Στην Ελεούσα, σε έναν χώρο που κουβαλά ιστορία και ανθρώπινες διαδρομές, παρευρέθηκα στην εκδήλωση μνήμης για τους Λησμονημένους Φυματικούς. Μια σελίδα του τόπου μας που για χρόνια έμενε στο περιθώριο, αλλά συνέχιζε να υπάρχει.
Η πρωτοβουλία της τοπικής κοινότητας, των συλλόγων και των εθελοντών ανέδειξε ότι η μνήμη αποτελεί στάση ευθύνης. Ξεχωριστή ήταν η συμβολή της Ίρις Μαυράκη, που μέσα από την έκθεσή της έδωσε φωνή σε όσα για χρόνια έμεναν ανείπωτα.
Τέτοιοι χώροι ζητούν φροντίδα, ανάδειξη και ένταξη σε μια ουσιαστική στρατηγική για την πολιτιστική μας κληρονομιά.
Η Ρόδος είναι τόπος με μνήμη, βάθος και ιστορία. Και η μνήμη απαιτεί πράξεις.
