Η οπτική καταγραφή ενός τεχνικού να επιχειρεί ανυπεράσπιστος εντός ενός βαθέος, ανυποστήρικτου και πλημμυρισμένου ορύγματος για την επισκευή κεντρικού αγωγού της ΔΕΥΑΡ, στερούμενος ακόμη και των πλέον στοιχειωδών Μέσων Ατομικής Προστασίας (ΜΑΠ), δεν αποτελεί απλώς μια απαράδεκτη εικόνα προχειρότητας. Συνιστά κατάφωρη, πρωτοφανή και ποινικά κολάσιμη παραβίαση της εργατικής νομοθεσίας. Πρόκειται για μια ξεκάθαρη επίδειξη εγκληματικής αδιαφορίας για την ανθρώπινη ζωή, η οποία εκθέτει ανεπανόρθωτα τόσο τη διοίκηση της δημοτικής επιχείρησης όσο και τους επιβλέποντες το έργο.
Τα έργα πρέπει να γίνονται αλλά με ασφάλεια για τον εργαζόμενο. Ο πρόεδρος της ΔΕΥΑΡ θα πρέπει να είναι πολύ αυστηρός σε τέτοιες πρακτικές. Δεν κάνουμε έργα με τα γυαλιά ηλίου στο κεφάλι.
Η εκτέλεση εργασιών σε ορύγματα με σχεδόν κατακόρυφα πρανή, χωρίς τη χρήση ειδικής μεταλλικής ή ξύλινης θωράκισης (αντιστήριξης), παραβιάζει ευθέως τις ρητές διατάξεις του Π.Δ. 1073/1981 (περί μέτρων ασφαλείας σε εργασίες οικοδομών και τεχνικών έργων) και του Ν. 3850/2010 (Κώδικας Νόμων για την Υγεία και Ασφάλεια των Εργαζομένων). Το γεγονός ότι οι τόνοι του εκσκαμμένου χώματος έχουν αποτεθεί ακριβώς στο χείλος του σκάμματος –κατά παράβαση κάθε τεχνικού κανονισμού που επιβάλλει ελάχιστη απόσταση ασφαλείας– δημιουργεί συνθήκες άμεσης κατάρρευσης και εγκλωβισμού. Σε συνδυασμό με την παρουσία υδάτων που διαβρώνουν και υποσκάπτουν τη βάση του εδάφους, ο εργαζόμενος εξαναγκάζεται να εκτελέσει υπηρεσία σε ένα περιβάλλον υψηλότατου κινδύνου, χωρίς κράνος, χωρίς μέσα διαφυγής (σκάλα) και χωρίς καμία απολύτως προστασία.
Οι πάγιες δικαιολογίες περί «επείγουσας αποκατάστασης βλάβης του δικτύου ύδρευσης» ή «πιεστικών χρονοδιαγραμμάτων για την υδροδότηση των πολιτών» στερούνται οποιουδήποτε νομικού ερείσματος. Η υποχρέωση του εργοδότη –και κατ’ επέκταση των μελών του Διοικητικού Συμβουλίου της ΔΕΥΑΡ, των αναδόχων εργολάβων και των επιβλεπόντων μηχανικών– για τη διασφάλιση της σωματικής ακεραιότητας των εργαζομένων είναι απόλυτη, αντικειμενική και μη μεταβιβάσιμη.
Η ανοχή απέναντι σε τέτοιες πρακτικές «ρώσικής ρουλέτας» στα δημόσια έργα πρέπει να τερματιστεί αμέσως. Οι αρμόδιες εισαγγελικές αρχές και η Επιθεώρηση Εργασίας οφείλουν να παρέμβουν αυτεπάγγελτα, να καταλογίσουν τις αναλογούσες αστικές και ποινικές ευθύνες για έκθεση σε κίνδυνο ζωής και να επιβάλουν τα προβλεπόμενα διοικητικά πρόστιμα. Η ασφάλεια των εργαζομένων δεν είναι διαπραγματεύσιμη, ούτε μπορεί να θυσιάζεται στον βωμό της δημόσιας εικόνας ή της μείωσης του κόστους. Οποιαδήποτε καθυστέρηση στην απόδοση ευθυνών καθιστά τους αρμόδιους φορείς ηθικούς αυτουργούς στο επόμενο προδιαγεγραμμένο εργατικό έγκλημα.
