Στην πολιτική σκηνή του Δήμου Ρόδου, οι έντονες αντιπαραθέσεις, οι δικαστικές διαμάχες με τον τοπικό Τύπο και οι εκατέρωθεν ανακοινώσεις γεμίζουν καθημερινά τα πρωτοσέλιδα. Ωστόσο, η μεγαλύτερη αλήθεια δεν κρύβεται στον θόρυβο των συνεδριάσεων, αλλά στην εκκωφαντική σιωπή που επιλέγει η δημοτική αρχή για τα πραγματικά προβλήματα του νησιού. Η σιωπή αυτή δεν είναι τυχαία· είναι μια συνειδητή στρατηγική επιλογή αποποίησης ευθυνών.
Η τακτική της «στρουθοκαμήλου»
Όταν προκύπτουν σοβαρά ζητήματα, όπως τα ευρήματα της Εθνικής Αρχής Διαφάνειας για την πολεοδομία ή η παρατεταμένη κατάσταση έκτακτης ανάγκης από τις πλημμύρες, η ηγεσία του Δήμου επιλέγει τον δρόμο της σιωπής.
- Επικοινωνιακή διαχείριση: Αντί για απαντήσεις, επιλέγεται η τακτική της αποφυγής προκειμένου να μην υπάρξει πολιτικό κόστος.
- Μετάθεση ευθυνών: Τα προβλήματα της καθημερινότητας παρουσιάζονται ως «χρόνιες παθογένειες» για τις οποίες κανείς δεν φταίει στο παρόν.
- Απουσία λογοδοσίας: Η άρνηση τοποθέτησης σε κρίσιμα ερωτήματα υποβαθμίζει τον θεσμικό ρόλο του Δημοτικού Συμβουλίου.
Όταν η σιωπή γίνεται συνενοχή
Η σιωπή της διοίκησης απέναντι στα παράπονα των δημοτών για την καθημερινότητα και τον υπερτουρισμό δεν είναι δείγμα νηφαλιότητας. Είναι δείγμα αδυναμίας. Όταν οι πολίτες ζητούν λύσεις για τις υποδομές και λαμβάνουν ως απάντηση τη σιωπή, το μήνυμα που εισπράττουν είναι ένα: αδιαφορία.
Μια δημοτική αρχή που επιδεικνύει «αλλεργία» στην κριτική και επιλέγει να μιλά μόνο για επικοινωνιακά camp και πολιτιστικές εκδηλώσεις, παραβλέποντας τα δομικά προβλήματα του τόπου, είναι μια διοίκηση σε αποδρομή. Οι Ροδίτες δεν χρειάζονται άλλους θεατρινισμούς και σιωπηρές υπεκφυγές· απαιτούν καθαρές απαντήσεις, έργα και αληθινή λογοδοσία.
