Δεν ξέρω αν θυμάστε τότε που. μικροί πηγαίναμε σε συναυλίες και στα μπουζούκια με μοναδικό μας μέλημα να καταφέρουμε να βγούμε μια φωτογραφία με τον αγαπημένο μας καλλιτέχνη, την οποία φωτογραφία μετά την δείχναμε στους φίλους μας και κάναμε τους περήφανους και εκείνοι ζηλεύανε… Ακριβώς το ίδιο συμβαίνει και με τον δήμαρχο της Ρόδου Αλέξανδρο Κολιάδη. Έχει καταντήσει εθνικός μαϊντανός. Πολιτικό δει; υπουργό δει; ο προσωπικός του φωτογράφος και δεξί χέρι του Καλοπήτα, σέρνεται σαν το φίδι από πίσω του να καταφέρει να εξασφαλίσει μία φωτογραφία. Μία φωτογραφία την οποία ο κ. Κολιάδης θα ανεβάσει στα κοινωνικά δίκτυα προκειμένου να του πούνε μπράβο ένα μάτσο ψεκασμένοι.
Παριστάνει ότι τον ακούν στην κυβέρνηση, αλλά δεν του δίνουν φράγκο. δεκάρα, ευρώ, ‘όπως θέλετε πείτε το. Φωτογραφίες με υπουργούς που μόλις γυρίσει την πλάτη του δεν θέλουν ούτε να τον βλέπουν.
Ο κ. Κολιάδης δεν έχει κατανοήσει ότι έχει ημερομηνία λήξης πολύ νωρίτερα από τις εκλογές.
Θα το καταλάβει γρήγορα
