«Η θητεία μου τελειώνει σε 4 χρόνια, σε 3 χρόνια από τώρα δεν μπορώ να το προεξοφλήσω. Δεν έχω σκοπό όμως να εμπλακώ στα εγχώρια πριν τη λήξη της θητείας μου», είπε ο Νίκος Φαραντούρης, ενώ μίλησε για τη Μαρία Καρυστιανού, τον ΣΥΡΙΖΑ και την ενδεχόμενη πρόσκληση από τον Αλέξη Τσίπρα.
«Πολλοί προεξοφλούσαν ότι θα συμμετάσχω σε διάφορα κόμματα και σχηματισμούς. Προεξοφλούσαν ότι θα έχω ενεργό ρόλο στις επόμενες εθνικές εκλογές. Από την πρώτη στιγμή είπα ότι έχω μια θητεία να τιμήσω ως τον Σεπτέμβρη του 2029, και ότι δεν σκοπεύω να συμμετάσχω ως υποψήφιος στις επόμενες εθνικές εκλογές, με οποιονδήποτε τρόπο» δήλωσε στον ΣΚΑΪ ο ανεξάρτητος πλέον ευρωβουλευτής.
Όσον αφορά τη σύνδεση με την κ. Καρυστιανού, τόνισε πως «φιλοξένησα μια θεσμική εκδήλωση με τη συμμετοχή της τότε προέδρου του Συλλόγου Πληγέντων των Τεμπών. Την ίδια εκδήλωση θα τη φιλοξενούσα και τώρα, με τον νυν πρόεδρο, με οποιονδήποτε πρόεδρο». Μιλώντας για τον σκοπό της εκδήλωσης, ανέφερε πως «το ζήτημα που ανοίξαμε είναι το Άρθρο 86, η αρχή της υπεροχής του ευρωπαϊκού δικαίου. Ο κ. Μητσοτάκης το έκλεισε ένα βράδυ στη Βουλή, με τις ψηφοφορίες με τα χαρτάκια. Όταν υπάρχει ατιμωρησία και εσαεί ασυλία, τίθεται ένα ζήτημα κράτους δικαίου».
«Καλωσόρισα οποιονδήποτε πολίτη θέλει να κατέλθει στον στίβο και δεν το μετανιώνω και συνεχίζω να το κάνω. Αυτό δεν σημαίνει ότι ταυτίζομαι ή ότι συμπορεύομαι», πρόσθεσε.
Για τη διακοπή της σχέσης του με τον ΣΥΡΙΖΑ, εξήγησε πως «δεν εκλήθην να δώσω εξηγήσεις. Εγώ δεν μπήκα στην πολιτική εκ του ασφαλούς, ούτε επειδή ήμουν κομματικός “ξάδερφος”, ούτε επειδή ήμουν σειρούλα κανενός (…). Τίμησα και σεβάστηκα το κόμμα, με την καθημερινή μαχητική μου παρουσία, στις Βρυξέλλες, στο Στρασβούργο και σε όλη την Ελλάδα. Ήμουν συνεπής με τις συλλογικές και κομματικές μου υποχρεώσεις, ακόμα και αν ενδεχομένως πολλές φορές διαφωνούσα».
Παράλληλα, μίλησε για «λάθος συμπεράσματα» όσων συμπέραναν τη σύνδεσή του με τη Μαρία Καρυστιανού, τονίζοντας πως «όταν μια θεσμική εκδήλωση και εκατέρωθεν καλά λόγια για το πρόσωπό μου, εκλαμβάνονται ως αυτονόητη κομματική ή εκλογική συμπόρευση, τότε καταλαβαίνετε ότι κάποιο λάκκο έχει η φάβα. (…) Αν κάποιος θεωρεί ότι θεσμικές πρωτοβουλίες για το κράτος δικαίου κλείνουν το μάτι σε διαφορετικούς σχηματισμούς ή προεκλογικές προετοιμασίες, πλανάται. Αν κάποιοι έχουν ανασφάλειες και φοβίες σε σχέση με υπερκομματικές δραστηριότητες ενός ευρωβουλευτή τους, επίσης πλανώνται πλάνην οικτρά».