Ανάμεσα σε όλα εκείνα τα σπουδαία και για μένα ασήμαντα που έχει πει ο Κολιάδης μέσα στο Δημοτικό Συμβούλιο, κατά την διάρκεια της θητείας του, έχω κρατήσει μόνο μια λέξη. Αυτή η Λέξη είναι ΣΚΑΣΜΟΣ. Την είπε στον Τάσο Σπανό. Είναι μια λέξη που την λέει κάποιος που πριν ήταν ασήμαντος και επειδή ξαφνικά έγινε σημαντικός, λαμβάνοντας το αξίωμα του Δημάρχου μπορεί να την βροντοφωνάζει. Κατά το λαό μας, είναι το δώσε θάρρος στο χωριάτη να σού ανέβει στο κρεββάτι, αλλά και το αν θες να διαπιστώσεις τον χαρακτήρα ενός ανθρώπου δώσε του ένα αξίωμα και εφόδια. Εκεί πέφτουν οι μάσκες. Αποκαλύπτεται η πραγματικότητα και το αληθινό πρόσωπο ενός ανθρώπου.
Ο Κολιάδης, πιθανόν να ήταν ένας πάρα πολύ καλός δήμαρχος. Σαφέστατα ανώτερος και από τον Καμπουράκη. Μάζεψε όμως δίπλα του πλέμπα, μια πλέμπα που έχει την δική της ατζέντα, το δικό της εγώ. Μια πλέμπα που τον εγκλώβισε. Ένας Δήμαρχος δεν κουνάει το δάχτυλο, ούτε επιβάλει. Το θα με λες Δήμαρχο και όχι Κολιάδη, δείχνει σύνδρομα κατωτερότητας. Είναι καλύτερα να σε αποκαλούν Αλέξη η Κολιάδη παρά Δήμαρχο. Άλλωστε γιατί να σε νοιάζει ο τίτλος; το νησί πρέπει να σε νοιάζει. Όλα τα υπόλοιπα έρχονται απλώς δεύτερα. Η εκλογή του τον έκανε να νιώσει λίγο Τράμπ, λίγο Σουσλόφ, λίγο Παπαδόπουλος.
Στον αντίποδα αφού σε ενδιαφέρει ο τίτλος του δημάρχου πρέπει να έχεις την ικανότητα να τον υποστηρίζεις. Ένας τίτλος απλά για να υπάρχει και να σε ακολουθεί δεν λέει τίποτα. Σε σημαντικά γεγονότα πρέπει να είσαι εκεί και να δείχνεις στην κοινωνία τον ορισμό του ηγέτη, αφού θες να νιώθεις ηγέτης. Πρέπει λοιπόν να βάζεις πάνω από όλα το νησί. Να παίρνεις κεφάλια εκεί που πρέπει και να κόβεις ομφάλιους λώρους όταν πρέπει. Όταν επιλέγεις να δικαιολογείς το πρόβλημα και όχι να το λύνεις, ο τίτλος και το αξίωμα πάνε απλώς περίπατο.
Εσύ θες να βγαίνεις στο Δημοτικό Συμβούλιο να προσβάλεις, να βρίζεις, να χυδαιολογείς, αλλά αν τυχόν σου απαντήσει κάποιος τον στέλνεις στα δικαστήρια, παρουσιάζεσαι εκεί και φωνάζεις δυνατά εγώ είμαι ο Δήμαρχος. Έχω παιδιά και διαβάζουν, αγνοώντας αν οι προσβολές και οι χυδαιότητες που λες μέσα από το δημοτικό συμβούλιο, τα παιδιά του άλλου διαβάζουν και ακούν και αυτά. Δύο μέτρα και δύο σταθμά. Ή μάλλον για την ακρίβεια όπως μας βολεύει.
Πολιτικός είναι εκείνος Κολιάδη που αντιμετωπίζει τα προβλήματα, που ψάχνει λύσεις και τα τελειώνει. Οριστικά και αμετάκλητα. Δεν επιστρέφει σε αυτά και τα αφήνει πίσω. Όταν όμως η καθημερινότητα ενός δημάρχου είναι στο πως θα φιμώσει κάποιον, πως θα τον στείλει στα δικαστήρια, η θα βάλει άλλους να του κάνουν δικαστήρια. Μόνο και μόνο για να τον εξαθλιώσει. Μόνο πολιτικός δεν λέγεται.
Τον Σεβασμό, τον κερδίζεις δεν τον απαιτείς. Για να σε σεβαστεί κάποιος πρέπει να του το εμπνέεις. Καμία δικαστική απόφαση δεν θα κάνει κάποιον να σε σεβαστεί, το αντίθετο θα κερδίσεις να σε σιχαθεί ακόμα περισσότερο.
Ο Βαγιανός σου έκανε ζημιά. Άνοιξε πόλεμο με όλους, επιβάλλοντας το εγώ του. Έκοψε το νερό σε δημόσια υπηρεσία, δεν το έχει κάνει κανένας αυτοδιοικητικός για να εκδικηθεί έναν άλλο. Προσπάθησε να κόψει το νερό και στις εργασίες που γίνονται στο Εθνικό Θέατρο Ρόδου. Σε δικό σου έργο, έργο του Δήμου σου. Εκεί κόβεις τους ομφάλιους λώρους. Τον Στέλνεις σπίτι του, τον τελειώνεις και δίνεις το παράδειγμα στους άλλους. Όσο τον έχεις στην θέση του ζημιά σε σένα κάνεις. Κάποια στιγμή θα το αντιληφθείς.
Πλαστά και εικονικά τιμολόγια προς την Περιφέρεια. Που είσαι εσύ σαν Δήμαρχος να χειριστείς το πρόβλημα; Το νησί βρίσκεται μόνιμα σε ένα πόλεμο. Γιατί ξαφνικά ο Βαγιανός θέλησε να δείξει ότι μπορεί να γίνει Άρχων. Τα έβαλε και με την Περιφέρεια. Από καπρίτσιο. Έλειπες και εκεί. Ενώ θα έπρεπε να το έχεις τελειώσει. Έβαλες σε πρώτη μοίρα τον Βαγιανό και όχι τον τόπο σου. Τον κράτησες ενώ έπρεπε να τον στείλεις σπίτι του.
Βιολογικός Ρόδου. Σιώπησες Κολιάδη. Από την πρώτη στιγμή θα έπρεπε ο ίδιος να έχεις πάρει την κατάσταση στα χέρια σου. Να σε βλέπουν οι πολίτες. Να ψάχνεις λύσεις. Άφησες τον Βαγιανό να φωνάζει μαζί με τα φερέφωνα του ότι η Ρόδος δέχεται πόλεμο. Άφησες τον Βαγιανό να προκαλεί αυτόφωρα σε δημοσιογράφους για να τους βουλώσει το στόμα.
Γενικά έλειπες από παντού. Μετά έβγαινες με θράσος στο Δημοτικό Συμβούλιο να κάνεις τον Ήρωα.
Και εδώ έρχεται το ΣΚΑΣΜΟΣ που ο ίδιος είπες. Ταιριάζει στον Σπανό; Νομίζω όχι, αλλά σε εσένα τον ίδιο. Απλά γιατί κούρασες, Όλους μας κούρασες.
