Για άλλη μια φορά, η αίθουσα του Δημοτικού Συμβουλίου θύμιζε παιδική χαρά. Με ένα κακομαθημένο παιδί να προσπαθεί να επιβάλει με ψέματα τα θέλω του. Ο Μικρός Αλέξανδρος που αν δεν περάσει το δικό του γίνεται ακόμα ποιο κακομαθημένο παλιόπαιδο.
Δεν τον υπολογίζει κανείς. Δεν είναι σοβαρός συνομιλητής. Δικά του έργα δεν υπάρχουν. Δεν έχει πλέον καμία δικαιολογία. Κάθε του ψέμα βρίσκει την αλήθεια στα λόγια του Περιφερειάρχη Γιώργου Χατζημάρκου. Εκείνου που κάνει έργα, εκείνου που βρίσκει χρηματοδοτήσεις. Ο Πινόκιο της ντροπής. Αυτοκαταστροφικός.
Οι τρύπες της Ιαλυσού χάσκουν στα ίδια τα ψέματα του. Μέχρι και εκεί ο Περιφερειάρχης παραμέρισε την ανικανότητα του και έστειλε τα συνεργεία της Περιφέρειας να κάνουν το αυτονόητο. Να βάλουν στην άκρη την ανικανότητα του και να εκτελέσουν το έργο.
Ανίκανος μέχρι το κόκκαλο. Ψεύτης και υποκριτής. Ο Μεγάλος Κριτής μηδενικής αξίας. Ένα άδειο κουτί απλά με ωραίο περιτύλιγμα.
Όσο ο Δήμος Ρόδου λειτουργεί ως «αναλυτής» των έργων της Περιφέρειας, η πόλη θα συνεχίσει να βουλιάζει στην απραξία. Άλλωστε η ζωή του στο Δήμο βρίσκεται ανάμεσα στα κοινωνικά δίκτυα και το τι γράφουν τα μέσα για αυτόν.
Γελωτοποιός σε ένα ψεύτικο τσίρκο με μηδενικές ελπίδες. Άλλωστε το είπε ο ίδιος για να είναι κάποιος τζογαδόρος πρέπει να ξέρει να λέει ψέματα και να ψάχνει μηχανισμούς που δολοφονούν την ελπίδα.
Ο ίδιος δεν έχει πλέον καμία ελπίδα σε τίποτα. Απέτυχε. Το μόνο που πέτυχε είναι μερικά τρολ που τον θαυμάζουν επί πληρωμή.