Όταν η Έλενα Παπαρίζου ανεβαίνει στη σκηνή, θυμίζει σε όλους γιατί είναι η μοναδική «Number One». Διαθέτει μια από τις πιο σταθερές, ζεστές και δυναμικές φωνές της ελληνικής δισκογραφίας, ικανή να ελιχθεί με την ίδια άνεση από ένα απαιτητικό pop dance κομμάτι μέχρι μια βαθιά λαϊκή μπαλάντα.
Γράφει ο Νάσος Ρόγκας
Το γεγονός ότι μπορεί να πάρει ένα ξένο τραγούδι (όπως το «Αν υπάρχει παράδεισος» της Θεοδωρίδου) και να το «ξεσκίσει» ερμηνευτικά, αποδεικνύει ότι το ταλέντο της ξεπερνά τα στενά όρια των genres. Είναι μια performer ευρωπαϊκών προδιαγραφών που, με την καθηλωτική της ενέργεια, καταφέρει να κρατά τα σκήπτρα της εγχώριας pop σκηνής για πάνω από δύο δεκαετίες.
Αυτό που εγώ βλέπω δεν το βλέπει μια Δισκογραφική όπως η Minos Emi. Παγιδεύει την Έλενα σε «Safe» Επιλογές.
Τραγούδια όπως τα «Μαύρα Γυαλιά», «Update» ή το πρόσφατο «Αλήθεια Τώρα» είναι αναμφίβολα σύγχρονες, καλοπαραγμένες pop παραγωγές. Όμως, συχνά στερούνται του καλλιτεχνικού βάρους που θα μπορούσε να υποστηρίξει η φωνή της Έλενας. Η δισκογραφική φαίνεται να κυνηγά τα γρήγορα trends του TikTok και των streaming playlists, περιορίζοντας μια σπουδαία ερμηνεύτρια σε ρηχά pop ρεφρέν, την ίδια ώρα που το κοινό διψά να την ακούσει σε μεγάλες, παθιασμένες μπαλάντες.
Η Έλενα προσφέρει φωνητικό εύρος, ρεπερτόριο, Δίψα για νέα, εμβληματικά τραγούδια, σκηνική παρουσία, Εκρηκτικά live και απόλυτο performance.
Από την άλλη η Δισκογραφική επιλέγει, Εστίαση σε safe, mid-tempo pop singles,Συχνή καταφυγή σε remixes και νοσταλγία, Προώθηση με βάση τα trends των social media.
Η Έλενα Παπαρίζου δεν έχει να αποδείξει τίποτα σε κανέναν. Έχει τη φωνή, τη λάμψη και την αγάπη του κόσμου. Η δισκογραφική της, ωστόσο, οφείλει να σταματήσει να την αντιμετωπίζει απλώς ως ένα «σίγουρο brand» που θα φέρει νούμερα με μια ακόμη pop κυκλοφορία.
Η Έλενα αξίζει τραγούδια-σταθμούς, τραγούδια που θα προκαλέσουν σοκ στην αγορά και θα αναδείξουν το τεράστιο ερμηνευτικό της βάθος.