Καλώς τα παιδιά, καλώς τους ανακριτές της ελληνικής τηλεοπτικής χωματερής. Για ακόμα μια φορά, τα «σαΐνια» της ενημέρωσης και των πρωινάδικων φόρεσαν την τήβεννο του δικαστή, έβγαλαν τα κομπιουτεράκια και άρχισαν να μετράνε ξένα πορτοφόλια, εισιτήρια του ΟΑΚΑ και φορολογικές δηλώσεις, με το γνωστό, εμετικό ύφος της δήθεν αντικειμενικότητας.
Είναι πραγματικά αξιοθαύμαστο πώς άνθρωποι που επιβιώνουν δημοσιογραφικά ανακυκλώνοντας το τίποτα, απέκτησαν ξαφνικά άποψη για την «ηθική» και τις οικονομικές συμφωνίες. Με μπροστάρηδες τηλεοπτικούς εισαγγελείς της κακιάς ώρας, έστησαν ένα λαϊκό δικαστήριο για να εκτελέσουν μια «εν ψυχρώ δολοφονία χαρακτήρα», νομίζοντας ότι μπορούν να ισοπεδώσουν έναν δημιουργό με ταπεινά κουτσομπολιά και on-air υπονοούμενα.
Και μέσα σε όλο αυτό το πανηγύρι της υποκρισίας, εμφανίζεται και η πλευρά της «απόλυτης» σταρ. Της Άννας Βίσση, που θυμήθηκε να αφήσει το περιβάλλον της να διαρρέει «πληροφορίες» και πικρίες, ξεχνώντας προφανώς ποιος έχτισε το καλλιτεχνικό της οικοδόμημα. Είναι τουλάχιστον ειρωνικό να μιλάει κανείς για αχαριστία ή οικονομικές διεκδικήσεις, όταν η ίδια του η καριέρα είναι εξολοκλήρου γραμμένη από το πεντάγραμμο του ανθρώπου που σήμερα προσπαθούν να βγάλουν «προβληματικό».
Ας το καταλάβουν καλά, τόσο οι αυλικοί της τραγουδίστριας όσο και οι υπάλληλοι των πάνελ: Η ιστορία δεν γράφεται από τους λογιστές ούτε από τους σχολιαστές των 10 λεπτών. Προτιμότερη η «οικονομική αυτοκτονία» και η αξιοπρέπεια της σιωπής, παρά η δική σας ξεπεσμένη ηθική, που πουλάει ακόμα και τους δικούς της ανθρώπους για λίγα λεπτά τηλεοπτικής τηλεθέασης και μερικά παραπάνω ευρώ στο ταμείο.