Υπάρχουν συνθέτες που έγραψαν επιτυχίες, συνθέτες που γέμισαν στάδια και συνθέτες που άλλαξαν το DNA της ελληνικής διασκέδασης. Και μετά, υπάρχει ο Νίκος Καρβέλας. Μια κατηγορία από μόνος του. Ένα φαινόμενο που συχνά η εγχώρια σοβαροφάνεια προσπάθησε να στριμώξει στην ταμπέλα του «προκλητικού» ή του «εμπορικού», αδυνατώντας να κατανοήσει ότι πίσω από τα σκισμένα τζιν, τα μαύρα γυαλιά και την punk αισθητική κρύβεται ένας από τους πιο ιδιοφυείς, πολυπράγμονες και επιδραστικούς δημιουργούς που γέννησε ποτέ αυτός ο τόπος.
Αν η Άννα Βίσση είναι η «Απόλυτη Ελληνίδα Σταρ», ο Νίκος Καρβέλας είναι ο αρχιτέκτονας αυτού του μύθου. Είναι ο άνθρωπος που πήρε το ταλέντο και τη φωνή μιας σπουδαίας ερμηνεύτριας και της έχτισε ένα μουσικό σύμπαν τόσο πολυσυλλεκτικό, που όμοιό του δεν υπάρχει στην παγκόσμια δισκογραφία. Ποιος άλλος θα μπορούσε να παντρέψει με απόλυτη φυσικότητα το λαϊκό κλαρίνο με την glam rock ηλεκτρική κιθάρα; Ποιος άλλος θα έγραφε το «Δώδεκα» (ένα μνημείο της ελληνικής μπαλάντας) και την ίδια στιγμή θα παρέδιδε το «Γκάζι», την «Ελένη», το «Τραύμα» ή τους «Δαίμονες», την πρώτη ελληνική ροκ όπερα που άλλαξε τα δεδομένα του μουσικού θεάτρου;
Η πραγματική ιδιοφυΐα του Καρβέλα δεν κρύβεται μόνο στις αστείρευτες μελωδίες του, αλλά στην απόλυτη ελευθερία του. Ο Καρβέλας δεν φοβήθηκε ποτέ το «κριντζ», δεν υποτάχθηκε σε κανόνες «καλής συμπεριφοράς» και δεν κυνήγησε την έγκριση των ακαδημαϊκών. Υπήρξε pop, υπήρξε punk, υπήρξε λαϊκός, υπήρξε ανατρεπτικός. Έγραψε στίχους που έγιναν συνθήματα στους δρόμους, ατάκες της καθημερινότητας και ψυχογραφήματα μιας ολόκληρης εποχής. Είχε την ικανότητα να πιάνει τον σφυγμό της κοινωνίας πριν η ίδια η κοινωνία καταλάβει τι ζητάει.
Όταν το 1998 το «Αντίδοτο» γινόταν πλατινένιο μέσα σε μία ώρα, δεν ήταν απλώς θέμα μάρκετινγκ· ήταν η απόδειξη ότι η μουσική του Καρβέλα είχε γίνει η ίδια η soundtrack της ζωής των Ελλήνων.
Ακόμα και σήμερα, δεκαετίες μετά, τα τραγούδια του παραμένουν φρέσκα, ηλεκτρισμένα και απόλυτα επίκαιρα. Όταν βλέπεις 90.000 ανθρώπους στο ΟΑΚΑ να τραγουδούν κάθε στίχο του από κοινού, καταλαβαίνεις ότι ο Καρβέλας δεν έγραψε απλώς hits της εποχής. Έγραψε διαχρονικά κειμήλια.
Ο Νίκος Καρβέλας είναι ο απόλυτος μουσικός mindhunter. Ένας underground φιλόσοφος μεταμφιεσμένος σε pop είδωλο, που μας έμαθε ότι η μουσική δεν έχει στεγανά, ότι το πάθος θέλει υπερβολή και ότι η μεγαλύτερη τέχνη είναι να παραμένεις ο εαυτός σου, κόντρα σε όλους και σε όλα. Για όλα αυτά, και για άλλα τόσα, του χρωστάμε ένα τεράσιο «ευχαριστώ» που έκανε τη ζωή μας λίγο πιο ενδιαφέρουσα, λίγο πιο ροκ και σίγουρα πολύ πιο «απόλυτη».