Υπάρχουν στιγμές που ο Δήμος Ρόδου εκτίθεται όχι από τις αποκαλύψεις που κάνει σε καθημερινή βάση ο Νάσος Ρόγκας, αλλά από τον τρόπο που επιχειρεί η δημοτική συμμορία του Αλέξανδρου Κολιάδη να τις κουκουλώσει.
Οι τοποθετήσεις του Πινόκιου της Ρόδου, αλλά και η προσπάθεια να πείσει τους δημότες δεν είναι απάντηση. Είναι ομολογία αδυναμίας. Μια αδυναμία που φέρνει προσβολές, ύβρεις, απειλές και η προσπάθεια να εξαθλιωθεί το μέσο.
Ελάτε μωρέ έλεγε ο Πινόκιο, θα χάσει τις εκλογές ο Καμπουράκης θα τον πάρουμε μαζί μας τον Ρόγκα. Ο Καμπουράκης έχασε τις εκλογές, τον Ρόγκα δεν τον πήραν μαζί τους. Ελάτε μωρέ, έλεγε πάλι ο Πινόκιο, θα χάσει στα δικαστήρια ο Καμπουράκης, θα τον αγοράσουμε τον Ρόγκα. Δεν τον αγόρασαν τον Ρόγκα. Πέρασαν τόσα χρόνια από την έναρξη της θητείας του Πινόκιο. Διαφημίσεις, τις έκοψε. Δικαστήρια έκανε, όποιον ξέρει έβαλε να κάνει μηνύσεις. Δεν κατάφερε να αγοράσει τον Ρόγκα και αυτό τον έχει πονέσει.
Κατηγορεί για «ψεύδη» όσους ανέδειξαν συγκεκριμένες καταγγελίες, αλλά δεν διέψευσε ούτε ένα σημείο. Δεν αντέκρουσε κανένα στοιχείο. Δεν παρουσίασε ούτε ένα τεκμήριο που να καταρρίπτει όσα βαραίνουν την δημοτική του αρχή. Αντί για στοιχεία, ύφος. Αντί για επιχειρήματα, ύβρεις και επιθέσεις. Αντί για διαφάνεια, σκοτάδι.
Το πιο αποκαλυπτικό όμως δεν είναι η σιωπή στην ουσία. Είναι η γραμμή άμυνας: Το ψέμα να το μετατρέψουμε σε αλήθεια.
Ο Κολιάδης και η δημοτική αρχή του είναι η εξίσωση προς τα κάτω. Είναι η λογική ότι η διαφθορά δεν είναι πρόβλημα, είναι καθεστώς. Ότι δεν χρειάζεται να αποδείξεις την καθαρότητά σου, αρκεί να λερώσεις τους πάντες.
Ένας δήμαρχος σε πλήρη παράκρουση που αντί να κάνει το νησί καλύτερο, επιλέγει να συμψηφίζει την σιωπή πάντα κάτω από το τραπέζι. Με διάφορους τρόπους.
Και εδώ βρίσκεται ο πυρήνας της πολιτικής σήψης:η μετατροπή της ευθύνης σε επικοινωνιακή επιχείρηση δολοφονίας προσωπικοτήτων. Δεν θα μιλάει κανείς, θα ακούτε και θα έχετε σιωπή.
Η μετατροπή της αλήθειας σε τρόμο, σε φόβο, σε θέμα εντυπώσεων.Η μετατροπή της πολιτικής ηθικής σε παιχνίδι ανηθικότητας.
Η Ρόδος δεν χρειάζεται εκπροσώπους που «θίγονται».
Χρειάζεται απαντήσεις.
Χρειάζεται διαφάνεια.
Χρειάζεται πολιτικό προσωπικό που όταν κατηγορείται, βγαίνει με στοιχεία — όχι με ύφος.
Όταν η απάντηση σε συγκεκριμένες καταγγελίες είναι η δολοφονία του προσώπου που καταγγέλει, τότε το μήνυμα είναι σαφές:
Δεν τους ενοχλεί η κατηγορία. Τους ενοχλεί ότι αποκαλύφθηκε.
Και αυτό δεν είναι απλώς επικοινωνιακό ολίσθημα.Είναι πολιτικός κατήφορος.
Σε αυτόν τον κατήφορο ο κ. Κολιάδης είναι μόνος του.
