Στις μέρες μας, όλοι ψάχνουν μια καλή ιστορία να πουλήσουν στα social media, για μερικά likes. Κι όταν δεν την έχουν, την επινοούν, αγνοώντας τις συνέπειες, πεπεισμένοι ίσως ότι κανένας δεν θα ασχοληθεί για την αλήθεια των όποιων ισχυρισμών του.
Η εκ των υστέρων αλλοίωση μιας συκοφαντικής ανάρτησης θα μπορούσε να εκληφθεί ως κωμική, σχεδόν παιδαριώδης απόπειρα υπεκφυγής, αν δεν αποκάλυπτε μια πολιτικά ανήθικη στάση και μια αντίληψη περί “τιμιότητας” εξαιρετικά ευέλικτη απέναντι στην αλήθεια
Της Ρένας Παυλάκη – Realvoice995.gr
Σε μια τέτοια επινόηση μιας φανταστικής ιστορίας επιδόθηκε ο Τάκης Λύμουρας, που θα ήταν ανάξια λόγου αν δεν αποτελούσε κραυγαλέο παράδειγμα ψευδούς αφηγήματος και μάλιστα διανθισμένου με συναισθηματικές πινελιές για να χτυπήσει στο θυμικό του αναγνώστη. Aν ο ίδιος δεν ήταν κομματικό στέλεχος του ΠΑΣΟΚ και πρώην αυτοδιοικητικός. Kαι αν οι ισχυρισμοί του δεν αποτελούσαν απροκάλυπτη κατασυκοφάντηση και δολοφονία προσωπικότητας, εν προκειμένω του Περιφερειάρχη Γιώργου Χατζημάρκου.
Η ιστορία έρχεται από παλιά και δεν είναι η πρώτη φορά που ο Τάκης Λύμουρας την επαναφέρει, παραποιημένη, κομμένη και ραμμένη στα μέτρα του και στο δικό του αφήγημα.
Ας δούμε όμως τι ισχυρίζεται ο Λύμουρας και τι πραγματικά συνέβη το καλοκαίρι του 2012.
Στην ανάρτησή του υποστηρίζει ότι ο Γιώργος Χατζημάρκος, όντας τότε στη μειοψηφία του δημοτικού συμβουλίου Ρόδου, τον έστειλε στα δικαστήρια, σπίλωσε το όνομά του και παρότι αθωώθηκε, δεν του ζήτησε συγνώμη!
Επιπλέον, ισχυρίζεται ότι ο Γιώργος Χατζημάρκος έκανε το ίδιο, έστειλε δηλαδή στα δικαστήρια τον αείμνηστο Φώτη Χατζηδιάκο, τον Γιάννη Μαχαιρίδη και τον Στάθη Κουσουρνά, χωρίς όμως η δημοσιογραφική έρευνα να βρίσκει μηνύσεις του Γιώργου Χατζημάρκου εις βάρος των προαναφερομένων!
Για να καταλήξει δηλώνοντας υπερήφανο μέλος της συμμορίας της μιζέριας και ότι θα συνεχίσει να είναι τίμιος άνθρωπος και να μην δολοφονεί χαρακτήρες για προσωπικό όφελος.
Τα γεγονότα όμως, τον διαψεύδουν και αποκαλύπτουν ότι κάνει αυτό ακριβώς: δολοφονεί χαρακτήρες.
Τα δημοσιεύματα του τοπικού τύπου την περίοδο 2012 – 2014, αποκαλύπτουν την πραγματικότητα πίσω από το φανταστικό αφήγημα του Τάκη Λύμουρα και ταυτοχρόνως, προκαλούν σειρά ερωτημάτων που θα πρέπει – ως τίμιος άνθρωπος, όπως αυτοπροσδιορίζεται – να απαντήσει. Με ειλικρίνεια.
Από τα δημοσιεύματα προκύπτουν τα εξής:
- Ουδέποτε ο Γιώργος Χατζημάρκος «έστειλε στο δικαστήριο» τον Τάκη Λύμουρα. Σύμφωνα με δημοσίευμα της «δημοκρατικής» (2 Αυγούστου 2012), τον έστειλε στο Δικαστήριο το ΑΤ Ρόδου και το ΣΔΟΕ Νοτίου Αιγαίου, όταν άνδρες της Δημοτικής Αστυνομίας Ρόδου, στις 21 Ιουλίου 2012, βεβαίωσαν σε βάρος του σοβαρά αδικήματα και παραβάσεις για ένα beach party που οργάνωσε στις Κάτω Πέτρες, σε συνεργασία με ιδιώτες και μάλιστα με εισιτήριο.Το πάρτι – σύμφωνα με το ρεπορτάζ των ημερών εκείνων – το διοργάνωσε επικαλούμενος την ιδιότητά του ως δημοτικού συμβούλου, εντεταλμένου σε θέματα νέας γενιάς.
