τις έκανε ο Κωνσταντίνος Καραμανλής. Θα έχω εγώ την τιμή να είμαι ο Πρωθυπουργός της παράταξης, η οποία θα ξαναβάλει ερευνητικό γεωτρύπανο στη χώρα μας, για να διερευνήσουμε κατά πόσο έχουμε την δυνατότητα να αξιοποιήσουμε τον υποθαλάσσιο φυσικό μας πλούτο.
Διανύουμε, όμως, και δεν πρέπει να το ξεχνάμε αυτό, μία τετραετία μεγάλων θεσμικών τομών. Θέλω να ευχαριστήσω ξεχωριστά τους φίλους μας οι οποίοι ήρθαν από το εξωτερικό. Η επιστολική για την ψήφο των αποδήμων είναι πια πραγματικότητα, από αυτή την κυβέρνηση έγινε. Τα μη κρατικά πανεπιστήμια είναι πραγματικότητα. Η αξιολόγηση, προσέξτε, ποιος θα το περίμενε, αξιολόγηση των υπηρεσιών του Δημοσίου από τους ίδιους τους πολίτες.
Και βέβαια, η τετραετία που διανύουμε είναι μία τετραετία κρίσιμων μεταρρυθμίσεων: η επέκταση των ηλεκτρονικών συναλλαγών που χτυπούν τη φοροδιαφυγή, βαθιά, δομική μεταρρύθμιση, που εξασφαλίζει πόρους υπέρ της κοινωνίας, ο ΕΦΚΑ των γρήγορων συντάξεων και η ΑΑΔΕ στη θέση του ανεπαρκούς ΟΠΕΚΕΠΕ.
Φτάνουμε έτσι στο σημείο που γεφυρώνει τους δύο πρώτους κυβερνητικούς κύκλους με αυτόν που οδηγεί στο 2030, τη νέα θητεία της Νέας Δημοκρατίας με τρεις μεγάλες κατευθύνσεις: τη διατήρηση υψηλής ανάπτυξης ώστε να μπορούμε να χρηματοδοτήσουμε ακόμα υψηλότερους μισθούς και συντάξεις, την κλιμάκωση της αμυντικής μας θωράκισης αλλά και της διπλωματικής δράσης της χώρας, και τέλος τη θεσμική ανάταξη της πατρίδας μας με οδηγό ένα σύγχρονο Σύνταγμα.
Φίλες και φίλοι, για τους νέους στόχους μας θα μιλήσω και αργότερα. Θα ήθελα, ωστόσο, να επιμείνω λίγο περισσότερο στα όσα έγιναν και γίνονται. Όχι μόνο γιατί τα σκεπάζει συχνά η μνήμη, ούτε γιατί εκεί αποτυπώνονται οι μεγάλες μας διαφορές με τα υπόλοιπα κόμματα.
Αλλά κυρίως -και θα επιμείνω σε αυτό- το σύνθημα «το είπαμε, το κάναμε», είναι κάτι παραπάνω από τέσσερις λέξεις, είναι ένα «διαβατήριο» αξιοπιστίας για όσα σχεδιάζουμε να κάνουμε αύριο.
Επικαλέστηκα ειδικά λίγα από αυτά, κάνοντας λόγο προηγουμένως για τις διαφορετικές προτεραιότητες κάθε τετραετίας. Παραμένει, ωστόσο, χρήσιμο να κρατάμε στο μυαλό μας όλα τα γενναία μέτρα που αυτή η παράταξη προώθησε, και δεν ήταν καθόλου ευνόητα ή εύκολα.
Έχω εδώ στα χέρια μου αυτό το πρόγραμμα. Σας θυμίζει κάτι; Είναι το πρόγραμμά μας του 2023. Αξίζει, φίλες και φίλοι, να το ξαναδιαβάσετε. Και θα φροντίσουμε να σας δώσουμε όλο το σχετικό υλικό.
Γιατί έχει σημασία αυτό; Γιατί όταν το διαβάσετε θα διαπιστώσετε ότι μείναμε πιστοί στις δεσμεύσεις μας και με το παραπάνω. Υπογράψαμε το 2023 ένα συμβόλαιο αποτελεσματικότητας με τους Έλληνες πολίτες. Θα το πω πολύ απλά με όρους αγοράς και επιχειρήσεων: μας προσέλαβαν οι Έλληνες πολίτες για μία τετραετία για να υλοποιήσουμε αυτό το πρόγραμμα.
Πάμε να δούμε, λοιπόν, τι τους είπαμε και τι κάναμε.
Δεσμευτήκαμε να αυξήσουμε τον μέσο μισθό πάνω από 25% και να φτάσουμε τον κατώτατο μισθό στα 950 ευρώ μέχρι το 2027. Το είπαμε και το κάναμε.
Δεσμευτήκαμε να ρίξουμε στο 8% την ανεργία μέσα σε μια τετραετία, και το πετύχαμε νωρίτερα από το 2027. Με έργο, συνέπεια και αποτέλεσμα.
Είχαμε δεσμευτεί σε αυτό το πρόγραμμα για μια δύσκολη μεταρρύθμιση. Αναφέρομαι -και κοιτάω τους διατελέσαντες Υπουργούς Εργασίας- στην ψηφιακή κάρτα. Είναι αυτή που καταγράφει τις υπερωρίες, ώστε αυτές να πληρώνονται, προστατεύοντας κάθε εργαζόμενο από την εργοδοτική αυθαιρεσία. Μια πολύ σημαντική μεταρρύθμιση. Για όλα αυτά μας λέγανε ότι «αυτά δεν μπορούν να γίνουν», όμως, αυτή η κυβέρνηση τα έκανε.
Όπως επαναφέραμε τις συλλογικές συμβάσεις. Είναι αυτές που σήμερα δίνουν μεγαλύτερες αυξήσεις στους εργαζόμενους, με συνεννόηση εργοδοτών και των εκπροσώπων από τον κόσμο της εργασίας, όπως ακριβώς επιτάσσει η σχετική ευρωπαϊκή Οδηγία.
Είχαμε δεσμευτεί για αυξήσεις στο Δημόσιο, μεγαλύτερες, μάλιστα, στα Σώματα Ασφαλείας, στους υγειονομικούς, τους συνταξιούχους. Το κάναμε πράξη.
Αναγνωρίσαμε ότι ειδικά για τα στελέχη των Ενόπλων Δυνάμεων δεν αρκεί, φίλες και φίλοι, να αγοράζουμε τα πιο σύγχρονα όπλα. Πρέπει οι Ένοπλες Δυνάμεις και πάλι να γίνουν ελκυστικές για τις νέες και τους νέους. Αυτό απαιτούσε σημαντικές αυξήσεις στις απολαβές τους. Τους τιμούμε και τους ευχαριστούμε έμπρακτα που 365 ημέρες τον χρόνο προστατεύουν την πατρίδα μας.
Μέχρι και η θεσμοθέτηση της τετραήμερης εργασίας από εμάς έγινε. Τώρα κάποιοι την εξαγγέλλουν για το μέλλον.
