Σε ένα απέραντο μνημείο γραφειοκρατικής ανικανότητας και κακού σχεδιασμού εξελίσσεται το πολύπαθο έργο της αποκατάστασης του σχολικού συγκροτήματος της Ακαδημίας στη Ρόδο. Πριν καλά-καλά στεγνώσει το μελάνι από την υπογραφή της προγραμματικής σύμβασης, η αναπτυξιακή εταιρεία του Δήμου «Κολοσσός 2047» προχώρησε στην εσπευσμένη ματαίωση των δύο από τις τέσσερις συμβάσεις μηχανικών, εκθέτοντας ανεπανόρθωτα τον αρχικό σχεδιασμό της δημοτικής αρχής.
Η απόφαση αυτή, που λήφθηκε υπό το βάρος αιφνίδιων «τεχνικών και οικονομικών δεδομένων», αποδεικνύει για ακόμα μια φορά την προχειρότητα με την οποία αντιμετωπίζονται κρίσιμα έργα υποδομής στο νησί. Μόλις δύο μήνες μετά τους πανηγυρισμούς για το «πράσινο φως» της Αποκεντρωμένης Διοίκησης Αιγαίου, το έργο επιστρέφει στο σημείο μηδέν, εγκλωβισμένο σε έναν φαύλο κύκλο αναβολών.
Οι επίσημες δικαιολογίες περί «νέων δεδομένων» στη στατική επάρκεια ενός κτηρίου που μετρά έναν αιώνα ζωής προκαλούν εύλογα ερωτηματικά. Ήταν αδύνατο για τις αρμόδιες υπηρεσίες να προβλέψουν τις ιδιαιτερότητες ενός διατηρητέου μνημείου του 1925 πριν προχωρήσουν σε προκηρύξεις;
Το πλέον εξοργιστικό στοιχείο, ωστόσο, είναι η παραδοχή για «σοβαρή απόκλιση» ανάμεσα στο αρχικό προβλεπόμενο κόστος και στην πραγματική οικονομική πραγματικότητα των μελετών. Η αδυναμία της Διεύθυνσης Τεχνικών Έργων να κοστολογήσει ορθά ένα έργο τέτοιου βεληνεκούς εκθέτει τη διοίκηση της εταιρείας και αφήνει έκθετους τους 7 επαγγελματίες μηχανικούς που κατέθεσαν τις αιτήσεις τους, εμπιστευόμενοι μια διαδικασία που τελικά ακυρώθηκε με το πρόσχημα της «διακριτικής ευχέρειας» του Οργανισμού.
Ενώ οι αρμόδιοι παραπέμπουν το σύνολο του μελετητικού σχεδιασμού σε «αναλυτική επανεξέταση» –μια γνωστή φράση-κλισέ για να κρυφτεί η κυβερνητική και δημοτική αδράνεια– το ιστορικό κτήριο των 5.100 τ.μ. συνεχίζει να φθείρεται.Σήμερα, έξι εκπαιδευτικές δομές, ανάμεσά τους πρότυπα πειραματικά σχολεία και νητιαγωγεία, στεγάζονται σε ένα συγκρότημα που χρήζει άμεσης επισκευής. Η τοπική κοινωνία παρακολουθεί με αγανάκτηση το θέατρο του παραλόγου, με τα «βήματα μπρος και πίσω» να έχουν γίνει ο κανόνας. Αντί για εργοτάξια και άμεσες παρεμβάσεις, οι πολίτες της Ρόδου εισπράττουν για ακόμη μια φορά ακυρώσεις συμβάσεων, οργανωτική ανεπάρκεια και δικαιολογίες που παρατείνουν την επικίνδυνη στασιμότητα ενός εμβληματικού μνημείου.