- Σύμφωνα με το ίδιο δημοσίευμα, μια εβδομάδα πριν τον σχηματισμό δικογραφίας σε βάρος του από το ΑΤ Ρόδου και το ΣΔΟΕ Νοτίου Αιγαίου για το beach party που διοργάνωσε στις «Κάτω Πέτρες», η Δημοτική Αστυνομία είχε σχηματίσει ακόμη μια δικογραφία εν γνώσει του.
Ο Τάκης Λύμουρας αδιαφόρησε ωστόσο για τις διαπιστώσεις και τις επικείμενες κυρώσεις της Δημοτικής Αστυνομίας και υποτροπίασε. Πληροφορίες τον ήθελαν να είναι υπεύθυνος και για άλλα beach party στην παραλία «Κόβα», οι οποίες είχαν δημιουργήσει μια εξαιρετικά δυσάρεστη κατάσταση στη δημοτική αρχή.
- Σύμφωνα με την ίδια μήνυση της δημοτικής αστυνομίας που έχει κοινοποιηθεί στη δημοτική αρχή, από τον έλεγχο που ακολούθησε την 27η Ιουλίου 2012 από το ΣΔΟΕ Νοτίου Αιγαίου, φέρεται να διαπιστώθηκε ότι αλλοδαποί που διασκέδαζαν στο παράνομο beach party είχαν καταβάλει “μαύρα”το ποσό των 25 ευρώ έκαστος ενώ βρέθηκαν αφίσες που διαφήμιζαν την εκδήλωση σε μπαρ της οδού Ορφανίδου από τις οποίες βεβαιώνεται ότι η εκδήλωση γινόταν έναντι του ως άνω αντιτίμου!
- Και σαν να μην έφταναν όλα αυτά, ο Τάκης Λύμουρας ευρισκόμενος καταφανώς σε δύσκολη θέση, επιχείρησε να εμφανίσει τη δραστηριότητά του, ως εκδήλωση του Δήμου! Συγκεκριμένα, στις 26η Ιουλίου 2012 απέστειλε στην Μονομετοχική Εταιρεία του Δήμου Ρόδου – «Πηγές Καλλιθέας», της οποίας ήταν μέλος και κοινοποίησε στο Αστυνομικό Τμήμα Ρόδου, τη Δημοτική Αστυνομία, την Κτηματική Εταιρεία του Δημοσίου (όχι την Κτηματική Υπηρεσία του Δημοσίου) και την Τουριστική Αστυνομία, έγγραφο με το οποίο επεδίωξε να πείσει ότι πρόκειται για εκδήλωση του Δήμου για τη διαφήμιση της Ρόδου σε αλλοδαπούς μέσω αποχαιρετηστηρίων εκδηλώσεων σε νέους που επισκέφθηκαν το νησί μας πάνω από δύο φορές την τελευταία 5 ετία.
Ισχυρίστηκε μάλιστα ότι στην εκδήλωση προσφέρονταν αναψυκτικά, μικρά εδέσματα και διαφημιστικά μπλουζάκια χωρίς κανένα οικονομικό αντίτιμο τα οποία είναι εξασφαλισμένα από χορηγίες.
- Κατόπιν της έκτασης που έλαβε το όλο ζήτημα αλλά κυρίως λόγω των ισχυρισμών του Τάκη Λύμουρα ότι επρόκειτο για εκδήλωση του Δήμου Ρόδου, ο Γιώργος Χατζημάρκος, επικεφαλής τότε της παράταξης της μείζονος μειοψηφίας, προέβη ως όφειλε σε πολιτική παρέμβαση, ζητώντας την έκτακτη σύγκληση του δημοτικού συμβουλίου για να αποσαφηνιστεί το όλο ζήτημα.
