Είναι αυτό που έχω πει και έχω γράψει πολλές φορές. Η Καραγιάννη δεν αντέχει αν δεν γίνει ρεντίκολο μέσα στο Περιφερειακό Συμβούλιο. Η κοπέλα νιώθει μια μοναξιά στο μαζοχισμό που την διακρίνει. Αν δεν τα ακούσει από τον Περιφερειάρχη Νοτίου Αιγαίου Γ. Χατζημάρκο δεν μπορεί. Δεν αντέχει το μέσα της.
Μέχρι και οι υπόλοιποι Περιφερειακοί σύμβουλοι είπαν Έλεος βρε κοπέλα μου έλεος. Εκτός πραγματικότητας η θεία Χρύσα. Γελάνε τα έρμα στον Σύριζα που έχει γίνει σφύριζα. Η ίδια δεν παρακολουθεί και τις δηλώσεις του Δημάρχου Αλέξανδρου Κολιάδη.
Προφανώς η θεία Χρύσα έψαχνε στήριξη από τον Αλέξανδρο Κολιάδη. Έλα όμως που ο Κολιάδης την άδειασε όπως το Βαγιανό. Πονάει η Χρύσα γελάμε εμείς.
Αντικείμενο αντιπαράθεσης το παλιό νοσοκομείο Ρόδου και η ανακατασκευή του. Στην τοποθέτηση του ο Περιφερειάρχης κ. Γιώργος Χατζημάρκος κάνει ξεκάθαρο με τον ποιο κατανοητό τρόπο, (ακόμα και χαζός το αντιλαμβάνεται), ότι στη συνάντηση του με τους φορείς δεν ήταν εις γνώσιν του που ανήκει το νοσοκομείο της Ρόδου. Όταν ενημερώθηκε ότι είναι ιδιοκτησία του Δήμου Ρόδου, επικοινώνησε με τον Αλέξανδρο Κολιάδη και του είπε οκ δεν έχω κανένα θέμα εγώ. Αποσύρω την επιστολή μου στο υπουργείο χειρίσου το.
Ο Δημάρχος Ρόδου έρχεται σε επαφή με τα αρμόδια υπουργεία και επικοινωνεί με τον Περιφερειάρχη να αναλάβει την αποκατάσταση. Ε αυτό στην κ. Καραγιάννη είναι αδιανόητο. Μα γιατί να μην το αναλάβει ο Δήμαρχος φώναζε η κυρία Καραγιάννη. Ρωτήστε τον της απάντησε ο Περιφερειάρχης.
Εδώ δύο πράγματα συμβαίνουν. Η ο Κολιάδης την βάζει να τα λέει αυτά στο Περιφερειακό συμβούλιο για να γελάει και ο ίδιος μαζί της, ή η ίδια θέλει σε κάθε συνεδρίαση να γίνετε ρεντίκολο.
Η θεία Χρύσα έχει ξεπεράσει κάθε όριο πολιτικής βλακείας. Όλοι εμείς που παρακολουθήσαμε το Περιφερειακό γελάσαμε πάλι πολύ.