Μετά από μήνες αναζήτησης εχθρών, συνωμοσιών και «κακών τρίτων» που φταίνε για όλα τα δεινά του νησιού, η δημοτική αρχή Ρόδου έφτασε επιτέλους στη μεγάλη, λυτρωτική της αποκάλυψη. Ο αντιδήμαρχος Κώστας Χαλκιάς, σε μια στιγμή υπέρτατης πολιτικής ειλικρίνειας, κοίταξε στα μάτια τον πρόεδρο της ΔΕΥΑΡ, Σωτήρη Βαγιανό, και του ψιθύρισε το νέο μεγάλο αφήγημα: «Σωτήρη, είμαστε μόνοι μας».
Δάκρυσε όλη η Ρόδος.
Πρόκειται αναμφίβολα για μια συγκλονιστική ανακάλυψη. Χρειάστηκαν βέβαια ολόκληρα χρόνια διοίκησης, άδεια ταμεία, μια καθημερινότητα που «μπάζει» από παντού και μια μόνιμη κόντρα με την Περιφέρεια, για να συνειδητοποιήσουν οι διοικούντες το αυτονόητο: ότι όταν εκλέγεσαι για να κυβερνήσεις έναν τόπο, η ευθύνη πέφτει στους δικούς σου ώμους και όχι στους «άλλους».
Το εύρημα, ωστόσο, είναι πολιτικά ευφυές μέσα στην απελπισία του. Το «είμαστε μόνοι μας» δεν είναι μια κραυγή αυτονομίας ή περηφάνιας. Είναι η προληπτική δικαιολογία για όσα δεν πρόκειται να γίνουν. Είναι το τέλειο πολιτικό άλλοθι.
Αν το Ροδίνι παραμένει στην κατάσταση που βρίσκεται και αν τα οικονομικά της ΔΕΥΑΡ θυμίζουν «μαύρη τρύπα», η απάντηση είναι πλέον έτοιμη και ποιητική: «Φταίει που είμαστε μόνοι μας, σαν τον Ροβινσώνα Κρούσο στο απέραντο Αιγαίο».Αντί, λοιπόν, να βλέπουμε έργο, στρατηγική και λύσεις, παρακολουθούμε ένα καλογραμμένο μελόδραμα.
Από τη μία, ο κ. Χαλκιάς σηκώνει το «λάβαρο» της επανάστασης κατά της Περιφερειακής Αρχής, κι από την άλλη, ο κ. Βαγιανός εισπράττει την παρηγοριά. Μόνο που η τοπική αυτοδιοίκηση δεν είναι ρομαντική ταινία για δύο. Οι πολίτες της Ρόδου δεν πλήρωσαν εισιτήριο για να δουν το δράμα της μοναξιάς των κυβερνώντων, αλλά για να δουν το νησί να λειτουργεί.
Αν η δημοτική αρχή αισθάνεται τόσο απελπιστικά μόνη και αβοήθητη, ίσως θα έπρεπε να αναρωτηθεί μήπως η απομόνωσή της είναι το αποτέλεσμα της δικής της συγκρουσιακής τακτικής.
Εκτός αν το επόμενο βήμα του αφηγήματος είναι να ζητήσουν από τους δημότες να τους λυπηθούν. Μέχρι τότε, ας θυμίσει κάποιος στους πρωταγωνιστές ότι το «μόνοι μας» διορθώνεται εύκολα με μια λέξη: δουλειά.