Μιλήσαμε σε αυτό το πρόγραμμα για τον ρόλο της παιδείας, για μαθήματα που ενσωματώνουν την τεχνολογία. Ναι, προσέξτε, η Ελλάδα σήμερα αναγνωρίζεται από τον ΟΑΣΑ ως χώρα πρωτοπόρος στην ενσωμάτωση της Τεχνητής Νοημοσύνης στις τάξεις, και αυτό είναι μια μεγάλη επιτυχία.
Δεσμευτήκαμε ότι θα κάνουμε μόνιμους διορισμούς εκπαιδευτικών και κάναμε 45.000.
Δεσμευτήκαμε ότι θα ανακαινίσουμε σχολεία. Το ξέρετε, ειδικά εσείς που έρχεστε από την περιφέρεια, 430 σχολεία έχουν ήδη ανακαινιστεί από το πρόγραμμα «Μαριέττα Γιαννάκου». Τιμούμε τη μεγάλη, τη σπουδαία Μαριέττα, δίνοντας σε αυτό το εμβληματικό πρόγραμμα το όνομά της. Ακολουθούν πολλές ακόμα ανακαινίσεις, καθώς έχουμε εξασφαλίσει 300 εκατομμύρια για τα επόμενα τρία χρόνια.
Φέρνουμε στα δημόσια λύκεια το Διεθνές Απολυτήριο.
Μιλήσαμε σε αυτό το πρόγραμμα για την αναβάθμιση της επαγγελματικής εκπαίδευσης και για το πόσο σημαντικό είναι να σπάσουμε ταμπού και να κατευθύνουμε τα νέα μας παιδιά προς επαγγελματικές διαδρομές που γνωρίζουμε ότι θα τους προσφέρουν σίγουρη και καλή επαγγελματική αποκατάσταση.
Και βέβαια, μιλήσαμε σε αυτό το πρόγραμμα και δεσμευτήκαμε ότι θα «σπάσουμε» όλες τις καταλήψεις στα δημόσια πανεπιστήμια, καταργώντας το άσυλο της ανομίας. Το είπαμε και το κάναμε. Ναι, υπάρχουν επιμέρους δυσκολίες. Σήμερα, όμως, δεν υπάρχει καμία ενεργή κατάληψη σε δημόσιο πανεπιστήμιο και κυρίως, δεν υπάρχει καμία ανοχή, πολιτική και κοινωνική, στη βία και τη φθορά.
Ενώ τα δημόσια πανεπιστήμια, όπως είχαμε δεσμευτεί, μπήκαν ήδη σε μια νέα εποχή: ξενόγλωσσα προγράμματα, κοινά μεταπτυχιακά με κορυφαία διεθνή ιδρύματα από τα δημόσια πανεπιστήμια μας. Πάρτε για παράδειγμα το Αριστοτέλειο Πανεπιστήμιο, με αγγλόφωνο προπτυχιακό πρόγραμμα στην ιατρική, το οποίο ήδη προσελκύει μεγάλο ενδιαφέρον από φοιτητές απ’ όλο τον κόσμο.
Και βέβαια, μια εμβληματική δέσμευση της Νέας Δημοκρατίας από την εποχή που και εγώ ήμουν ΟΝΝΕΔίτης, από τη γενιά του 1980: τα πρώτα παραρτήματα ξένων πανεπιστημίων λειτουργούν επιτέλους στην Ελλάδα.
Θέλω να θυμίσω ότι στο πρόγραμμά μας είχαμε ξεχωριστές αναφορές για την υγεία, και η αλήθεια είναι ότι στην υγεία συντελείται μια πολύ μεγάλη αλλαγή. Θα σας ζητήσω να κοιτάξετε πέρα από τους τίτλους των καναλιών και να αναζητήσετε τις εμπειρίες των ίδιων των ασθενών από το Εθνικό Σύστημα Υγείας, γιατί για πρώτη φορά τους ζητάμε να μας πουν τη γνώμη τους.
Όλη μας η ευγνωμοσύνη κατευθύνεται στις εργαζόμενες και τους εργαζόμενους του Εθνικού Συστήματος Υγείας: γιατροί, νοσηλευτές, τεχνικό, υποστηρικτικό προσωπικό. Γιατί αυτοί είναι στην πρώτη γραμμή μιας υγείας που αλλάζει πρόσωπο μέρα με τη μέρα.
Όχι μόνο με την αναβάθμιση νοσοκομείων και κέντρων υγείας. Αναφερθήκαμε εδώ, σε αυτό το πρόγραμμα, στην αναβάθμιση άνω των 150 κέντρων υγείας. Ολοκληρώνεται, το ξέρετε. Στις περιοχές σας βλέπετε πια κέντρα υγείας τα οποία ήταν ερείπια να μετατρέπονται σε υπερσύγχρονες μονάδες πρωτοβάθμιας φροντίδας.
Τα τμήματα επειγόντων περιστατικών ξαναγίνονται και όλα αυτά θα έχουν ολοκληρωθεί μέχρι τον Αύγουστο, όπως ορίζει ο κανονισμός του Ταμείου Ανάκαμψης.
Μικρότερες αναμονές στα ΤΕΠ και για τα χειρουργεία. Μας λέγανε ότι δεν μπορούσε να γίνει. Κι όμως, σχεδιάσαμε ένα σύστημα με αυτό το οποίο αποκαλούμε «βραχιολάκι» και σήμερα όσοι έχετε πάει σε επείγοντα, ναι, υπάρχουν δυσκολίες, ναι, μπορεί να υπάρχουν καθυστερήσεις, αλλά η εικόνα δεν έχει καμία σχέση με την εικόνα που υπήρχε πριν από κάποια χρόνια.
Με τον ψηφιακό φάκελο, με την άυλη συνταγογράφηση, με τα ραντεβού. Ποιος θα το περίμενε ότι μέσα από την εφαρμογή «MyHealth app» μπορείς να κλείσεις ραντεβού σε όλη τη χώρα μέσα σε λίγες μέρες.
Με μια μεταρρύθμιση για την οποία είμαι ιδιαίτερα υπερήφανος: ο Προσωπικός Βοηθός για τα άτομα με αναπηρία, άλλαξε τη ζωή χιλιάδων συμπολιτών μας.
Έξι εκατομμύρια πολίτες έχουν ήδη κάνει δωρεάν προσυμπτωματικούς ελέγχους. Σκεφτείτε πόσοι άνθρωποι, πόσες γυναίκες από το πρόγραμμα «Φώφη Γεννηματά» εντόπισαν καρκίνο του μαστού σε πρώιμο στάδιο και έχουν σήμερα γιατρευτεί. Πώς αλλάζουμε τη φιλοσοφία μας για την υγεία, πώς μετατρέπουμε την υγεία, όχι απλά σε ένα πρόβλημα που αντιμετωπίζουμε στο νοσοκομείο, αλλά σε μια αλλαγή στάσης ζωής, η οποία ξεκινάει από την πρόληψη και τη δημόσια υγεία.
