Όταν τα επιχειρήματα στερεύουν, η πολιτική απελπισία γεννάει «φαντάσματα» και χονδροειδή ψέματα. Η χθεσινή επίθεση του Δημάρχου Αλέξανδρου Κολιάδη κατά της κυρίας Παυλάκη στη συνεδρίαση λογοδοσίας, δεν ήταν απλώς ένα δείγμα πολιτικής αδυναμίας· ήταν ένα μνημείο τοξικότητας και απροκάλυπτης συκοφαντίας.
Αρχικά ο Θανάσης Μπαράκας δεν βγήκε την Παρασκευή στη Ρένα Παυλάκη, αλλά την Πέμπτη. Επίσης η Παυλάκη δεν ισχυρίστηκε ποτέ ότι ο Κολιάδης κάτι ετοιμάζει και ανέβαλε την συνεδρίαση λογοδοσίας. Ας ακούσει και πάλι το ηχητικό.
Αλέξανδρε μην παθαίνεις Αντώνη Ρέμο και Καίτη Γαρμπή.
Ο κ. Κολιάδης, σε ένα ρεσιτάλ δημιουργικής φαντασίας, επέλεξε να εφεύρει ένα ανύπαρκτο υπονοούμενο. Κατηγόρησε την κ. Παυλάκη ότι άφησε αιχμές για την αναβολή της λογοδοσίας, την ώρα που η ίδια δεν έκανε τίποτα περισσότερο από το να ασκήσει τον θεσμικό της ρόλο, χωρίς δόλο και χωρίς σκιές. Φαίνεται όμως πως στο μυαλό της δημοτικής αρχής, όποιος δεν χειροκροτεί, αυτομάτως «συνωμοτεί».Το πράγμα όμως ξέφυγε από τα όρια της γραφικής πολιτικής κόντρας και πέρασε στη σφαίρα του απόλυτου κυνισμού.
Το να γυρίζει ο Δήμαρχος και να κάνει μια τόσο χυδαία, ειρωνική «πρόταση», λέγοντάς της να πάει σε ιατρείο όπως αυτό της οδού Καρνεάδου, ξεπερνά κάθε κόκκινη γραμμή ανθρώπινης και πολιτικής ευπρέπειας.Η αναφορά του σε ένα ιατρείο-παγίδα που απασχολεί το πανελλήνιο για τον τραγικό χαμό του Γιώργου Μαζωνάκη, ως μέσο για να «πικάρει» ή να μειώσει μια Δημοσιογράφο, δείχνει έλλειψη ενσυναίσθησης.
Η τραγωδία της Καρνεάδου εργαλειοποιείται πρόχειρα, μέσα στο Δημοτικό Συμβούλιο, για να στηθεί ένα φτηνό πολιτικό bullying.
Επέλεξε τη λάσπη, το ψέμα και τις μακάβριες συγκρίσεις. Όταν η μόνη σου άμυνα απέναντι στην κριτική είναι να στέλνεις τους πολιτικούς σου αντιπάλους σε «ιατρεία» θανάτου, τότε το πρόβλημα δεν το έχει η αντιπολίτευση. Το έχει η δική σου πολιτική συγκρότηση.
ΤΟ ΗΧΗΤΙΚΟ
