Aκύρωση-ράπισμα του διαγωνισμού των 46,6 εκατομμυρίων ευρώ από την ΕΑΔΗΣΥ για τον Βιολογικό Καθαρισμό της Ρόδου δεν αφήνει περιθώρια για υπεκφυγές. Η πλήρης αποδόμηση των χειρισμών της διοίκησης της ΔΕΥΑΡ, με την επίσημη βούλα της αρμόδιας Αρχής, συνιστά ένα πρωτοφανές θεσμικό και διοικητικό φιάσκο που εκθέτει ανεπανόρθωτα το νησί και βάζει σε άμεσο κίνδυνο ένα ζωτικής σημασίας έργο υποδομής.Η αποτυχία αυτή έχει ονοματεπώνυμο.
Ο πρόεδρος της επιχείρησης, Σωτήρης Βαγιανός, φέρει την ακέραια και αποκλειστική ευθύνη για την επιλογή παράνομων, όπως κρίθηκαν, διαδικασιών και για την εφεύρεση ενός ανύπαρκτου «κατεπείγοντος» που κατέρρευσε σαν χάρτινος πύργος. Όταν ένας δημόσιος λειτουργός διαχειρίζεται με τέτοια προχειρότητα και ανευθυνότητα εκατομμύρια ευρώ των πολιτών, οδηγώντας ένα κρίσιμο έργο σε πλήρη τροχιά αποτυχίας, η παραμονή στη θέση του αποτελεί πρόκληση. Κάθε λεπτό που περνάει χωρίς την υποβολή της παραίτησής του αποτελεί επίδειξη αλαζονείας και άρνησης ανάληψης της προφανούς πολιτικής ευθύνης. Η Ρόδος δεν μπορεί να είναι όμηρος τέτοιων χειρισμών. Η παραίτηση Βαγιανού είναι η μόνη αυτονόητη και άμεση επιλογή.
Κατάχρηση του «κατεπείγοντος»: Η ΕΑΔΗΣΥ απέρριψε πλήρως την επίκληση του «απρόβλεπτου και κατεπείγοντος». Έκρινε ότι οι ανάγκες του Βιολογικού Καθαρισμού ήταν γνωστές εδώ και χρόνια, συνεπώς η δικαιολογία της έκτακτης ανάγκης χρησιμοποιήθηκε προσχηματικά για να δικαιολογηθούν οι διαδικασίες-εξπρές
Στραγγαλισμός του ανταγωνισμού: Η επιλογή της ΔΕΥΑΡ να προσφύγει στη διαδικασία της διαπραγμάτευσης χωρίς δημοσίευση διακήρυξης, καλώντας επιλεκτικά ελάχιστες εταιρείες, κρίθηκε παράνομη. Η Αρχή αποφάνθηκε ότι με αυτόν τον τρόπο περιορίστηκε αδικαιολόγητα ο ελεύθερος ανταγωνισμός σε ένα έργο εκατομμυρίων.
Νομική δικαίωση των προσφυγών: Η απόφαση δικαίωσε τις προδικαστικές προσφυγές τεχνικών εταιρειών (όπως της ΑΚΤΩΡ ΑΤΕ), αποδεικνύοντας ότι οι ενστάσεις της αγοράς για φωτογραφικούς ή καταχρηστικούς όρους είχαν απόλυτη βάση.
Αυτή η βαριά νομική ήττα εκθέτει ανεπανόρθωτα τον πρόεδρο της ΔΕΥΑΡ, Σωτήρη Βαγιανό. Δεν πρόκειται για μια απλή πολιτική διαφωνία, αλλά για μια τεκμηριωμένη θεσμική εκτροπή που έθεσε σε τροχιά πλήρους ακινησίας το σημαντικότερο έργο υποδομής της Ρόδου. Όταν οι «express» χειρισμοί της διοίκησης καταρρέουν με τέτοιο θόρυβο στις δικαστικές αίθουσες της Αθήνας, η άμεση παραίτηση του κ. Βαγιανού δεν είναι απλώς μια πολιτική απαίτηση, αλλά η ελάχιστη πράξη σεβασμού απέναντι στους νόμους και στους πολίτες του νησιού.