Γιατί τα λέω όλα αυτά; Όχι μόνο γιατί ήταν όλα αυτά στο πρόγραμμά μας, αλλά γιατί συνθέτουν το κοινωνικό πρόσωπο της πολιτικής της Νέας Δημοκρατίας. Είμαστε βαθιά κοινωνικό και λαϊκό κόμμα, το οποίο φροντίζει πρωτίστως τους πιο αδύναμους συμπολίτες μας.
Ναι, είμαι υπερήφανος που αυτή η παράταξη υλοποιεί μια κοινωνική πολιτική που κοιτάει τους γονείς, τους ακούει.
Κάνουμε κάτι για την προστασία της νέας γενιάς από τις εξαρτήσεις και την επιρροή των κοινωνικών δικτύων στις μικρές ηλικίες. Αυτό δεν υπήρχε στο πρόγραμμά μας, αλλά προέκυψε ως ανάγκη στην πορεία και είμαστε πρωτοπόροι στην Ευρώπη.
Αυτό το οποίο υπήρχε στο πρόγραμμά μας, όμως, ήταν η δέσμευσή μας -τότε μπορεί να φαινόταν πολύ φιλόδοξη- ότι θα μειώσουμε τους θανάτους από τα τροχαία ατυχήματα. Και με μια οργανωμένη δουλειά για πρώτη φορά είχαμε 22% λιγότερους νεκρούς στην άσφαλτο. Παραπάνω από 150 συμπολίτες μας ζουν σήμερα ως αποτέλεσμα αυτών των παρεμβάσεων.
Μιλήσαμε σ’ αυτό το πρόγραμμα για την διαρκή στήριξη της πολιτικής προστασίας, για το πόσο χρήσιμο ήταν το «112».
Μιλήσαμε σε αυτό το πρόγραμμα -και το κάναμε πράξη- για το πώς το gov.gr θα συνεχίζει διαρκώς να αναβαθμίζεται, έτσι ώστε να αντικαταστήσει τις ουρές και την ταλαιπωρία του παρελθόντος.
Μιλήσαμε σε αυτό το πρόγραμμα για τη σημασία των ανανεώσιμων πηγών ενέργειας, για τις διασυνδέσεις με τα νησιά μας. Ο τόπος μου, η Κρήτη, διασυνδέθηκε επιτέλους με την ηπειρωτική Ελλάδα, μία υποδομή τεράστιας σημασίας όχι μόνο για το νησί αλλά και για τη σταθερότητα του ίδιου του ηλεκτρικού συστήματος.
Γράψαμε σε αυτό το πρόγραμμα -και ξεπεράσαμε τον στόχο μας- για τα πράσινα αστικά λεωφορεία. Έχουμε 1.076 καινούργια λεωφορεία τα οποία κυκλοφορούν σήμερα στην Αθήνα.
Μιλήσαμε για κάμερες στους δρόμους, για κάμερες στα γήπεδα. Σκεφτείτε πόσο σημαντική είναι αυτή η μεταρρύθμιση, ποια ήταν η κατάσταση στα γήπεδά μας πριν από τρία χρόνια. Κάποια στιγμή τα κλείσαμε και όλοι μας είπαν «τι κάνετε;». Κι όμως, σήμερα έχουμε ένα σύστημα παρακολούθησης και ταυτοποίησης το οποίο μας επιτρέπει να λέμε ότι, ναι, τα γήπεδά μας έγιναν ευρωπαϊκά γήπεδα και οι οικογένειες μπορούν να πηγαίνουν να απολαμβάνουν τον αθλητισμό, όπως πρέπει να το κάνουν.
Όλα αυτά, μικρά, μεγάλα, βελτιώνουν την καθημερινότητα.
Θέλω να σας ζητήσω, λοιπόν, αυτό τον δημιουργικό απολογισμό να μην τον ξεχνάμε στην επαφή μας με τους πολίτες. Γιατί, επαναλαμβάνω, αυτό είναι το συμβόλαιο το οποίο υπογράψαμε με τις Ελληνίδες και τους Έλληνες, και το τιμήσαμε αυτό το συμβόλαιο.
Αυτό έχει ξεχωριστή αξία, όταν αυτός ο λόγος, είναι τεκμηριωμένος. «Τα είπαμε, τα κάναμε». Και επειδή τα κάναμε, αυτά τα οποία θα σας πούμε για το 2030 θα τα κάνουμε και αυτά. Αυτός ο λόγος ουσιαστικά αντιπαρατίθεται στην αφωνία ή στην απαράδεκτη στάση της αντιπολίτευσης.
Θα μιλήσω πολύ λίγο για την αντιπολίτευση. Ξέρετε γιατί; Γιατί και το 2019 και το 2023 επιλέξαμε αντίπαλο τα προβλήματα της κοινωνίας, δεν επιλέξαμε να συγκρουστούμε με την αντιπολίτευση ή την κυβέρνηση του 2019, ούτε να επενδύσουμε στην τοξικότητα.
Όμως έχουμε απέναντί μας ένα πολύχρωμο μέτωπο. Λέει «όχι» σε όλα, «ναι» στο τίποτα. Και όποιος αμφιβάλλει δεν έχει παρά να θυμηθεί όσα έζησε και ζει.
Θυμάμαι, όταν εμείς προστατεύσαμε τα σύνορά μας από τις μεταναστευτικές εισβολές, δύσκολη επιχείρηση, κάποιοι μας έλεγαν ότι «η θάλασσα δεν έχει σύνορα». Όταν υψώναμε τον φράχτη στον Έβρο, κάποιοι ζητούσαν να κοπεί η ευρωπαϊκή χρηματοδότηση, λέγοντας για τις -θα θυμάστε- ανύπαρκτες «μικρές Μαρίες», διασύροντας την ίδια τους τη χώρα.
Κοντά τους, ωστόσο, συνασπίζονται κι άλλοι. Άκουσα έναν αρχηγό να μας κατηγορεί για τα πλεονάσματα -προσέξτε, αυτά τα πλεονάσματα, τα οποία είναι απαραίτητα για να μειώσουμε το χρέος μας-, συγκρίνοντάς τα με εκείνα του ΣΥΡΙΖΑ.
Ξεχνώντας, όμως, ότι τα πλεονάσματα τα σημερινά τα έφερε η ανάπτυξη και η καταπολέμηση της φοροδιαφυγής, ενώ τα πλεονάσματα μιας άλλης εποχής ήταν πράγματι «ματωμένα», γιατί προέρχονταν από φοροεπιδρομές. Και δεν νομίζω να έχετε ξεχάσει ή να έχει ξεχάσει η ελληνική μεσαία τάξη, τι τράβηξε και τι πλήρωσε μεταξύ του 2015 και του 2019.
Είναι αυτοί που το μόνο που κατάλαβαν από το παρελθόν -εντυπωσιακή η ειλικρίνειά τους- ήταν ότι έπρεπε να κλείσουν νωρίτερα τις τράπεζες.
