Όλα καλά. Θα το καλύψουνε το θέμα του Σωτήρη για τα χρέη στο Δήμο και η ζωή θα συνεχιστεί. Αυτή φαίνεται πως είναι η άτυπη, πλην όμως απολύτως κυρίαρχη, γραμμή άμυνας στη Ρόδο κάθε φορά που η πραγματικότητα συγκρούεται με τους τύπους, τους νόμους και την κοινή λογική.
Δεν χρειάζεται ούτε να φωνάζουμε, ούτε να αγωνιούμε. Εδώ στην Ελλάδα, και δη στα νησιά μας, έχουμε αναγάγει τη γραφειοκρατική κωλυσιεργία σε υψηλή τέχνη. Όταν ένας απλός δημότης αφήσει απλήρωτο έναν λογαριασμό νερού ή ένα δημοτικό τέλος λίγων εκατοντάδων ευρώ, οι μηχανισμοί κινούνται με ταχύτητα φωτός. Οι κατασχέσεις πέφτουν βροχή, οι προσαυξήσεις τρέχουν και ο νόμος εφαρμόζεται στο ακέραιο, χωρίς νομικά παραθυράκια και ερμηνευτικές απορίες.
Όταν όμως ο οφειλέτης κάθεται στα έδρανα του Δημοτικού Συμβουλίου ή διοικεί δημοτικές επιχειρήσεις, ξαφνικά τα γράμματα του νόμου θολώνουν. Ξεκινά ένα ατελείωτο «πινγκ-πονγκ» εγγράφων ανάμεσα στις οικονομικές υπηρεσίες του Δήμου, την Αποκεντρωμένη Διοίκηση και το Υπουργείο Εσωτερικών. Ανακαλύπτονται ασαφείς διατυπώσεις, αναζητούνται γνωμοδοτήσεις που αργούν μήνες να έρθουν και περνούν δύο ολόκληρα χρόνια για να σταλεί ένα απλό ενημερωτικό έγγραφο.
Είναι πραγματικά εντυπωσιακό το πώς οι 15 ημέρες που προβλέπει ο νόμος για την έκπτωση ενός αιρετού, μετατρέπονται σε αιώνες όταν πρόκειται για «δικά μας παιδιά», ενώ λειτουργούν σαν λαιμητόμος για άλλους. Ακόμα πιο εντυπωσιακό είναι το πώς χάνονται ρυθμίσεις δεκάδων ή εκατοντάδων χιλιάδων ευρώ, γίνονται νέες, αφήνονται ποσά εκτός ως παραγεγραμμένα και κανείς δεν ρωτά τα αυτονόητα: ποιος υπέγραψε, με ποια αρμοδιότητα και γιατί ενημερώθηκαν οι εποπτικές αρχές μόνο αφού το θέμα βγήκε στις εφημερίδες;
Τελικά, το πρόβλημα δεν είναι μόνο νομικό, είναι βαθιά ηθικό και πολιτικό. Η αίσθηση της ατιμωρησίας και των δύο μέτρων και δύο σταθμών είναι αυτή που διαβρώνει την εμπιστοσύνη των πολιτών στους θεσμούς. Όσο οι συνεδριάσεις συνεχίζονται κανονικά και οι ψήφοι μετρούν κανονικά, το μήνυμα που εκπέμπεται προς την κοινωνία είναι ξεκάθαρο: οι νόμοι φτιάχτηκαν για τους πολλούς, οι εξαιρέσεις για τους λίγους.
Γι’ αυτό, μην ανησυχείτε. Θα περάσουν λίγες μέρες, θα ξεχαστεί κι αυτό μέσα στην καθημερινότητα, θα βρεθεί η κατάλληλη νομική φόρμουλα να κλείσει ο φάκελος στα μαλακά και η ζωή στο νησί θα συνεχιστεί κανονικά. Μέχρι το επόμενο σκάνδαλο.

