Η ομόφωνη αθώωση των κατηγορουμένων για την υπόθεση του Santa Marina από το Τριμελές Πλημμελειοδικείο Ρόδου δεν αποτελεί απλώς μια δικαστική δικαίωση. Είναι η επίσημη κατάρρευση ενός σκοτεινού και μεθοδευμένου σχεδίου εξόντωσης. Η απόφαση αυτή έβαλε οριστικό τέλος σε μια δικαστική περιπέτεια που βασίστηκε σε διοικητικό υλικό σχεδόν μιας δεκαετίας, αποδεικνύοντας στο ακροατήριο το προφανές: ότι δεν υπήρχε κανένα αδίκημα, καμία ψευδής βεβαίωση και καμία παράβαση καθήκοντος.
Πίσω όμως από το μπαράζ των καταγγελιών, τις αιφνίδιες σφραγίσεις και τον πολυετή διοικητικό πόλεμο που δέχθηκε η επιχείρηση, γίνεται πλέον εμφανές ότι δεν κρύβονταν η τήρηση της νομιμότητας ή το κοινό καλό, αλλά ένα οργανωμένο σύστημα συμφερόντων.
Η χρονική συγκυρία και η πρωτοφανής επιμονή των ελέγχων αφήνουν πλέον ξεκάθαρες σκιές για μια «υπόγεια» συμμαχία:
τη στενή συνεργασία συγκεκριμένου αιρετού του Δήμου Ρόδου με ανταγωνιστικά επιχειρηματικά κέντρα του νησιού.Όλα δείχνουν ότι ο στόχος ήταν κοινός και αδίστακτος: να χρησιμοποιηθεί ο κρατικός και αυτοδιοικητικός μηχανισμός ως προσωπικό «όπλο» για την οικονομική και νομική εξάντληση του ιδιοκτήτη του Santa Marina, ώστε να ανοίξει ο δρόμος για άλλους, πιο «εκλεκτούς» παίκτες της αγοράς.
Η μεθόδευση ήταν απλή αλλά σκληρή: συνεχείς έλεγχοι, εξαντλητικά πρόστιμα και δικαστικές διώξεις, με σκοπό να καμφθεί η οικονομική αντοχή της επιχείρησης και να αμαυρωθεί η φήμη της.Το κόστος αυτού του ανηλεούς πολέμου δεν μετριέται μόνο σε δικαστικές αίθουσες, αλλά μεταφράζεται σε μια ανυπολόγιστη οικονομική καταστροφή.
Το βίαιο κλείσιμο μιας εμβληματικής επιχείρησης, η οποία αποτελούσε σημείο αναφοράς για τον τουρισμό της Ρόδου, προκάλεσε τεράστια οικονομική ζημιά, ισοπεδώνοντας επενδύσεις εκατομμυρίων και στερώντας έσοδα όχι μόνο από τον ιδιοκτήτη, αλλά και από τις δεκάδες οικογένειες εργαζομένων που έμειναν στον δρόμο από τη μια στιγμή στην άλλη.
Αυτή ακριβώς η οικονομική αφαίμαξη ήταν το πραγματικό ζητούμενο της σκευωρίας: να οδηγηθεί ο επιχειρηματίας σε πλήρη οικονομική ασφυξία, ώστε να μην έχει πλέον τα μέσα να αμυνθεί.
Οι ψίθυροι στους διαδρόμους του Δήμου Ρόδου για το ποιος κινούσε τα νήματα πίσω από τις κουρτίνες, υποδεικνύοντας πού και πότε έπρεπε να «χτυπήσουν» οι υπηρεσίες, επιβεβαιώνονται πλέον από το αποτέλεσμα.
Η δικαστική απόφαση ξεσκέπασε εκείνους που πίσω από κλειστές πόρτες και με το πρόσχημα της εξουσίας προσπάθησαν να εκπαραθυρώσουν έναν επιχειρηματία από την παραλία της Αγίας Μαρίνας.
Όταν η θεσμική ιδιότητα μετατρέπεται σε υπηρετικό εργαλείο ανταγωνιστικών συμφερόντων, η αθώωση δεν είναι απλώς μια νίκη της δικαιοσύνης. Είναι η ηθική καταδίκη ενός συστήματος που νόμιζε ότι μπορεί να λειτουργεί ανενόχλητο στις σκιές, εξοντώνοντας όποιον αρνείται να συμμορφωθεί με τα υπόγεια κελεύσματά του.