Άκουσα πάλι ότι αντί των 800 εκατομμυρίων, τα οποία δίνουμε, θυμίζω, ως πρόσθετα μέτρα στήριξης για το 2026 ως αποτέλεσμα της καλής απόδοσης της οικονομίας το 2025, έπρεπε να δώσουμε, λέει, πολύ μεγαλύτερο κονδύλι. Ρωτάμε, πόσο να είναι αυτό; Δεν μας απαντούν, αγνοώντας όμως ότι πια στην Ευρώπη υπάρχει όριο δαπανών. Αν ξεπεραστεί, χωρίς συνεννόηση με την Ευρωπαϊκή Επιτροπή, τότε το κράτος μέλος τίθεται σε επιτήρηση, κάτι που συμβαίνει ήδη σε 10 κράτη μέλη.
Η Ελλάδα δεν θα ξαναγυρίσει ποτέ σε επιτήρηση, φίλες και φίλοι. Ποτέ. Αφήσαμε τις εποχές αυτές πίσω μας.
Λέω, λοιπόν, είναι δικαίωμα οποιουδήποτε πολιτικού να είναι εμπαθής ή μονίμως θυμωμένος, όχι όμως και παντελώς αδιάβαστος.
Ενώ ειδικά, θα το ξαναπώ για το δημόσιο χρέος, θα θυμίσω σε όσους μας ασκούν κριτική από το ΠΑΣΟΚ -ίσως το θυμούνται οι παλαιότεροι- ποια ήταν τα λόγια του Ανδρέα Παπανδρέου: «Είτε το έθνος θα εξαφανίσει το χρέος είτε αυτό θα εξαφανίσει το έθνος».
Λοιπόν, εμείς το χρέος το μειώνουμε, το εξαφανίζουμε καθημερινά, ύστερα από πολλές δεκαετίες. Η Ελλάδα δεν δανείζεται πια βάζοντας ενέχυρο το μέλλον των επόμενων γενεών.
Δεν είναι τυχαίο, συνεπώς, ότι η απέναντι όχθη αδυνατεί να αντιπαρατεθεί στις δικές μας πολιτικές προτείνοντας, έστω, κάποια εναλλακτική λύση.
Γι’ αυτό και βλέπετε ότι οι δυνάμεις τους συσπειρώνονται με βάση το ψέμα και με βάση την τοξικότητα. Πότε χορεύοντας στους σκοπούς της «ξυλολιάδας», προσβάλλοντας με αυτόν τον τρόπο το εθνικό δραμα των Τεμπών, πότε βαφτίζοντας τάχα «κυβερνητικό σκάνδαλο» κάθε πραγματική αδυναμία της δημόσιας ζωής.
Περιμένετε πάντως ότι από τώρα μέχρι τις εκλογές αυτές οι επιθέσεις θα ενταθούν. Δεν χρειάζεται να σας θυμίσω τι έχω ακούσει εγώ: «δολοφόνος», «μειοδότης», «υπηρέτης ξένων συμφερόντων». Θα θυμίσω, όμως, τι έχουν πει για την παράταξη μας. Μας ονόμασαν «μαφία», «συμμορία», «εγκληματική οργάνωση». Δεν απορώ. Γιατί ξέρω ότι σε όποιον λείπουν τα επιχειρήματα, περισσεύει το θράσος, περισσεύει η εμπάθεια, περισσεύει το μίσος. Αυτό που παραλίγο να σκοτώσει τον Γιώργο Μυλωνάκη, που όλοι περιμένουμε ξανά σύντομα κοντά μας.
Προειδοποιώ, όμως, ότι η μάχη θα είναι σκληρή. Με όλους αυτούς οι οποίοι με αναίδεια μιλάνε για «θεριστές». «Θεριστές», ενώ στην ζωή τους δεν προσέφεραν ποτέ ούτε έναν καρπό.
Με εκείνους που μιλούν για δήθεν «κουρασμένη κυβέρνηση», όταν αυτοί δεν έχουν κουραστεί να χάνουν τόσα χρόνια.
Όπως και με κάποιους που σχολιάζουν ότι «εμείς την ιδρώνουμε τη φανέλα», την ώρα που οι ίδιοι δεν ξέρουν ακόμα τι χρώμα φανέλα προτιμούν. Η δική μας φανέλα είναι γαλάζια και γι’ αυτήν αγωνιζόμαστε. Και είμαστε υπερήφανοι που την ιδρώνουμε.
Εμείς τους αφήνουμε στη δύση τους και ξεκινάμε για την καινούργια ελπιδοφόρα ανατολή της πατρίδας, χωρίς να λέμε ότι όλα έγιναν σωστά.
Υπάρχουν ακόμα αστοχίες και λάθη, που πρέπει να διορθωθούν. Υπάρχουν αριθμοί προόδου ως προς τα βασικά μακροοικονομικά δεδομένα της οικονομίας, που πρέπει να τα μεταφραστούν σε πρόοδο στη ζωή κάθε νοικοκυριού.
Υπάρχουν πλευρές του εαυτού μας τις οποίες έχουμε χρέος να αλλάξουμε, ώστε οι προθέσεις να μετουσιωθούν σε απτό έργο.
Φίλες και φίλοι, η σταθερότητα που κατακτήσαμε δεν σημαίνει στασιμότητα, αλλά κινητήρια δύναμη για πιο μεγάλες ταχύτητες. Με ταχύτητες να υπερβούμε παθογένειες, κάποιες από αυτές συνοδεύουν το κράτος από την ίδρυσή του.
Είναι παλαιοκομματικές αντιλήψεις που μπορεί ακόμα να υπάρχουν και ανάμεσά μας. Αλλά, μην γελιέστε, το πραγματικό ερώτημα δεν είναι αν έχουμε προβλήματα ως χώρα -προφανώς έχουμε και πολλά.
Το ερώτημα είναι ποιος μπορεί να τα αντιμετωπίσει. Και εδώ δεν χωρεί δεύτερη απάντηση: μόνο η Νέα Δημοκρατία ξέρει και μπορεί να κρατήσει με σιγουριά το τιμόνι του εθνικού σκάφους, να συγκρουστεί με αδυναμίες, να χαράξει ασφαλή πορεία σε νερά αχαρτογράφητα, οικοδομώντας βήμα-βήμα την Ελλάδα του αύριο, προτάσσοντας το αποτέλεσμα από τη διαμαρτυρία, τον πατριωτισμό της ευθύνης από τα πομπώδη συνθήματα και τη συλλογική πρόοδο ως τον μόνο δρόμο για την ατομική ευημερία.
Όπλο και εφόδιο σε αυτή την προσπάθεια είναι η ίδια η παράταξή μας. Ναι, είμαστε η ιστορική παράταξη του Κωνσταντίνου Καραμανλή, που μας δίδαξε να ενσωματώνουμε στην παράδοσή μας κάθε νέα ιδέα που προβάλλει χρήσιμη για τον τόπο.
