Αν ψάχνετε για σεμινάρια υψηλής πολιτικής στρατηγικής, ξεχάστε το House of Cards. Η πραγματική δράση, το industrial-scale παρασκήνιο και το know-how της πολιτικής αυτοκτονίας ζει και βασιλεύει στη Ρόδο. Πρωταγωνιστές στο νέο, σπαρταριστό επεισόδιο;
Ο Σταμάτης Μαργέλλος στον ρόλο του “Μάγου των Τακτικών Κινήσεων” και ο Νίκος Μουτσάκης στον ρόλο του ανθρώπου που περίμενε το τρένο… αλλά του πήραν τις γραμμές.Ας ξεκινήσουμε με τον Σταμάτη τον Μαργέλλο, τον άνθρωπο που κατάφερε να βάλει ένα αυτογκόλ τόσο εντυπωσιακό, που ακόμα και στα τοπικά γήπεδα της Ρόδου θα ζήλευαν.
Ο Σταμάτης, με την άνεση έμπειρου ντιλέρ της πολιτικής, αποφάσισε να ανακατέψει την τράπουλα για το νέο εγχείρημα του Αλέξη Τσίπρα στα Δωδεκάνησα. Έκανε εισηγήσεις, έφτιαξε λίστες, μοίρασε ρόλους, μοίρασε ελπίδες. Μόνο που ξέχασε μια μικρή, ασήμαντη λεπτομέρεια: να ρωτήσει αυτόν που κρατάει το στυλό στην Αθήνα.
Το αποτέλεσμα; Μια μαγική ντρίμπλα, μια τρικλοποδιά στον εαυτό του, και η μπάλα κατευθείαν στα δίχτυα της δικής του παράταξης.Και κάπου εκεί, στο βάθος του κάδρου, εμφανίζεται ο Νίκος Μουτσάκης. Ο άνθρωπος που αφού κράτησε τις Θερμοπύλες (ή απλά το γραφείο) της Νομαρχιακής του ΠΑΣΟΚ, ένιωσε έτοιμος για το μεγάλο άλμα: να γίνει η “νέα, άφθαρτη ελπίδα” της Αριστερής Συμπαράταξης.
Είχε ήδη ράψει κοστούμι, είχε κάνει τις πρώτες δηλώσεις με ύφος “σωτήρα των νησιών” και περίμενε το επίσημο χρίσμα. Μέχρι που ήρθε το “όχι” από τον Αλέξη. Όχι απλά “όχι”, αλλά ένα face control τόσο αυστηρό, που η πόρτα του νέου κόμματος έκλεισε με τέτοιο κρότο, που ακούστηκε μέχρι τη Λίνδο.
Ο Νίκος έμεινε εκτός επιτροπής, εκτός και κυρίως, εκτός νυμφώνος, αναρωτώμενος προφανώς αν το “αριστερό προφίλ” του χρειαζόταν τελικά λίγα περισσότερα ένσημα ή απλά λιγότερη… πασοκική προϊστορία.
Το δίδυμο Μαργέλλου – Μουτσάκη παρέδωσε τελικά ένα μοναδικό μάθημα: πώς να ξεκινάς για να κατακτήσεις ένα κόμμα και να καταλήγεις να βλέπεις τις ανακοινώσεις των επιτροπών από το ίντερνετ, παρέα με έναν διπλό ελληνικό.
Συγχαρητήρια στους διοργανωτές. Και εις ανώτερα!
