«Εάν βρεθούν οι πραγματικοί τζίροι, θα διεκδικήσουμε τη διαφορά». Με αυτή τη φράση στον TOPFM 102.4, ο πρόεδρος της ΔΕΡΜΑΕ, Βαλάντης Λάμπης, επιχείρησε να διασκεδάσει τις εντυπώσεις για το φιάσκο της δεκαετίας στο «Ακταίον». Μόνο που η πραγματικότητα —νομική και οικονομική— είναι αμείλικτη και μετατρέπει τις εξαγγελίες περί «ανάκτησης μέχρι τελευταίου ευρώ» σε ευχολόγιο χωρίς αντίκρισμα.
Γιατί η υπόσχεση της διοίκησης της ΔΕΡΜΑΕ μπάζει νερά από παντού; Διότι προσκρούει σε δύο αξεπέραστους τοίχους:
1. Θα ζητήσουν ρέστα από… αλλαγμένα ΑΦΜ;
Επί δέκα ολόκληρα χρόνια, στο πιο εμβληματικό ακίνητο της Ρόδου άλλαζαν τα ΑΦΜ σαν τα πουκάμισα — έως και επτά διαφορετικά σχήματα πέρασαν από τον χώρο, χωρίς κανείς στη ΔΕΡΜΑΕ να αναρωτηθεί τι συμβαίνει. Τώρα, κατόπιν εορτής, η διοίκηση θυμήθηκε το ποσοστό 2% επί του τζίρου. Το ερώτημα είναι απλό: από ποιον ακριβώς θα τα ζητήσει; Όταν οι εισπράξεις κόβονταν σε τρίτες εταιρείες που δεν είχαν υπογράψει σύμβαση με τη ΔΕΡΜΑΕ, η δημοτική εταιρεία είναι νομικά «τυφλή». Για να διεκδικήσει έστω και ένα ευρώ από τον αρχικό μισθωτή, θα πρέπει να μπλέξει σε έναν πολυετή δικαστικό μαραθώνιο αποδεικνύοντας δόλο και εικονικότητα.
2. Θα εισπράξουν από… παγωμένα ταμεία;
Ας υποθέσουμε, χάριν συζήτησης, ότι η ΔΕΡΜΑΕ κερδίζει στα δικαστήρια. Πού θα βρει τα λεφτά; Οι λογαριασμοί και τα περιουσιακά στοιχεία των εμπλεκομένων έχουν ήδη δεσμευτεί από τις αρχές. Και ως γνωστόν, όταν μπαίνει «λουκέτο» στα κεφάλαια, πρώτοι στην ουρά για να πληρωθούν είναι η ΑΑΔΕ και ο ΕΦΚΑ. Η ΔΕΡΜΑΕ θα περιμένει υπομονετικά στο τέλος της ουράς, ελπίζοντας να περισσέψει κάτι από τα αποφάγια της εφορίας. Όσο για τα 685.000 ευρώ και την εγγυητική που επικαλείται ο κ. Λάμπης, αυτά είναι ήδη δεσμευμένα για τα «σπασμένα» της σύμβασης και των επενδύσεων που δεν έγιναν ποτέ — δεν περισσεύει ούτε σεντ για αναδρομικούς τζίρους.
Το συμπέρασμα
Αντί για αυτοκριτική για την πολυετή αδράνεια και την ανυπαρξία ελέγχων, η διοίκηση της ΔΕΡΜΑΕ μοιράζει υποσχέσεις που δύσκολα θα φέρουν έστω και ένα ευρώ στα δημοτικά ταμεία. Στο τέλος της ημέρας, οι δηλώσεις περί «διεκδίκησης τζίρων» μοιάζουν περισσότερο με σωσίβιο επικοινωνιακής διαχείρισης παρά με ρεαλιστικό σχέδιο ανάκτησης των χαμένων εσόδων της Ρόδου.