Είμαστε η φιλελεύθερη δύναμη των μεγάλων επιλογών. Είμαστε το κόμμα που καλείται να γίνει και πάλι ο φορέας που το 2019 ένωσε τους Έλληνες, το 2023 τους συσπείρωσε ξανά σε μια δημιουργική συνέχεια. Είναι κάτι με ξεχωριστή σημασία, καθώς ο κόσμος γίνεται πιο σκληρός, πιο ανταγωνιστικός, πιο κατακερματισμένος.
Δεν επιλέξαμε τυχαία το «Ελλάδα 2030». Η επόμενη πενταετία θα είναι μία κρίσιμη πενταετία, θα είναι μία πενταετία επιλογών που θα καθορίσουν το μέλλον της πατρίδας μας.
Για μία νέου τύπου παραγωγή, για μια άμυνα αυτόνομη και αυτοδύναμη, ώστε να μπορέσουμε εμείς να αναπτύξουμε τη δική μας εγχώρια αμυντική βιομηχανία, για τον έλεγχο των ενεργειακών πηγών, για ένα ευέλικτο κράτος, ένα καινούργιο συμβόλαιο με την κοινωνία, που θα εδράζεται στον ρεαλισμό, στην αυτογνωσία και στο αποτέλεσμα.
Εγώ δεν θα κρυφτώ ούτε από εσάς, ούτε από τους πολίτες. Σήμερα δεν μπορούμε να συζητούμε στην πατρίδα μας για εθνική στρατηγική, χωρίς αυτή να εντάσσεται στον ορίζοντα ενός πλανήτη που αλλάζει δραματικά. Σταθερές από τον Β’ Παγκόσμιο Πόλεμο και μετά ανατρέπονται.
Τώρα κρίνεται αν η Ελλάδα θα έχει τη δική της θέση στις εξελίξεις ή αν θα ξαναγίνει ουραγός. Τώρα κρίνεται αν θα αποδειχθεί η πατρίδα μας διορατική και ανθεκτική, κατακτώντας δεξιότητες και προωθώντας μεταρρυθμίσεις που θα την κάνουν μέρος της νέας εποχής.
Κανείς σήμερα δεν έχει αύριο αν δεν αυξήσει την παραγωγικότητά του, προσαρμοσμένη μάλιστα στα νέα δεδομένα μιας παγκόσμιας αγοράς -πάρτε, για παράδειγμα, τον πρωτογενή τομέα: τεράστιες προκλήσεις αλλά και τεράστιες ευκαιρίες, η επόμενη τετραετία της Νέας Δημοκρατίας, εφόσον μας εμπιστευτούν οι Έλληνες πολίτες, πρέπει να είναι η τετραετία της πραγματικής ανάταξης του πρωτογενούς μας τομέα-, αν δεν απαντήσουμε στα ερωτήματα που αναδεικνύουν οι σύγχρονες κοινωνίες, της ρευστότητας και των εντυπώσεων. Αλλά, πάνω από όλα, η μεγαλύτερη πρόκληση από όλες, αν δεν προετοιμαστούμε για την πρωτοφανή επανάσταση της τεχνητής νοημοσύνης, ώστε να μην αντικαταστήσει στην πραγματικότητα, να τεθεί στην υπηρεσία των πολιτών και του κράτους.
Αντιλαμβάνεστε ότι σε τέτοιες συνθήκες, με αυτές τις προκλήσεις και με δεδομένη την ανεπάρκεια της σημερινής αντιπολίτευσης -ανοίγω μία παρένθεση: για τίποτα από όλα αυτά δεν συζητούμε σήμερα στη Βουλή, για τίποτα από όλα αυτά δεν μπορούμε να έχουμε μία ουσιαστική αντιπαράθεση με την αντιπολίτευση, και είναι κρίμα, πραγματικά-, αλλά σε αυτές τις συνθήκες η εμπειρία αναδεικνύεται σε καθοριστική προϋπόθεση.
Σε έναν δρόμο με ομίχλη, το ζητούμενο δεν είναι ο θόρυβος, όσο η πυξίδα. Αντί για υποσχέσεις της στιγμής, τώρα χρειάζεται και γνώση και εμπιστοσύνη, όχι μικρές διορθώσεις, «μερεμέτια» σε μεγάλες ελλείψεις. Χρειάζεται δυναμική ρήξη μαζί τους.
Σε όποιον, λοιπόν, ερωτά γιατί να μας ξαναψηφίσει, του απαντώ: γιατί κρατήσαμε την Ελλάδα στα δύσκολα και αποδείξαμε ότι μπορούμε να παίρνουμε δύσκολες αποφάσεις.
Γιατί επί των ημερών μας η χώρα ανέκτησε τη χαμένη της αξιοπιστία και την πίστη στις δυνατότητές της. Γιατί, όπως σας είπα, μείναμε συνεπείς σε αυτά τα οποία σας είπαμε ότι θα κάνουμε το 2023, έχοντας γνώση των κινδύνων και επίγνωση των αδυναμιών μας, μαζί και την εμπειρία να αλλάξουμε οριστικά αυτά που μας πληγώνουν.
Γιατί, επίσης, μια τρίτη τετραετία σημαίνει ότι δεν θα ρισκάρουμε να γυρίσουμε τρεις τετραετίες πίσω.
Είμαστε η μόνη, είμαστε η κυρίαρχη πολιτική δύναμη. Σκεφτείτε λίγο και συγκρίνετε τι γίνεται στην υπόλοιπη Ευρώπη. Μετά από επτά χρόνια, παρά τη φθορά, παρά τη γκρίνια, παρά τα προβλήματα, η Νέα Δημοκρατία προηγείται του δεύτερου κόμματος με υπερδιπλάσιο ποσοστό. Αν αυτή δεν είναι πολιτική ανθεκτικότητα, αναρωτιέμαι τι είναι.
Είμαστε οι μόνοι που μπορούμε να εγγυηθούμε ότι όσα έχουμε πετύχει θα εδραιωθούν, χωρίς να τα ανατρέψει η ακυβερνησία ή, ακόμα χειρότερα, να ναυαγήσουν από μία κυβέρνηση μειοψηφίας ετερογενών δυνάμεων, με αποφάσεις που είτε θα καθυστερούν είτε θα χάνονται μέσα στους διαδρόμους των κομματικών παζαριών.
Και τέλος, ναι, πρέπει η Νέα Δημοκρατία να έχει τρίτη τετραετία, γιατί τον Ιούλιο του 2027 η πατρίδα μας αναλαμβάνει την προεδρία της Ευρωπαϊκής Ένωσης, σε μια κρίσιμη συγκυρία, που η ίδια αναζητά τη στρατηγική αυτονομία της, σε μια συγκυρία που αναζητά την οργάνωση της κοινής της άμυνας, αλλά σε μία συγκυρία που θα πρέπει να κατανείμει τα νέα κονδύλια της αγροτικής πολιτικής. Κι αυτά ενώ, παράλληλα, θα πρέπει να υψώσει ενιαία «αναχώματα» στις συνέπειες του ρήγματος που άνοιξε η κρίση του Ιράν.
