Η σοκαριστική εικόνα του ημίγυμνου τουρίστα που σκαρφαλώνει ανενόχλητος με τη «γουρούνα» του τα σκαλοπάτια της Θαλασσινής Πύλης στη Μεσαιωνική Πόλη της Ρόδου, ανάμεσα σε έντρομους πεζούς, δεν είναι απλώς ένα ακόμη δείγμα τουριστικής ασυδοσίας.
Είναι η απόλυτη, ξεγυμνωμένη αλήθεια για το μέγεθος της θεσμικής ανικανότητας και της έλλειψης ελέγχου σε ένα Μνημείο Παγκόσμιας Κληρονομιάς της UNESCO, το οποίο έχει μετατραπεί σε απροστάτευτο λούνα παρκ.Το περιστατικό αυτό στρέφει αναπόφευκτα τα βέλη στον καθ’ ύλην αρμόδιο Αντιδήμαρχο Μεσαιωνικής Πόλης και Μνημείων, Σωτήρη Βαγιανό.
ην ώρα που το μνημείο βεβηλώνεται από οχήματα και η ασφάλεια των πολιτών τινάζεται στον αέρα, ο κ. Βαγιανός φαίνεται πως είναι πολύ απασχολημένος με το να στέλνει προκλητικές, γεμάτες «νομικές επιφυλάξεις» επιστολές σε άλλα θεσμικά όργανα για να ικανοποιήσει προσωπικούς εγωισμούς.Είναι τουλάχιστον ειρωνικό, αν όχι εξοργιστικό, ο άνθρωπος που επαγγέλλεται «σχέδια, λύσεις και όραμα» για την Παλιά Πόλη να επιτρέπει ένα τέτοιο μπάχαλο κάτω από τη μύτη του.
Πού είναι τα περίφημα συστήματα εποπτείας για τα οποία κομπορρημονούσε στο Δημοτικό Συμβούλιο; Πού είναι οι έλεγχοι στις πύλες εισόδου; Πώς είναι δυνατόν ένα θηριώδες τετράτροχο όχημα να αλωνίζει ανενόχλητο στον ιστορικό ιστό και να ανεβαίνει σκαλιά, εκθέτοντας διεθνώς τη Ρόδο ως μια μπανανία χωρίς νόμους και αρχές;
Η πολιτική απομόνωση του κ. Βαγιανού, που σφραγίστηκε στη συνεδρίαση του Περιφερειακού Συμβουλίου όταν κανείς δεν δέχτηκε να στηρίξει τις μικροπολιτικές του επιδιώξεις, μεταφράζεται πλέον σε πλήρη διαχειριστική ανεπάρκεια στο πεδίο της ευθύνης του.
Η Μεσαιωνική Πόλη δεν χρειάζεται έναν αντιδήμαρχο-γραφειοκράτη που αναλίσκεται σε επικοινωνιακά πυροτεχνήματα, νομικίστικους εκβιασμούς και ανούσιες κόντρες. Χρειάζεται προστασία, αστυνόμευση και άμεση απαγόρευση αυτού του ενοικιαζόμενου κινδύνου που λέγεται «γουρούνα».
Αν ο κ. Βαγιανός αδυνατεί να περιφρουρήσει τον χώρο που του εμπιστεύτηκαν και να μαζέψει το χάος που εικονίζεται στη φωτογραφία, ας αφήσει τις επιστολές και ας αναλογιστεί τις ευθύνες του. Η ανοχή στην ασυδοσία αποτελεί συνενοχή, και το ρεζίλεμα της Ρόδου έχει πλέον ονοματεπώνυμο.