Σε εκείνη τη συνεδρίαση της 9ηςΑυγούστου 2012 (σύμφωνα με δημοσίευμα της εφημερίδας «Ροδιακή» στις 25 Ιουνίου 2014), ο Τάκης Λύμουρας ζήτησε συγνώμη για τα λάθη τα οποία έκανε, λόγω απειρίας όπως είπε, παραδεχόμενος ότι εξετέθη και ο ίδιος προσωπικά και ότι εξέθεσε τον Δήμο Ρόδου. Τελικά το βράδυ εκείνο παραιτήθηκε, υπό την πίεση της μειοψηφίας, από μέλος της Επιτροπής Ποιότητας Ζωής όχι όμως και από το διοικητικό συμβούλιο των Πηγών Καλλιθέας παρά το γεγονός ότι του είχε ζητηθεί από την μειοψηφία (σημειωτέον ότι η θέση του στην Επιτροπή Ποιότητας Ζωής ήταν άμισθη σε αντίθεση με την έμμισθη θέση στις «Πηγές Καλλιθέας» την οποία διατήρησε).
Στις 4 Αυγούστου 2012, η εφημερίδα “Δημοκρατική” επανέρχεται στην υπόθεση και από το δημοσίευμα προκύπτει σαφώς ότι η μήνυση κατά του Τάκη Λύμουρα υπεβλήθη από τη Δημοτική Αστυνομία.
Από τα παραπάνω γίνεται σαφές όχι μόνο ότι ο Τάκης Λύμουρας αποκρύπτει πλήρως και προφανώς σκοπίμως τα γεγονότα εκείνης της περιόδου, αλλά και ότι ψεύδεται εσκεμμένα ισχυριζόμενος ότι ο Γιώργος Χατζημάρκος «τον έστειλε στα δικαστήρια». Η παρέμβαση Χατζημάρκου ήταν αμιγώς πολιτική, ως όφειλε και όπως θα έκανε οποιαδήποτε παράταξη της μειοψηφίας, ζητώντας εξηγήσεις από τη δημοτική αρχή για ένα ζήτημα που πέραν όλων των άλλων πτυχών και προεκτάσεων συνιστά και ζήτημα ηθικής τάξεως.
Σε συνέχεια, συνεπώς, της άκρατης ηθικολογίας μέσω της ανάρτησής του στα social media, ο Τάκης Λύμουρας θα πρέπει να απαντήσει σε εύλογα ερωτήματα:
- Γιατί δεν αναφέρει στις αναρτήσεις του οτι την δικογραφία εις βάρος του την σχημάτισε το ΑΤ Ρόδου μετά την παρέμβαση της Δημοτικής Αστυνομίας και παρουσιάζει, ψευδώς, ως μηνυτή του τον Γιώργο Χατζημάρκο ;
- Συνελήφθη τότε ;
- Γιατί αναγκάστηκε να ζητήσει συγνώμη από το Δημοτικό Συμβούλιο;
- Γιατί παραιτήθηκε από την Επιτροπή Ποιότητας Ζωής;
- Γιατί στις 26η Ιουλίου 2012 απέστειλε στην Μονομετοχική Εταιρεία του Δήμου Ρόδου – «Πηγές Καλλιθέας», της οποίας είναι μέλος και κοινοποίησε στο Αστυνομικό Τμήμα Ρόδου, τη Δημοτική Αστυνομία, την Κτηματική Εταιρεία του Δημοσίου (όχι την Κτηματική Υπηρεσία του Δημοσίου) και την Τουριστική Αστυνομία, έγγραφο με το οποίο επεδίωξε να πείσει ότι πρόκειται για εκδήλωση του Δήμου για τη διαφήμιση της Ρόδου σε αλλοδαπούς μέσω αποχαιρετηστηρίων εκδηλώσεων σε νέους που επισκέφθηκαν το νησί μας πάνω από δύο φορές την τελευταία 5 ετία ;
Διότι προφανώς δεν έπεισαν οι ισχυρισμοί του, άλλωστε υπήρχε και εκείνη η «λεπτομέρεια» περί υποτροπής. Η συγγνώμη και η παραίτηση επιβεβαιώνουν στο ακέραιο την ύπαρξη σοβαρού πολιτικού ζητήματος.