Αναρωτιέμαι, λοιπόν, ποια είναι η πολιτική δύναμη που πέτυχε να φέρει από τις Βρυξέλλες τα 36 δισεκατομμύρια ευρώ του Ταμείου Ανάκαμψης;
Ποιος πρωτοστάτησε στο να δοθεί κοινή ευρωπαϊκή απάντηση στην ενεργειακή κρίση, παλαιότερα στην πανδημία;
Ποια πολιτική δύναμη καθιέρωσε τα εθνικά μας σύνορα ως ευρωπαϊκά, όταν αυτά απειλήθηκαν, όταν το 2020 πήγαμε στον Έβρο με την ηγεσία της Ευρωπαϊκής Ένωσης; Ήμασταν λίγοι τότε αυτοί που μιλούσαμε για την εξωτερική διάσταση της μετανάστευσης. Σήμερα αυτή η ελληνική πολιτική έχει γίνει ευρωπαϊκή πολιτική.
Ποια είναι η πολιτική δύναμη που, όχι απλά βρέθηκε στο πλευρό της Κύπρου, αλλά κινητοποίησε όλη την Ευρώπη να σταθεί δίπλα στην Κύπρο;
Αν έπρεπε, λοιπόν, να το πω με μια εικόνα, γιατί κάποιος να μας ξαναψηφίσει, ας σκεφτεί μόνο ότι αν το τριψήφιο τηλέφωνο χτυπήσει στις 03:00 το πρωί, ποιος θα το σηκώσει και τι θα πει σε έναν κόσμο αστάθειας και αβεβαιότητας;
Γι’ αυτό και λέω, το δίλημμα της επόμενης κάλπης είναι συγκεκριμένο. Δεν είναι «Μητσοτάκης ή χάος». Είναι «Μητσοτάκης ή Ανδρουλάκης». Είναι «Μητσοτάκης ή Τσίπρας». Είναι «Μητσοτάκης ή Κωνσταντοπούλου», «Μητσοτάκης ή οποιοσδήποτε άλλος».
Δεν αναμετριόμαστε με το κενό. Αναμετριόμαστε με συγκεκριμένα πρόσωπα τα οποία διεκδικούν να αναλάβουν τη βαριά ευθύνη να καθίσουν στο γραφείο στο Μέγαρο Μαξίμου.
Και, όπως ανέφερα και στην αρχή, δίπλα στις κατακτήσεις του λαού μας αναγνωρίζω πρώτος τις δυσκολίες που ακόμα μας πολιορκούν.
Την ακρίβεια που επιμένει και επιτείνεται από τη σύγκρουση στο Ιράν.
Τα υψηλά ενοίκια που πληγώνουν όσους δεν έχουν σπίτι, παρά το γεγονός ότι παραπάνω από 21.000 συμπολίτες μας απέκτησαν σπίτι με το πρόγραμμα «Σπίτι μου Ι» και «Σπίτι μου ΙΙ».
Μια δημόσια διοίκηση που έχει κάνει μεγάλα βήματα προόδου αλλά, ας μην κοροϊδευόμαστε, ακόμα παραμένει μακριά από αυτό που θέλει και ζητά ο πολίτης.
Η επιτάχυνση της δικαιοσύνης έχει δρόμο να διανύσει.
Οι επιδόσεις των μαθητών μας υπολείπονται ακόμα στους διεθνείς δείκτες.
Είμαστε πίσω ακόμα στην οργάνωση του δημόσιου χώρου και στον περιορισμό της άναρχης δόμησης.
Ενώ τα κενά δεν λείπουν και σε τομείς της δημόσιας ζωής: από την πλήρη ανάταξη των σιδηροδρόμων, την καλύτερη αστυνόμευση, μέχρι την έγκαιρη παράδοση έργων, ειδικά στην περιφέρεια.
Αλλά κι εγώ ενοχλούμαι, ξέρετε. Πολλές φορές πρέπει να τρέχουμε από πίσω και έργα τα οποία έχουμε εξαγγείλει με πίεση και με κόπο να γίνονται πραγματικότητα. Είναι μια αλήθεια την οποία πρέπει να την αναγνωρίσουμε.
Και ένα στοίχημα ευρύτερο που αφορά σχεδόν το σύνολο των θεσμών, το πολιτικό σύστημα, τα μέσα ενημέρωσης, τη λειτουργία του Δημοσίου και τη Δικαιοσύνη: η απουσία εμπιστοσύνης διαβρώνει την πίστη στη δημοκρατία, γίνεται τροχοπέδη στην συλλογική ευημερία.
Η σύγκρουσή μας με αυτό το οποίο αποκαλούμε «βαθύ κράτος» είναι διαρκής, με περισσότερη διαφάνεια, περισσότερη λογοδοσία, κυρίως, όμως, μεγαλύτερη ταχύτητα, μεγαλύτερη αποτελεσματικότητα.
Γύρω από αυτά τα ελλείμματα, λοιπόν, στους θεσμούς και στη διοίκηση, που πρέπει να γίνουν πλεονάσματα, χαράσσονται οι γενικές κατευθύνσεις του προγράμματος της επόμενης θητείας μας.
Αν έπρεπε να το συνοψίσω σχηματικά, θα το περιέγραφα ως ένα τρίγωνο.
Η βάση του τριγώνου είναι η οικονομία και η συνέχιση των μεγάλων μεταρρυθμίσεων. Ναι, θα φτάσουμε την ανεργία στο 6%, ο ρυθμός ανάπτυξης θα παραμείνει διπλάσιος του ευρωπαϊκού μέσου όρου, οι μισθοί θα αυξηθούν πολύ ακόμα και οι κοινωνικές δαπάνες θα ενισχυθούν. Παραμένει μεγάλος εθνικός στόχος η πραγματική σύγκλιση με την Ευρώπη έως το 2030.
Στην άλλη πλευρά του τριγώνου, και αυτό αποκτά ξεχωριστή σημασία λόγω της αβεβαιότητας των καιρών που διανύουμε, είναι η συνέχιση της υπεύθυνης εξωτερικής πολιτικής και άμυνας. Είναι αυτή η πολιτική που κρατάει ελεύθερα, ειρηνικά και γαλάζια τα νερά του Αιγαίου, προωθώντας τα εθνικά δίκαια.
Είναι μια πολιτική αυστηρής αποτρεπτικής ισχύος, ταυτόχρονα όμως και δυναμικής παρουσίας σε όλα τα πεδία της ευρωπαϊκής και διεθνούς σκηνής. Μια Ελλάδα εξωστρεφής, την οποία θα την αγαπούν οι φίλοι της, αλλά κυρίως θα την υπολογίζουν οι αντίπαλοί της.
