Όποιος παρακολουθεί τις τελευταίες εβδομάδες το πολιτικό θέατρο που εκτυλίσσεται στη Ρόδο, μετά τις αποκαλύψεις του «Ελληνικού FBI» για το κύκλωμα εκμετάλλευσης των παραλιών, έρχεται αντιμέτωπος με μια διαχρονική ελληνική παθογένεια: το απόλυτο, συντονισμένο και θρασύτατο «δεν ήξερα, δεν είδα».
Γράφει ο Νάσος Ρόγκας
Το Δημοτικό Συμβούλιο του νησιού μετατράπηκε ξαφνικά σε μια αρένα ανταλλαγής ευθυνών. Από τη μία πλευρά, ο νυν δήμαρχος Αλέξανδρος Κολιάδης «βγάζει στη σέντρα» την προηγούμενη διοίκηση του Αντώνη Καμπουράκη, δείχνοντας το 2023 ως τη χρονιά που το κακό ρίζωσε. Από την άλλη, ο πρώην δήμαρχος απαντά από τον «αέρα» των τηλεοπτικών παραθύρων ότι ο ίδιος δεν είδε ποτέ τον περιβόητο «Mr. Χωριάτικο» ούτε στο πιάτο του.
Όλοι δηλώνουν αθώοι, ανήξεροι και θύματα μιας κακής συγκυρίας, του Υπουργείου Οικονομικών ή της ΕΤΑΔ. Μόνο που η πραγματικότητα, όπως πάντα, είναι πολύ πιο κυνική και τους εκθέτει όλους μαζί.
Το επιχείρημα ότι «κανείς δεν γνώριζε» καταρρέει με πάταγο μπροστά στα ίδια τα γεγονότα. Όταν το 2023 κυκλοφορούσαν βίντεο με «φουσκωτούς» να κάνουν βόλτες μέσα στην αίθουσα του Δημοτικού Συμβουλίου για να τρομοκρατήσουν ντόπιους επιχειρηματίες και να ελέγξουν τις δημοπρασίες των παραλιών-φιλέτων, η τοπική εξουσία δεν ζούσε σε άλλη χώρα.
Ήταν εκεί. Όταν εταιρείες-φαντάσματα άφηναν «φέσια» εκατοντάδων χιλιάδων ευρώ, πλήρωναν μόνο την προκαταβολή, πτώχευαν και ξαναάνοιγαν με άλλο όνομα για να ξαναπάρουν την ίδια παραλία, οι υπηρεσίες του Δήμου δεν είχαν τυφλωθεί. Απλώς ανέχονταν.
Η Ρόδος δεν είναι μια απέραντη, ανώνυμη μεγαλούπολη όπου κανείς δεν ξέρει τον γείτονά του. Είναι μια κλειστή κοινωνία όπου όλοι γνωρίζουν ποιος ελέγχει τι, ποιος ξοδεύει τι και ποιος κάνει «κουμάντο» στην άμμο. Το να ισχυρίζονται οι εκπρόσωποι της τοπικής αυτοδιοίκησης –του χθες και του σήμερα– ότι δεν είχαν πάρει είδηση πως ένα ολόκληρο καρτέλ με μπράβους και εκατομμύρια μαύρου χρήματος είχε απλώσει δίχτυα στο νησί, δεν είναι απλώς πολιτική αφέλεια· είναι προσβολή προς τη νοημοσύνη των πολιτών.
Η δικαιοσύνη προφανώς και θα κάνει τη δουλειά της, ο κοριός της ΕΛ.ΑΣ. θα αποκαλύψει τις λεπτομέρειες των διαλόγων, και οι ένοχοι θα οδηγηθούν εκεί που πρέπει. Όμως το πολιτικό συμπέρασμα έχει ήδη βγει.
Το «κράτος της ξαπλώστρας» δεν στήθηκε σε μια νύχτα.
Χρειάστηκε χρόνια ανοχής, γραφειοκρατικών τρικ, κλειστών ματιών και πολιτικής δειλίας. Η προσπάθεια των δύο πλευρών να μετατοπίσουν το μπαλάκι της ευθύνης η μία στην άλλη δεν πείθει κανέναν. Το «κανείς δεν ήξερε» τελείωσε. Το ερώτημα πλέον είναι ποιος θα πληρώσει το μάρμαρο για τη λεηλασία του δημόσιου χώρου της Ρόδου.
