ΤΕΛΙΚΑ, ΟΛΟΙ ΓΝΩΡΙΖΑΝ;
Σήμερα, με αφορμή όσα βρίσκονται στο επίκεντρο της δημόσιας συζήτησης για την εταιρεία «Χωριάτικο» και την επέκταση της δραστηριότητάς της στη Ρόδο, αξίζει να γυρίσουμε τον χρόνο πίσω.
Στις 2 Σεπτεμβρίου 2025, είχα δημοσιοποιήσει την παρακάτω τοποθέτηση σχετικά με την απόφαση της Δημοτικής Επιτροπής Ρόδου της 28ης Ιουλίου 2025 για τη ρύθμιση οφειλών, θέτοντας συγκεκριμένα ερωτήματα για τη διαχείριση των παραλιών, τις υποχρεώσεις των αναδόχων και την εφαρμογή των κανόνων που διέπουν τις παραχωρήσεις.
Δεν αλλάζω ούτε μία λέξη από όσα είχα γράψει τότε. Δεν ξαναγράφω την ιστορία εκ των υστέρων. Παραθέτω αυτούσιο το αρχικό μου κείμενο, με την ημερομηνία του, ώστε ο καθένας να μπορεί να το διαβάσει και να κρίνει.
Γιατί, όταν ένα ζήτημα έχει τεθεί δημόσια και εγκαίρως, δεν μπορεί σήμερα να αντιμετωπίζεται σαν να εμφανίστηκε ξαφνικά.
Το ερώτημα, λοιπόν, δεν είναι μόνο τι συμβαίνει σήμερα. Είναι τι είχε επισημανθεί τότε, ποιοι είχαν γνώση και ποιες αποφάσεις είχαν ληφθεί.
⸻
Ρυθμιστές των κακοπληρωτών: όταν ο αιγιαλός γίνεται λάφυρο
Αυτούσιο το κείμενο της 2ας Σεπτεμβρίου 2025:
Στις 28 Ιουλίου 2025 , η Δημοτική Επιτροπή Ρόδου αποφάσισε, επικαλούμενη τον ν. 3463/2006 (άρθρο 171) , να ρυθμίσει οφειλές. Μέσα στις «αιτήσεις ρύθμισης» κρύφτηκαν και κάποιοι από τους αναδόχους των παραλιών οι ίδιοι που, ενώ είχαν πλειοδοτήσει με υψηλά τιμήματα για να πάρουν θέση στον αιγιαλό, δεν πλήρωσαν τις δόσεις τους.
Μόνο που εδώ υπάρχει ένα «μικρό» πρόβλημα:
οι παραλίες δεν είναι καφενεία ούτε τραπεζοκαθίσματα δημοτικών πλατειών . Δεν υπάγονται στον 3463. Οι παραχωρήσεις αιγιαλού γίνονται βάσει του ν. 2947/2001 και των σχετικών ΚΥΑ. Κάθε σύμβαση παραχώρησης αναφέρει ρητά:
👉 όποιος δεν πληρώσει, αποβάλλεται και χάνει το δικαίωμα χρήσης. Άρα, τι έκανε η Δημοτική Επιτροπή; Αντί να εφαρμόσει τον ειδικό νόμο και να αποβάλει τους κακοπληρωτές, τους χάρισε χρόνο και νομιμοποίηση μέσα από τον 3463. Μόνο που στο δίκαιο ισχύει η αρχή: «Ο ειδικός νόμος υπερισχύει του γενικού. Κι εδώ, ο ειδικός νόμος είναι ξεκάθαρος: 2947/2001 → αποβολή, όχι ρύθμιση. Ας μην ξεχνάμε: το καλοκαίρι του 2023 έγινε πανελλήνιος ντόρος όταν οι «επενδυτές των παραλιών» εμφανίστηκαν με μπράβους μέσα στην αίθουσα του Δημοτικού Συμβουλίου Ρόδου, για να επιβάλουν την ισχύ τους στους διαγωνισμούς. Εκεί που θα έπρεπε να μιλάει ο νόμος, μίλησε η επίδειξη δύναμης. Και τώρα, οι ίδιοι αυτοί «επενδυτές», αντί να χάσουν τα προνόμια τους λόγω αθέτησης πληρωμών, βρίσκουν προστασία από τη Δημοτική Επιτροπή.
Η πολιτική ουσία είναι ακόμη πιο ωμή:
ενώ οι πολίτες βλέπουν τους λογαριασμούς τους να τρέχουν και τις υποχρεώσεις τους να μη χαρίζονται, κάποιοι «παραλιακοί μεγιστάνες» βρίσκουν πολιτική κάλυψη και ειδική μεταχείριση. Ο αιγιαλός, δημόσιος χώρος όλων μας, μετατρέπεται σε λάφυρο λίγων.
Το ερώτημα είναι ένα: Με ποιο δικαίωμα η Δημοτική Επιτροπή παραβιάζει τον νόμο, και μάλιστα υπέρ εκείνων που τον καταπατούν; Η Ρόδος δεν αντέχει άλλο τέτοιες «ρυθμίσεις». Οι παραλίες ανήκουν στον λαό, όχι στους κακοπληρωτές και τους πολιτικούς τους προστάτες. @highlight
⸻
Και σήμερα, το ερώτημα παραμένει.
Όταν οι προβληματισμοί για τη διαχείριση του δημόσιου χώρου, τις παραχωρήσεις και τις οφειλές είχαν ήδη τεθεί δημόσια από το 2025, είναι εύλογο να ζητάμε απαντήσεις για το τι ακολούθησε.
Ποιοι γνώριζαν; Τι έλεγαν τότε; Τι έπραξαν; Και με ποια κριτήρια λαμβάνονται οι αποφάσεις που αφορούν έναν δημόσιο χώρο ο οποίος ανήκει σε όλους;
Οι ημερομηνίες και τα δημόσια έγγραφα υπάρχουν για να θυμίζουν ότι η δημόσια λογοδοσία δεν αρχίζει όταν μια υπόθεση γίνεται επίκαιρη. Αρχίζει από τη στιγμή που τίθενται συγκεκριμένα ερωτήματα και οφείλονται συγκεκριμένες απαντήσεις.