Μπορεί μεν να αθωώθηκε ποινικά, αλλά το πολιτικό ζήτημα υφίσταται. Και επί του πολιτικού ζητήματος ήταν η μόνη – και επιβεβλημένη – ενέργεια του Γιώργου Χατζημάρκου, να ζητήσει να έρθει το θέμα στο δημοτικό συμβούλιο, από τη στιγμή που ο Τάκης Λύμουρας επιχείρησε να εμπλέξει τον Δήμο Ρόδου, με ψευδείς ισχυρισμούς τους οποίους μάλιστα διακίνησε εγγράφως. Ηθική την όλη στάση δεν την λες!
Πέραν αυτών όμως, με περισσό θράσος και ίσως με την ψευδαίσθηση ότι στα 14 χρόνια που πέρασαν κανένας δεν θα θυμάται τι συνέβη, συνεχίζει στην ίδια ανάρτησή του να επιδιώκει εντυπώσεις σε βάρος του Γιώργου Χατζημάρκου, ισχυριζόμενος ότι έστειλε και άλλους στα δικαστήρια.
Ο Τάκης Λύμουρας, ως τίμιος πολίτης που αυτοπροσδιορίζεται – διακινδυνεύει να του αποδοθεί ο χαρακτηρισμός του κοινού συκοφάντη. Δεν έχει λοιπόν παρά να παρουσιάσει τις μηνύσεις του Γιώργου Χατζημάρκου εις βάρος του Φώτη Χατζηδιάκου, Στάθη Κουσουρνά και Γιἀννη Μαχαιρίδη.
Διότι, η δημοσιογραφική έρευνα λέει ότι ουδέποτε ο Γιώργος Χατζημάρκος μήνυσε τους Χατζηδιάκο, Κουσουρνά και Μαχαιρίδη. Αν ο Τάκης Λύμουρας έχει τέτοιες μηνύσεις στα χέρια του δεν έχει παρά να τις παρουσιάσει.
Την επόμενη φορά, συνεπώς, που ο Τάκης Λύμουρας θα θελήσει – ως τίμιος άνθρωπος, χωρίς εξαρτήσεις, που δεν επιδίδεται σε δολοφονίες χαρακτήρων για προσωπικό όφελος όπως βαυκαλίζεται – να προβεί σε κάποια ηθικοπλαστική και συγκινητική ανάρτηση, καλό θα ήταν να πει την αλήθεια και να ζητήσει συγνώμη για την ελλιπή και επιλεκτική του μνήμη απέναντι στα γεγονότα που ο ίδιος πρωταγωνίστησε.
Αλλιώς, δικαίως του ανήκει μια ηγετική θέση στη «συμμορία της μιζέριας» όπου οικειοθελώς και αυτοβούλως δήλωσε υπερήφανο μέλος της. Διότι, ποια είναι τα εργαλεία και ποια η αποστολή της «συμμορίας της μιζέριας»; Το ψέμα, η συκοφαντία, η παραπληροφόρηση, η σπίλωση υπολήψεων και εν τέλει η δολοφονία χαρακτήρων.
Ποιος είναι τελικά εδώ ο θύτης και ποιος το θύμα;
ΥΓ. Κι ένα ακόμη ερώτημα που κι αυτό περιμένει μια απάντηση; Θύμισέ μας Τάκη Λύμουρα, ποιος βούτηξε στη θάλασσα για να το σκάσει από το πάρτυ, κολυμπώντας εκείνο το βράδυ από τις Κάτω Πέτρες, μόλις έκαναν την εμφάνισή τους τα ελεγκτικά όργανα;;; Πολύ ηθικό και τίμιο και αυτό!!!
ΥΓ2. Ο φόβος του Τάκη Λύμουρα για τις συνέπειες των ψευδών και συκοφαντικών ισχυρισμών του, τον οδήγησαν στην αυτογελοιοποίηση! Εκτεθειμένος από την βασισμένη σε ψέματα ανάρτηση κατά του Περιφερειάρχη, χθες το πρωί προέβη στην αλλοίωσή της “βαφτίζοντάς” τον… Χατζηβαγγέλη!!! Μάλλον του διέφυγε ότι το FB κρατάει ανοιχτό, σε δημόσια θέα το ιστορικό επεξεργασίας των αναρτήσεων.
Η αλλοίωση της ανάρτησης θα μπορούσε να προκαλεί μόνο γέλιο για την αφέλειά της, αν δεν ήταν ταυτόχρονα βαθιά πολιτικά ανήθικη και απολύτως ασύμβατη με την “τιμιότητα” που ο ίδιος επικαλείται.