Τέλος, στην τρίτη πλευρά του τριγώνου τοποθετείται η θεσμική αναγέννηση, η μάχη με το «βαθύ κράτος», με αιχμή τη Συνταγματική Αναθεώρηση. Έχουμε προτείνει, κ. Πρόεδρε της Βουλής -και θα ξεκινήσει άμεσα η συζήτηση-, αλλαγές σε 30 τουλάχιστον άρθρα. Είχαμε μια εξαιρετικά γόνιμη συνεδρίαση της Κοινοβουλευτικής Ομάδος και λάβαμε υπόψη τις παρατηρήσεις των συναδέλφων μας.
Ναι, χρειαζόμαστε συνταγματικό «κόφτη» δαπανών, ώστε η χώρα να μην κινδυνεύσει ποτέ ξανά από χρεοκοπία.
Χρειαζόμαστε κανόνες καλής νομοθέτησης, κατοχύρωσης της δημοκρατίας στα κόμματα.
Χρειαζόμαστε επιστολική ψήφο και εντός Ελλάδος. Δεν μπορούμε να το κάνουμε σήμερα χωρίς Συνταγματική Αναθεώρηση.
Καθιέρωση μοναδικής εξαετούς θητείας Προέδρου της Δημοκρατίας, επιλογή της ηγεσίας της Δικαιοσύνης όχι από την κυβέρνηση, αλλά από την Επιτροπή Θεσμών της Βουλής με πρόταση των ολομελειών των δικαστικών ενώσεων.
Αλλαγή του άρθρου 86. Εμείς ήμασταν αυτοί που αλλάξαμε μια φορά το άρθρο 86, θα το ξαναλλάξουμε. Περιορισμό του ρόλου της Βουλής στη διερεύνηση τυχόν ποινικών ευθυνών Υπουργών.
Και βέβαια, δυνατότητα επιτέλους, συνταγματικά απολύτως στέρεη, να μπορούν να ιδρύονται μη κρατικά πανεπιστήμια.
Άκουσα μάλιστα, και ανοίγω μια παρένθεση εδώ, το εξής οξύμωρο: το ΠΑΣΟΚ, λέει, θα καταθέσει τις δικές του προτάσεις. Κάποιες από αυτές τέμνονται και με τις δικές μας. Όταν ερωτήθηκαν λοιπόν: «μα καλά, κύριε εισηγητά της Συνταγματικής Αναθεώρησης, τα άρθρα τα οποία συμφωνείτε με την Νέα Δημοκρατία θα ψηφίσετε την πρόταση την οποία σας κατέθεσε;» Η απάντηση είναι «όχι». Αυτή, δυστυχώς, είναι η Βουλή με την οποία πρέπει να δουλέψουμε σήμερα.
Εμείς, όμως, θα θέσουμε τη Συνταγματική Αναθεώρηση στην κρίση των πολιτών, γιατί είναι μία από τις πλευρές του τριγώνου που στηρίζει το οικοδόμημα της Ελλάδος του 2030. Καθεμία είναι εξίσου σημαντική, δεν μπορεί να επιτευχθεί αποκομμένη από τις άλλες δύο. Και όλες τους στηρίζονται στις βάσεις τις οποίες θέσαμε στις δύο προηγούμενες θητείες.
Ξεκινάμε λοιπόν από σήμερα, με τη δική σας συμμετοχή, να σχεδιάζουμε το κυβερνητικό πρόγραμμα της τρίτης τετραετίας, ξέροντας ότι οι τωρινές επιλογές καθορίζουν εν πολλοίς και τις αυριανές μας προοπτικές.
Αλλαγή δεν είναι να γυρίσουμε πίσω. Αλλαγή είναι να απαλλαγούμε απ’ όσα κρατούν τον τόπο πίσω. Γι’ αυτό και από σήμερα πρέπει να προχωρήσουμε ακόμα πιο τολμηρά μπροστά.
Είμαστε εγγυητές της σταθερότητας, σιγουριάς, είμαστε πολιτική δύναμη συνέχειας και συνέπειας, είμαστε όμως ταυτόχρονα και ένα κίνημα ανατροπής κάθε εμποδίου, γιατί αυτή η παράταξη είναι μία παράταξη δημιουργίας. Είναι μία παράταξη που έχει αποδείξει ότι μπορεί να κάνει ρήξεις με τα κακώς κείμενα.
Σε αυτό το σημείο, φίλες και φίλοι, θέλω να απευθυνθώ στην κάθε Νεοδημοκράτισσα και στον κάθε Νεοδημοκράτη, να σας πω ότι εσείς είστε οι αυστηρότεροι κριτές μας, εσείς όμως ξέρετε καλύτερα από τον καθένα τι σημαίνει αγάπη για την παράταξη και τι σημαίνει ευθύνη για τη χώρα.
Ιδιαίτερα σε όσους έχουν απομακρυνθεί, να τους διαβεβαιώσω ότι τώρα είναι η ώρα της συστράτευσης. Στο όνομα της κοινής μας ιστορίας, να τους ζητήσω να βαδίσουμε μαζί στην κοινή μας πορεία.
Στρέφομαι, παράλληλα, στους πολίτες που συναντήσαμε από το 2015 στον αγώνα να μείνει η Ελλάδα στην Ευρώπη. Κάποιοι μπορεί σήμερα να κρατούν αποστάσεις. Δεν έχω την απαίτηση να μην θυμώνουν, ούτε να μας δώσουν λευκή επιταγή.
Αλλά θα τους καλέσω να σταθούν πάνω από πρόσωπα και επιμέρους συμπεριφορές, να δουν τη μεγάλη εικόνα, να συνταχθούν δίπλα μας, μετατρέποντας την κριτική τους σε σημεία αναφοράς, με διαρκή επιδίωξη να γινόμαστε ολοένα και καλύτεροι.
Και κάτι ακόμα, σε όσους διστάζουν να ακούσουν τη φωνή μας, θα αντιτείνω ότι ισχυρή κυβέρνηση δεν σημαίνει ανεξέλεγκτη εξουσία, πολύ περισσότερο όταν αυτή η παράταξη, η Νέα Δημοκρατία, εισηγείται μεταρρυθμίσεις σημαντικές, συνταγματικά κατοχυρωμένες, που θα ενισχύσουν τη διαφάνεια και τη λογοδοσία.
Συνεπώς, η εντολή που θα ζητήσει η παράταξή μας αύριο από τις Ελληνίδες και τους Έλληνες, δεν είναι μία εντολή επανάπαυσης ή επανάληψης λαθών. Είναι μια εντολή ακόμα πιο μεγάλων αλλαγών και σκληρής δουλειάς.
Πάνω απ’ όλους, όμως, και πάνω απ’ όλα θέλω να μιλήσω από καρδιάς σε όλους εσάς. Έχω γυρίσει όλη την Ελλάδα πολλές φορές και χαίρομαι και σας ευχαριστώ που σήμερα είστε εσείς εδώ στην Αθήνα, για να στηρίξετε την παράταξή μας.
