Το ετήσιο συνέδριο της ΚΕΔΕ σημαδεύτηκε από μια πρωτοφανή θεσμική εκτροπή, με τον Λάζαρο Κυρίζογλου να επιχειρεί να επιβάλει διαδικασίες που θύμιζαν περισσότερο κομματικό πειθαναγκασμό παρά δημοκρατικό όργανο αυτοδιοίκησης.
Η παράταξη του Δημάρχου Αθηναίων Χάρη Δούκα ζήτησε ονομαστική ψηφοφορία για τα τελικά ψηφίσματα ,ένα δικαίωμα απόλυτα κατοχυρωμένο από τον κανονισμό. Αντί απάντησης, ο πρόεδρος της ΚΕΔΕ επέμεινε ότι όλα θα γίνουν «με ανάταση χειρός», αδιαφορώντας για τις ενστάσεις, το οριακό αποτέλεσμα και τη θεσμική δεοντολογία.
Από εκείνο το σημείο η αίθουσα ξέφυγε. Οι φωνές ανέβηκαν, η ένταση χτύπησε κόκκινο και η εικόνα της Αυτοδιοίκησης τραυματίστηκε βαθιά. Ο Χάρης Δούκας, σε εμφανή οργή, καταλόγισε στον Κυρίζογλου πραξικοπηματική συμπεριφορά, ενώ η σύγκρουση με τον Σάκη Κυριαλάνη πήρε διαστάσεις που κανείς δεν περίμενε.
Όταν ο πρόεδρος της ΚΕΔΕ αρνείται ακόμη και το δικαίωμα στην ονομαστική ψηφοφορία, η συζήτηση δεν αφορά πια ένα απλό διαδικαστικό ζήτημα. Αφορά την ίδια τη λειτουργία της Δημοκρατίας μέσα στους θεσμούς.
Η Αυτοδιοίκηση δεν αντέχει τέτοια φαινόμενα. Ούτε σκηνές έντασης, ούτε επιβολές, ούτε «κουμάντο» με το χέρι σηκωμένο. Χρειάζεται διαφάνεια, σεβασμό στους κανόνες και ηγεσίες που δεν θα μετατρέπουν τα συνέδρια σε κομματικές παραστάσεις δύναμης.