Υπάρχουν στιγμές που ο πόνος γίνεται τόσο βαρύς, που καμία λέξη και κανένας τίτλος δεν μπορεί να τον απαλύνει. Η εικόνα της Μαριάννας Λάτση, να καταρρέει συντετριμμένη πάνω στο φέρετρο του Γιώργου Μαζωνάκη, δεν είναι απλώς ένα στιγμιότυπο θλίψης· είναι η απόλυτη αποτύπωση της αληθινής, ανυπόκριτης αγάπης.
Γράφει ο Νάσος Ρόγκας
Στον Ιερό Ναό της Αγίας Τριάδας στη Νίκαια, εκεί όπου χιλιάδες κόσμου συγκεντρώθηκαν για να αποχαιρετήσουν το «παιδί της νύχτας», η γνωστή επιχειρηματίας λύγισε. Κρατώντας ένα μπουκέτο από λευκά τριαντάφυλλα, άφησε το σώμα της να γείρει πάνω στο ξύλο, κλαίγοντας βουβά για τον δικό της άνθρωπο, τον πιστό της φίλο, τον καλλιτέχνη που λάτρεψε όσο λίγους.
Σε εκείνο το δευτερόλεπτο, τα φώτα της δημοσιότητας έσβησαν. Έμεινε μόνο μια γυναίκα που θρηνούσε μια ανεπλήρωτη απώλεια. Με τα λόγια της να αντηχούν σαν ψίθυρος, «θα ζει πάντα μέσα από τα τραγούδια του», η Μαριάννα Λάτση χάρισε στον Γιώργο Μαζωνάκη το πιο βαθύ, σπαρακτικό και έντιμο αντίο – ένα αντίο που απέδειξε ότι οι μεγάλες φιλίες δεν τελειώνουν ποτέ, απλώς μετακομίζουν στην αιωνιότητα.
