Μετά τις αποκαλύψεις και τα επίμονα ερωτήματα του Real Voice, η δημοτική εταιρεία καταγγέλλει τη μίσθωση και συμψηφίζει εγγύηση 122.600 ευρώ. Η καθυστερημένη παρέμβαση, ωστόσο, δεν κλείνει τον λογαριασμό των ευθυνών. Αντιθέτως, τον ανοίγει. Η ΔΕΡΜΑΕ που διεκδικεί σήμερα με καθυστέρηση τα δικαιώματά της, γιατί δεν τα προστάτευε τόσα χρόνια;
Της Ρένας Παυλάκη
Δέκα χρόνια μίσθωσης. Επτά διαφορετικά επιχειρηματικά σχήματα στο ίδιο ακίνητο. Οκτώ χρόνια κατά τα οποία, σύμφωνα με όσα έχουν δημοσιοποιηθεί, η ΔΕΡΜΑΕ δεν εισέπραττε το πρόσθετο μίσθωμα που προέβλεπε η σύμβαση. Και τελικά, ένα εξώδικο με προθεσμία πέντε ημερών για την παράδοση του Ακταίον.
Η ΔΕΡΜΑΕ προχώρησε στις 13 Νοεμβρίου στην καταγγελία της μίσθωσης του εμβληματικού δημοτικού ακινήτου, επικαλούμενη ουσιώδεις παραβιάσεις των συμβατικών υποχρεώσεων και δηλώνοντας συμψηφισμό της εγγύησης των 122.600 ευρώ με απαιτήσεις της από οφειλόμενα μισθώματα.
Η ενέργεια αυτή καταγράφεται ενώ βρίσκεται σε πλήρη εξέλιξη η δημόσια συζήτηση για την υπόθεση του «Χωριάτικου» και ενώ ο Real Voice έχει αναδείξει, μέσα από διαδοχικές εκπομπές, αποκαλύψεις και παρεμβάσεις, σοβαρά ερωτήματα για τον τρόπο με τον οποίο η δημοτική εταιρεία διαχειρίστηκε το Ακταίον όλα αυτά τα χρόνια.
Η καταγγελία της σύμβασης αποτελεί ασφαλώς μια ουσιαστική ενέργεια για τη διασφάλιση των συμφερόντων της δημοτικής περιουσίας, ήρθε όμως με καθυστέρηση πολλών ετών. Συνεπώς, δεν αποτελεί συγχωροχάρτι για τις προηγούμενες διοικήσεις ή για τη σημερινή.
Οι παραβάσεις που επικαλείται σήμερα η ΔΕΡΜΑΕ, πότε διαπιστώθηκαν;
Σύμφωνα με το σημερινό δημοσίευμα της «δημοκρατικής», η ΔΕΡΜΑΕ επικαλείται, μεταξύ άλλων, τη μη καταβολή του πρόσθετου μισθώματος που αντιστοιχεί στο 2% των ακαθάριστων εσόδων, καθώς και ζητήματα τήρησης των όρων χρήσης και λειτουργίας του ακινήτου.
Πρόκειται για όρους που περιλαμβάνονταν στη σύμβαση από το 2016 και δεν προέκυψαν ξαφνικά με την αποκάλυψη της υπόθεσης «Χωριάτικο».
Στις εκπομπές του Real Voice, ο δικηγόρος Χριστόδουλος Μαλιαράκης ανέδειξε ότι, σύμφωνα με τις δημόσιες παραδοχές της διοίκησης της ΔΕΡΜΑΕ, για την οκταετία 2016-2024 δεν είχε εισπραχθεί το πρόσθετο μίσθωμα, με την ελάχιστη υπολογιζόμενη απαίτηση να ανέρχεται σε 160.000 ευρώ. Από αυτά, φέρονται να έχουν εισπραχθεί μόλις 50.000 ευρώ.
Και παραμένει άγνωστο εάν ο πραγματικός κύκλος εργασιών της επιχείρησης θα δικαιολογούσε ακόμη μεγαλύτερες απαιτήσεις.
Επομένως, το ερώτημα είναι απολύτως συγκεκριμένο: Γιατί η ΔΕΡΜΑΕ δεν ενεργοποίησε νωρίτερα τα συμβατικά της δικαιώματα;
Γιατί χρειάστηκε να φτάσουμε στον Νοέμβριο του 2026 για να επικαλεστεί παραβάσεις που, τουλάχιστον ως προς τις οικονομικές υποχρεώσεις, φαίνεται ότι είχαν διαπιστωθεί πολύ νωρίτερα;
Τα διαφορετικά ΑΦΜ και η ευθύνη του ελέγχου
Ακόμη σοβαρότερο είναι το ζήτημα της πραγματικής εκμετάλλευσης του ακινήτου.
Σύμφωνα με τα δημοσιοποιημένα στοιχεία, από το Ακταίον πέρασαν έξι εταιρείες και μία ατομική επιχείρηση, ενώ η αρχική σύμβαση περιείχε ρητές απαγορεύσεις για υπεκμίσθωση και παραχώρηση της χρήσης σε τρίτους.
