Οι εκπτώσεις που δεν διεκδικούνται από τον Δήμο και οι πόροι που θα μπορούσαν να χρηματοδοτήσουν άλλα έργα. Ο Θανάσης Μπαράκας θέτει το ζήτημα του οικονομικού κόστους των επιλογών της δημοτικής αρχής για τους πολίτες
Της Ρένας Παυλάκη
Πόσα περισσότερα θα μπορούσε να κάνει για τους πολίτες ένας Δήμος που διαρκώς επικαλείται ότι δεν έχει χρήματα, εάν διεκδικούσε μέσα από ανοιχτούς διαγωνισμούς μεγαλύτερες εκπτώσεις και καλύτερους οικονομικούς όρους; Αυτό το ερώτημα έθεσε στο επίκεντρο της παρέμβασής του ο Θανάσης Μπαράκας, στέλεχος της παράταξης του Νίκου Γερονικόλα, σχολιάζοντας στο «Πρωινό Xpress», με τη Ρένα Παυλάκη τα ευρήματα της της δημοσιογραφικής έρευνας για τις 19 συμβάσεις του Δήμου Ρόδου, της ΔΕΥΑΡ και της ΔΕΡΜ ΑΕ, συνολικού ύψους τουλάχιστον 58,33 εκατ. ευρώ, που δεν άντεξαν στον έλεγχο νομιμότητας.
Ο κ. Μπαράκας συνέδεσε την επιμονή σε διαδικασίες χωρίς ανοιχτό ανταγωνισμό με δύο συνέπειες για τους δημότες και συγκεκριμένα την απώλεια ευκαιριών εξοικονόμησης πόρων και τις καθυστερήσεις στην υλοποίηση αναγκαίων έργων. Κατά την εκτίμησή του, η δημοτική αρχή καταφεύγει σε αυτές τις επιλογές εξαιτίας της απουσίας έγκαιρου σχεδιασμού, για να βρεθεί τελικά αντιμέτωπη με απορρίψεις και νέες εκκρεμότητες. «Η πολιτική βούληση δημιουργεί τα ζητήματα και τις καθυστερήσεις» ανάφερε χαρακτηριστικά.
«Όταν μιλάμε για 60 εκατομμύρια και πετυχαίνεις (σε ανοιχτό διαγωνισμό) 10% έκπτωση, πόσο είναι; 6 εκατομμύρια!», ανέφερε χαρακτηριστικά, χρησιμοποιώντας ένα στρογγυλοποιημένο ποσό για να δείξει την οικονομική κλίμακα της συζήτησης, για να θέσει το ερώτημα πόσα χρήματα θα μπορούσαν να εξοικονομηθούν εάν ο Δήμος επιδίωκε συστηματικά τον ευρύτερο δυνατό ανταγωνισμό μέσα από ανοιχτούς διαγωνισμούς.
Δήμος χωρίς χρήματα, αλλά και χωρίς διεκδίκηση καλύτερων τιμών
Ο κ. Μπαράκας αντιπαρέβαλε αυτές τις δυνητικές εξοικονομήσεις με τις εκκλήσεις της δημοτικής αρχής προς τους ξενοδόχους για οικονομική συνδρομή, ακόμη και για παρεμβάσεις όπως η κατασκευή μιας παιδικής χαράς.
Όπως ανέφερε, ο δήμαρχος είχε παρουσιάσει ενώπιον της Ένωσης Ξενοδόχων (στην εκδήλωση κοπής της βασιλόπιτας στην αρχή της χρονιάς) ένα τεχνικό πρόγραμμα της τάξης των 8 έως 9 εκατ. ευρώ, επικαλούμενος τις περιορισμένες οικονομικές δυνατότητες του Δήμου. Κατά τον ίδιο, αυτή η εικόνα δεν συμβιβάζεται με επιλογές που περιορίζουν τη δυνατότητα επίτευξης μεγαλύτερων εκπτώσεων.
Ο κ. Μπαράκας τόνισε ότι η κριτική του αφορά τη διαχείριση χρημάτων που προέρχονται από τους ίδιους τους πολίτες. Όπως υπενθύμισε, είτε η χρηματοδότηση προέρχεται από κρατικούς πόρους είτε από δημοτικά τέλη, τα έργα πληρώνονται από τον φορολογούμενο. Επομένως, η προσπάθεια για καλύτερες τιμές συνδέεται άμεσα με το πόσες ανάγκες μπορούν να καλυφθούν με τους διαθέσιμους πόρους.
Το παράδειγμα Κουσουρνά: Ο ίδιος ο Δήμος αμφισβήτησε μια μικρή έκπτωση
Για να περιγράψει μια διαφορετική προσέγγιση οικονομικής διαχείρισης, ο κ. Μπαράκας αναφέρθηκε σε διαγωνισμό του 2011 για την πυρασφάλεια του γηπέδου Διαγόρα, επί δημαρχίας Στάθη Κουσουρνά.
Όπως είπε, στον ανοιχτό διαγωνισμό συμμετείχαν δύο εταιρείες και προέκυψε έκπτωση 7,1%. Η τότε δημοτική αρχή θεώρησε το ποσοστό χαμηλό και προσέφυγε στην Αποκεντρωμένη, ζητώντας την ακύρωση του διαγωνισμού λόγω μικρή έκπτωσης.
