Η Δολοφονία του Γιώργου ήταν ένα μήνυμα προς όλους εμάς τους υπόλοιπους δημοσιογράφους που έχουμε μείνει πίσω.

by newsroom
0 comment

Η Δολοφονία του Γιώργου είναι θέμα της Δημοκρατίας αλλά και τις δημοσιογραφίας, δεν επιτρέπεται να μην θέλουν να βρεθεί ή να μην βρεθεί ο δολοφόνος του.

Σκέφτομαι μερικές φορές αν τελικά αξίζει ή έχει νόημα να στέρησε τις οικογενειακές στιγμές, το παιδί σου, για να προσφέρεις ενημέρωση στον κόσμο, για να καταλήξεις με 2 σφαίρες στο κεφάλι.

Ξέρετε η δημοσιογραφία χωρίζεται σε κομμάτια, ποτέ δεν ήταν ενιαία. Στην πουλημένη δημοσιογράφια, στην δημοσιογραφία της επιβολής και τις υποβολής, στην ερευνητική και ταυτόχρονα αποκαλυπτική δημοσιογραφία.

Ανάγκη από φιλιππινέζες όπως ο ίδιος ονόμαζε τους συνοδούς αστυνομικούς δεν είχε, ‘ετσι έλεγε. Συμφωνούσες διαφωνούσες ο Γιώργος ήταν απλός άνθρωπός, δίχως κόμπλεξ και υπέρμετρους εγωισμούς.

Ο Δημοσιογράφος παλεύει με τον Δαρβινισμό των ευαίσθητων ψυχών. Δική του φράση.

Ο Δημοσιογράφος, την είδηση, την πληροφορία, την σωστή ενημέρωση εκείνο το μεσημέρι σαν σήμερα, την εξαργύρωσε με την ζωή του, έπεσε νεκρός μπροστά στα μάτια της γυναίκας του και του παιδιού του.

Ο Γιώργος έφευγε για άλλα μέρη γιατί ήξερε πολλά. Ο Γιώργος πλήρωσε και ξεχρέωσε την ανεξάρτητη ελεύθερη μαχητική δημοσιογράφια με την ζωή του. Πέθανε γιατί ήξερε πολλά.

Ένα μεγάλο γιατί και ένα τι γίνετε αυτό είναι που μένει. Γιατί 2 σφαίρες στο κεφάλι του δημοσιογράφου και ένα τι γίνετε με αυτούς που του”χάρισαν” αυτές τις σφαίρες.

Η Δολοφονία του Γιώργου ήταν ένα μήνυμα προς όλους εμάς τους υπόλοιπους δημοσιογράφους που έχουμε μείνει πίσω. Ένα μήνυμα που λέει ότι μια μέρα θα γυρνάμε από το ρεπορτάζ και ένα όπλο θα σημαδεύει το κεφάλι μας, γιατί μιλήσαμε, γιατί γράψαμε, γιατί αποκαλύψαμε.

Κάπου εκεί ο χρόνος θα γυρίσει ανάποδα, στο κλίκ της σκανδάλης, μέχρι την σφαίρα που θα φυτευτεί στο σώμα σου, στο κεφάλι σου.

Και έτσι το παιδί σου πάντα θα ρωτάει, γιατί εσένα μπαμπά, η γυναίκα σου θα προσπαθεί να κρατηθεί ζωντανή για να μεγαλώσει το παιδί σου και ο κόσμος έλα μωρέ ήταν μπλέγμένος, κάτι ήξερε και για αυτό τον φάγανε.

Οι φίλοι θα πούνε πόσο καλός ήσουνα, θα κλάψουνε και κάπου εκεί στο χρόνο θα σε ξεχάσουνε.

Αυτό είναι το επάγγελμα μας.

Αντίο Γιώργο Καραιβάζ

Διαβάστε ακόμα

Leave a Comment

 Επικοινωνία: info@protiekdosi.news