Ποιος παρακολουθούσε τις μεταβολές αυτές; Ποιος έλεγχε με ποιο ΑΦΜ λειτουργούσε κάθε φορά η επιχείρηση και ποιος πραγματικά πραγματοποιούσε τον τζίρο από τον οποίο εξαρτιόταν μέρος του μισθώματος;
Το ζήτημα του ελέγχου από τις αρμόδιες οικονομικές υπηρεσίες του Δήμου τέθηκε με ιδιαίτερη έμφαση και από τον Θανάση Μπαράκα, πρώην μέλος του Διοικητικού Συμβουλίου της ΔΕΡΜΑΕ, στην εκπομπή «Πρωινό Xpress».
Ο κ. Μπαράκας έθεσε ευθέως το ζήτημα του Γραφείου Προσόδων του Δήμου Ρόδου, διερωτώμενος εάν οι αρμόδιες υπηρεσίες είχαν πραγματοποιήσει ελέγχους στις φορολογικές δηλώσεις, στα διαφορετικά ΑΦΜ που εμφανίζονταν να δραστηριοποιούνται στο Ακταίον και στα τέλη που όφειλαν να αποδίδουν οι επιχειρήσεις.
Το ερώτημα που ανέδειξε είναι ιδιαίτερα σοβαρό: Εάν το Γραφείο Προσόδων διενεργούσε τους σχετικούς ελέγχους για τη βεβαίωση των δημοτικών τελών, ποια στοιχεία είχε στη διάθεσή του για τον κύκλο εργασιών και τα ΑΦΜ των επιχειρήσεων; Διασταυρώθηκαν ποτέ αυτά τα στοιχεία με τις συμβατικές υποχρεώσεις απέναντι στη ΔΕΡΜΑΕ; Και εάν όχι, γιατί;
Αν πραγματοποιούνταν έλεγχοι, πού βρίσκονται τα αποτελέσματά τους και ποιες ενέργειες ακολούθησαν; Αν δεν πραγματοποιούνταν, με ποιον τρόπο διασφαλίζονταν τα οικονομικά συμφέροντα της δημοτικής εταιρείας;
Οι 122.600 ευρώ δεν κλείνουν τον λογαριασμό
Η απόφαση της ΔΕΡΜΑΕ να συμψηφίσει την εγγύηση των 122.600 ευρώ με οφειλές της μισθώτριας μπορεί να προστατεύει μέρος των οικονομικών απαιτήσεών της. Πρόκειται, ωστόσο, για εγγύηση που είχε ήδη καταβληθεί κατά την υπογραφή της σύμβασης, όχι για νέα είσπραξη αντίστοιχου ποσού.
Το κρίσιμο είναι να προσδιοριστεί, με πλήρη οικονομικό και συμβατικό έλεγχο, πόσα χρήματα δικαιούται συνολικά η ΔΕΡΜΑΕ, πόσα εισέπραξε και ποια ποσά παραμένουν ανείσπρακτα.
Και κυρίως, να εξηγηθεί ποιες ενέργειες έγιναν κατά τη διάρκεια της δεκαετίας για να προστατευθούν αυτά τα έσοδα.
Οι ευθύνες αυτές έχουν διαχρονικό χαρακτήρα και αφορούν όλες τις διοικήσεις που διαχειρίστηκαν τη συγκεκριμένη σύμβαση. Συμπεριλαμβάνουν την περίοδο κατά την οποία πρόεδρος της ΔΕΡΜΑΕ ήταν ο σημερινός δήμαρχος Ρόδου, Αλέξανδρος Κολιάδης, αλλά και τη σημερινή διοίκηση, που είχε ήδη ενημερωθεί για τις οικονομικές εκκρεμότητες.
Η παρέμβαση της τελευταίας στιγμής δεν διαγράφει το παρελθόν
Το εξώδικο επιδόθηκε την παραμονή της προγραμματισμένης επαναλειτουργίας του Ακταίον, την οποία είχε αποκαλύψει η «δημοκρατική».
Η χρονική αυτή συγκυρία προσδίδει ακόμη μεγαλύτερη σημασία στην καθυστερημένη αντίδραση της δημοτικής εταιρείας.
Το Real Voice έχει θέσει επανειλημμένα το ζήτημα της πολιτικής και διοικητικής ευθύνης στη διαχείριση των δημοτικών ακινήτων. Η σημερινή εξέλιξη ενισχύει την ανάγκη να δοθούν συγκεκριμένες απαντήσεις, αντί η καταγγελία της σύμβασης να παρουσιαστεί ως το τέλος της υπόθεσηςα
Ουδείς αμφισβητεί ότι η ΔΕΡΜΑΕ οφείλει να προστατεύσει τη δημοτική περιουσία και να διεκδικήσει όσα της αναλογούν. Το ερώτημα είναι γιατί χρειάστηκε η έκρηξη ενός σκανδάλου, η δημοσιοποίηση των στοιχείων και η έντονη δημοσιογραφική πίεση για να φτάσει στη σημερινή απόφαση.
Η ΔΕΡΜΑΕ μπορεί σήμερα να απαιτεί εξηγήσεις από τη μισθώτρια εταιρεία.
Το εξώδικο μπορεί να τερματίσει μια μίσθωση, αλλά δεν μπορεί να διαγράψει μια δεκαετία διαχείρισης.

