Κυρίες, κύριοι και αγαπητοί ψηφοφόροι, υποκλιθείτε στο πολιτικό μεγαλείο. Ο Δήμαρχος Ρόδου, Αλέξανδρος Κολιάδης, μας παρέδωσε ένα σεμινάριο για το πώς η επαρχιακή πολιτική σκοπιμότητα συναντά τον απόλυτο ναρκισσισμό της εξουσίας.
Εκεί, στο 1ο ΕΠΑΛ, την ώρα που το λιβάνι προσπαθούσε να εξαγνίσει τις ντροπιαστικές ελλείψεις του σχολείου, οι μαθητές έκαναν το απόλυτο έγκλημα καθοσιώσεως: γύρισαν την πλάτη στο τοπικό πολιτικότέρας.Και τι κάνει ένας «σύγχρονος» πολιτικός όταν η νέα γενιά του γυρνάει την πλάτη;
Αντί να αναλογιστεί τις ευθύνες του για τα σχολεία-ερείπια, για τις τουαλέτες-υγειονομικές βόμβες και για τους σοβάδες που πέφτουν σαν βροχή, αρπάζει το μικρόφωνο. Γιατί στην Ελλάδα, αν δεν έχεις έργο να επιδείξεις, έχεις πάντα έναν κούφιο, αυταρχικό λόγο για να επιβάλεις.
Με το ύφος θιγμένου ηγεμόνα που του χάλασαν το PR event, άρχισε να κουνάει το δάχτυλο σε 16χρονα παιδιά, απαιτώντας τον «σεβασμό» που ο ίδιος και η πολιτική του κάστα δεν κέρδισαν ποτέ.
Τα αθηναϊκά μέσα ενημέρωσης, φυσικά, έσπευσαν να κάνουν αυτό που ξέρουν καλύτερα: να σοκαριστούν από την «αγένεια» των παιδιών, ξεχνώντας βολικά τη δομική αγένεια του κράτους απέναντί τους.
Είναι πραγματικά μνημείο πολιτικής υποκρισίας να ζητάς «σεβασμό στους θεσμούς» από μια γενιά που τη στοιβάζεις σε αίθουσες-κλουβιά. Η πολιτική σκοπιμότητα πίσω από το ξέσπασμα του κ. Κολιάδη είναι πεντακάθαρη: η καλύτερη άμυνα είναι η επίθεση.
Αντί να απαντήσει για το πού πάνε τα κονδύλια και γιατί η Ρόδος, ένας από τους πλουσιότερους τουριστικούς προορισμούς, αδυνατεί να συντηρήσει ένα ΕΠΑΛ, προτίμησε να μετατοπίσει τη συζήτηση στο «σαβουάρ βιβρ» των μαθητών.
Αυτό είναι το σύγχρονο πολιτικό management: αν το σχολείο μπάζει νερά, μην φτιάξεις τη σκεπή. Μάλωσε τους μαθητές που δεν σε χειροκροτούν. Έτσι, και το blame-shifting πετυχαίνει, και οι συντηρητικοί ψηφοφόροι ικανοποιούνται με λίγο «νόμο και τάξη» από τα μεγάφωνα.
Μπράβο στον κ. Δήμαρχο. Κατάφερε να γίνει viral πανελλαδικά, αποδεικνύοντας ότι η εξουσία στην Ελλάδα παραμένει βαθιά ανασφαλής, αλαζονική και ανίκανη να αντέξει την κριτική.
Ας του θυμίσει κάποιος, όμως, ότι οι μαθητές που σήμερα του γύρισαν την πλάτη, αύριο θα έχουν δικαίωμα ψήφου. Και τότε, κανένα μικρόφωνο δεν θα είναι αρκετά δυνατό για να καλύψει τον ήχο της κάλπης.
