Υπάρχουν κάποιες στιγμές στην τέχνη, αλλά και στη ζωή, που η συγκίνηση ξεπερνά τα όρια της οθόνης και ακουμπά απευθείας την ψυχή. Αυτό που ζήσαμε με την Πάολα στη σκηνή του The Voice of Greece, καθώς απέδιδε φόρο τιμής στον Γιώργο Μαζωνάκη, δεν ήταν απλώς μια τηλεοπτική ερμηνεία. Ήταν ο πιο αγνός, ο πιο σπαρακτικός αποχαιρετισμός μιας γυναίκας προς τον δικό της άνθρωπο.
Η Πάολα και ο Γιώργος δεν ήταν απλώς δύο μεγάλοι καλλιτέχνες που μοιράστηκαν την ίδια πίστα σε θρυλικές συνεργασίες της νυχτερινής Αθήνας. Συνδέονταν από μια βαθιά, ειλικρινή και πολύχρονη φιλία, χτισμένη πάνω σε κοινούς κώδικες, αμοιβαίο σεβασμό και μια σπάνια καλλιτεχνική χημεία. Ήταν δύο ψυχές «εκρηκτικές», που καταλάβαιναν η μία την άλλη χωρίς πολλά λόγια. Για αυτό και η απώλειά του τη βρήκε βαθιά συντετριμμένη.
Όταν, λοιπόν, κλήθηκε να καθίσει στην καρέκλα του στο σόου, δεν το έκανε για την καριέρα ή τη δημοσιότητα. Το είπε και η ίδια με τον πιο καθηλωτικό τρόπο: «Πρόσταξε η καρδιά μου να είμαι εδώ».
Ανεβαίνοντας στη σκηνή για να τραγουδήσει το «Ποτέ, Ποτέ», η Πάολα δεν ερμήνευσε απλώς στίχους. Έκλαψε για τον φίλο της, λύγισε για τον αδερφό της, γονάτισε για τον άνθρωπο που αγάπησε. Κάθε της λυγμός, κάθε δάκρυ που κύλησε, κουβαλούσε τις κοινές τους νύχτες, τα γέλια τους, τις αγκαλιές τους στα παρασκήνια και την κοινή τους πορεία.
Η άρνησή της να μιλήσει μετά το τραγούδι, το γεμάτο σεβασμό «Επιτρέψτε μου να σιωπήσω», ήταν η μεγαλύτερη αποθέωση της σχέσης τους. Γιατί όταν ο πόνος είναι τόσο βαρύς και η αγάπη τόσο αληθινή, τα λόγια μοιάζουν φτωχά.
Η Πάολα απέδειξε τι σημαίνει να τιμάς τον φίλο σου με την ίδια σου την ύπαρξη. Δεν έβγαλε επικήδειους, δεν έκανε δηλώσεις. Ό,τι είχε να του πει, το τραγούδησε απευθείας στον ουρανό.
