Πάντα έλεγα στο Σωτήρη Βαγιανό ένα πράγμα. Αν θέλει να μείνει στην πολιτική να μην έχει αυλή αλλά δεν με άκουσε. Ειδικά όταν η αυλή αυτή έχει μέσα της Παράσιτα. Καλυθενά παράσιτα, που επιζούν μόνο ρουφώντας αίμα. Ο ο Αναστάσης Κώστας είναι ένα από αυτά. Ένα παράσιτο που οδήγησε τον πρόεδρο της ΔΕΥΑΡ Σωτήρη Βαγιανό σε δρόμο λανθασμένο. Άξιος ή όχι πρόεδρος ο Σωτήρης θα κριθεί από την κοινωνία.
Η σημερινή παραίτηση του Σωτήρη Βαγιανού μέσα στο δημοτικό συμβούλιο έγινε για πολλούς λόγους. Ας αναρωτηθεί το Παράσιτο Αναστάσης Κώστας αν έχει ο ίδιος ευθύνη για αυτό το αποτέλεσμα. Ας αναρωτηθεί τι έκανε ο ίδιος για να αποφύγει μία τέτοια κατάσταση. Απολύτως τίποτα. Το αντίθετο μάλιστα.
Ξέρετε κάποιοι τον πόλεμο ανάμεσα στην Περιφέρεια και το Σωτήρη Βαγιανό τον ενθάρρυναν. Προσωπικές φιλοδοξίες, μίσος και πάθος προς τον πετυχημένο Περιφερειάρχη Γιώργο Χατζημάρκο. Ύαινες που κρύβονται πίσω από το Βαγιανό για να μην φαίνονται.
Οι δειλοί, ρίχνουν στην αρένα με τα λιοντάρια κάποιον να παλέψει για να βγει ζωντανός. Εκείνοι στην ασφάλεια τις χιλιομπαλωμένης φούστας τους κοιτάνε και γελάνε. Αυτό κάνανε με το Σωτήρη Βαγιανό. Τον αφήσανε να βγει μπροστά να φάει το ξύλο και εκείνοι γέλαγαν. Όπως ακριβώς το παράσιτο Αναστάσης Κώστας.
Το παράσιτο θεωρεί ότι εγώ φταίω που οι σχέσεις Περιφέρειας Βαγιανού γίνανε χειρότερες από ποτέ. Εγώ είμαι ο ηθικός αυτουργός. Αλήθεια τώρα; Αυτά γράφει το παράσιτο για μένα στις αναρτήσεις που κάνει.
Τα παράσιτα για να πεθάνουν θέλουν εντομοκτόνο ισχυρό. Οι νεκροί ας τον ενημερώσει κάποιος δεν μιλάνε και αυτός έχει πεθάνει καιρό. Ο τόπος από φαντάσματα σαν αυτόν δεν έχει ανάγκη.
Μην αντιγράφει τα λεγόμενα ενός πινόκιο δημάρχου. Η κοινωνία δεν είναι ηλίθια όπως αυτός.
Νάσος Ρόγκας.