Σας έχω συναντήσει στους τόπους σας, τα μέλη, τα στελέχη της παράταξης, εσείς που σταθήκατε δίπλα μας στα εύκολα και στα δύσκολα, η ραχοκοκαλιά, οι «γαλάζιες φλέβες» στις οποίες κυλά το αίμα πάνω από μισό αιώνα. Είστε οι πρώτοι, που βρίσκεστε σήμερα εδώ, που έχετε χρέος να μετατρέψετε το όραμά μας σε επιχειρήματα προς τον κάθε πολίτη, σε κάθε γωνιά της χώρας.
Πιστεύω ότι εσείς ξέρετε καλύτερα από τον καθένα από εμάς, από κάθε Υπουργό και από κάθε Βουλευτή, να εξηγήσετε στον διπλανό σας την αλήθεια, ότι δηλαδή η μόνη παράταξη που κράτησε τη χώρα όρθια είναι αυτή που μπορεί να την οδηγήσει και στα επόμενα βήματά της.
Ότι όσα κατακτήσαμε μέχρι τώρα δεν μπορούν να παιχτούν στα ζάρια. Ότι ο τόπος δεν θέλει άλλο διχασμό και άλλο πολιτικό δηλητήριο.
Τρεις λέξεις ζητά: σιγουριά, ομαλότητα και πρόοδο.
Σε όσους δε επιμένουν να αναμασούν τα ίδια και τα ίδια, ότι τάχα έχουμε ξεφύγει από τις αρχές μας, εσείς και εμείς έχουμε οδηγό την ιδρυτική μας διακήρυξη. Είναι εντυπωσιακό ότι αυτή η φράση γράφτηκε πριν από 52 χρόνια: «Η Νέα Δημοκρατία επιλέγει να συντηρεί από την παράδοση μόνο όσα ο χρόνος απέδειξε ότι είναι σωστά και χρήσιμα, ώστε να προχωρά διαρκώς με μεγάλα, τολμηρά, αλλά και ασφαλή βήματα στις νέες διαρκώς εξελισσόμενες συνθήκες». Είναι η φράση του Κωνσταντίνου Καραμανλή, που νομίζω τα λέει όλα.
Και βέβαια, γι’ αυτούς που τολμούν να αμφισβητήσουν τον πατριωτισμό μας, βρίσκουν απέναντί τους την ίδια τη ζωή, που μιλάει με πράξεις και όχι με μεγάλα λόγια του καναπέ.
Ποτέ άλλοτε η χώρα δεν είχε τόσο ισχυρές Ένοπλες Δυνάμεις. Ποτέ δεν είχε τόσο σημαντικές στρατηγικές συμμαχίες. Ποτέ δεν είχε χωρικά ύδατα 12 μιλίων στο Ιόνιο. Ποτέ δεν καθόριζε ΑΟΖ με τα γύρω κράτη, κάνοντας έρευνες με βάση τα δικά της κυριαρχικά δικαιώματα.
Αυτός είναι και ο λόγος που επιλέγουμε το 2030 ως σημαντικό ορόσημο.
Είναι η χρονιά που θα μας οδηγήσει στην τέταρτη δεκαετία του 21ου αιώνα. Είναι, όμως, και μια χρονιά σημαντική. Σηματοδοτεί το έτος το οποίο θα γιορτάσουμε τα 200 χρόνια από την επίσημη ίδρυση του νεοελληνικού κράτους. Γιορτάζουμε την αρχή της Επανάστασης του 1821, αμελούμε την 3η Φεβρουαρίου του 1830, όταν υπεγράφη το Πρωτόκολλο του Λονδίνου και η Ελλάδα έγινε ανεξάρτητο και κυρίαρχο κράτος.
Τότε, όμως, θα πρέπει να συναντηθούμε όλοι με τη νέα εποχή. Με μια νέα Ελλάδα σε έναν νέο κόσμο, που θα ζητά από την πατρίδα μας δύναμη, σταθερότητα και προοπτική.
Και ας κλείσω λέγοντας ότι θα ήταν, ίσως, χρήσιμο να αντλήσουμε δύναμη από την ιστορία μας. Ο Ελευθέριος Βενιζέλος μίλησε το 1930, με αφορμή τα 100 χρόνια από την ίδρυση του νεοελληνικού κράτους, και τότε καλούσε τις Ελληνίδες και τους Έλληνες «να εργαστούμε για μεγαλύτερο εθνικό εισόδημα με δικαιότερη κατανομή. Να εξασφαλίσουμε την υγεία του λαού και να μορφώσουμε τις γενεές του μέλλοντος».
«Μόνο έτσι», τόνιζε ο Ελευθέριος Βενιζέλος το 1930, «θα εργαζόμαστε για ένα ιδανικό πολύ ανώτερο, πολύ πιο σύμφωνο με τις παραδόσεις μας. Και γι’ αυτό θα μας ευλογούν οι μέλλουσες γενεές».
Τώρα η πατρίδα μάς καλεί και πάλι σε μια νέα εθνική αποστολή, με πρώτο σταθμό τις εκλογές του 2027 και το κόμμα σε κεντρικό ρόλο, να βρεθεί παντού, συνομιλώντας με όλες τις ηλικίες σε όλα τα επαγγέλματα, να δει, να ακούσει, να απαντήσει. Να γίνει ο σύνδεσμος της κυβέρνησης με τον πολίτη, του πολίτη με την κυβέρνηση, μεταφέροντας τις κατακτήσεις αλλά και τις δικές τους απαιτήσεις.
Να μιλήσετε αύριο. Έχουμε πολύ χρόνο για όλους εσάς. Παίρνουμε δύναμη από τα λόγια σας. Γιατί πρέπει όλοι να μιλήσουμε ανοιχτά.
Αλλά, αφού μιλήσουμε ανοιχτά, θα συναντηθούμε γύρω από τους κοινούς μας στόχους και γύρω από μια ακόμα μεγάλη νίκη. Και σε αυτή τη μάχη δεν περισσεύει κανείς και κανείς δεν δικαιούται να απέχει.
Μαζί θα πάμε την παράταξη πιο ψηλά. Μαζί θα πάμε τη χώρα πιο μπροστά. Μην περιμένετε την προεκλογική περίοδο. Ξεκινάμε σήμερα, συναντάμε το πρώτο ρεύμα ανάτασης, του 2019, το δεύτερο κύμα δημιουργίας, του 2023.
Παίρνουμε δύναμη από τη δική σας εμπιστοσύνη. Παίρνουμε σιγουριά από την εμπειρία, ορμή από τις κατακτήσεις μας.
Επιμένουμε στις αλήθειες, επιμένουμε στις τολμηρές επιλογές απέναντι στους λίγους, δίπλα στους πολλούς, για ένα κράτος που σέβεται τον πολίτη, μια οικονομία με καλύτερους μισθούς και συντάξεις, μια κοινωνία ενωμένη, μια κοινωνία περήφανη.
Προχωράμε όλοι μαζί στην ισχυρή Ελλάδα του 2030.
Να είστε καλά.