Ο κ. Μπαράκας επικαλέστηκε το περιστατικό ως παράδειγμα ουσιαστικής διεκδίκησης καλύτερων όρων από την πλευρά του Δήμου που δεν αρκέστηκε στην ολοκλήρωση μιας διαδικασίας, αλλά αμφισβήτησε το οικονομικό της αποτέλεσμα, επιδιώκοντας μεγαλύτερο όφελος για το δημοτικό ταμείο.
Η επίκληση του επείγοντος που καταλήγει σε καθυστερήσεις
Ο κ. Μπαράκας απέδωσε τις επαναλαμβανόμενες εμπλοκές σε Δήμο Ρόδου – ΔΕΥΑΡ και ΔΕΡΜΑΕ σε έλλειψη προγραμματισμού. Περιέγραψε ένα τεχνικό πρόγραμμα με γενικές προβλέψεις και ποσά, χωρίς, κατά την άποψή του, επαρκώς συγκεκριμένο σχεδιασμό για τις παρεμβάσεις που θα ακολουθούσαν.
«Αυτό δείχνει ότι δεν υπάρχει σχεδιασμός και όταν αποφασίσουν να κάνουν κάτι, επιλέγουν αυτή τη διέξοδο», σημείωσε, εννοώντας την κατάχρηση του κατεπείγοντος.
Στο ίδιο πλαίσιο αμφισβήτησε την παρατεταμένη επίκληση της κακοκαιρίας BORA. Όπως υποστήριξε, οι έκτακτες διαδικασίες έχουν νόημα για την άμεση αντιμετώπιση των προβλημάτων μιας θεομηνίας. Όταν μεσολαβεί μεγάλο χρονικό διάστημα, έχει ήδη υπάρξει χρόνος για την προετοιμασία και διεξαγωγή ανοιχτών διαγωνισμών.
Το αποτέλεσμα που περιέγραψε είναι αντιφατικό καθώς η δημοτική αρχή επικαλείται την ανάγκη ταχύτητας, αλλά οι επιλογές της συναντούν εμπόδια στους ελέγχους και τα έργα καθυστερούν περισσότερο.
«Ο στόχος ο δικός μας είναι όταν τα αναδεικνύουμε, να τρέξουν πράγματα. Ε, με τις απευθείας αναθέσεις και με ελλιπείς φακέλους, δεν τρέχουν ούτε αυτά», ανέφερε.
Το κόστος φτάνει μέχρι τη σχολική στέγη
Ως παράδειγμα των συνεπειών για την καθημερινότητα, ο κ. Μπαράκας έφερε τις εκκρεμότητες στη σχολική στέγη, αναφερόμενος στα έργα μέσω ΣΔΙΤ και στην αποκατάσταση της Ακαδημίας.
Κατηγόρησε τη δημοτική αρχή για αδράνεια και έθεσε το ερώτημα πού θα στεγαστούν οι μαθητές της Ακαδημίας όταν και όποτε ξεκινήσουν οι εργασίες. Όπως είπε, το ζήτημα έχει τεθεί και στη λογοδοσία, χωρίς η παράταξή του να έχει λάβει σαφείς απαντήσεις για τον σχεδιασμό.
Ακαδημία: Μήπως οι καθυστερήσεις είναι σκόπιμες;
Ειδικά για την Ακαδημία, ο κ. Μπαράκας έθεσε το ενδεχόμενο οι καθυστερήσεις να αποτελούν σκόπιμη παρελκυστική τακτική, προκειμένου να μετατεθεί η αντιμετώπιση προβλημάτων για τα οποία η δημοτική αρχή δεν έχει εξασφαλίσει λύσεις.
Διερωτήθηκε, μήπως το πραγματικό κόστος αποκατάστασης υπερβαίνει τη διαθέσιμη χρηματοδότηση και ο Δήμος αδυνατεί να καλύψει τη διαφορά; Και, κυρίως, πού θα μεταφερθούν οι μαθητές όταν αρχίσουν οι εργασίες, εφόσον δεν έχουν προχωρήσει ούτε τα νέα σχολικά κτίρια μέσω ΣΔΙΤ;
«Μήπως δεν είναι από λάθος να φάει αυτή την ακύρωση η Ακαδημία, αλλά το καθυστερούν και το πάνε όσο πιο μακριά μπορούνε γιατί δεν θα ξέρουν και πού θα βάλουν τα παιδιά;», ανέφερε, διατυπώνοντας την υπόνοια ότι οι διαδικαστικές εμπλοκές ενδέχεται να εξυπηρετούν τη μετάθεση αυτών των αδιεξόδων.
Ο ίδιος παρουσίασε αυτή την εκδοχή ως ενδεχόμενο προς διερεύνηση, επισημαίνοντας ότι τα ερωτήματα για τη στέγαση των μαθητών έχουν ήδη τεθεί στη λογοδοσία, χωρίς να έχουν δοθεί σαφείς απαντήσεις.
