Είναι πια διαπιστωμένο και στατιστικώς τεκμηριωμένο: Κάθε φορά που παρατηρείται ένας βαθμός ύφεσης στην πολυσυζητημένη «κόντρα» ΔΕΥΑΡ– Περιφέρειας, κάθε φορά που υπάρχουν κάποια σημάδια προσέγγισης με τον Δήμο Ρόδου, κάθε φορά που διαφαίνεται μια διάθεση συνεννόησης και συνεργασίας από πλευράς του δημάρχου, εκείνη ακριβώς τη στιγμή, γίνεται και το επόμενο «μπουμ». Από τον Σωτήρη Βαγιανό. Απολύτως εξακριβωμένο, καθώς το ίδιο μοτίβο επαναλαμβάνεται με συνέπεια εδώ και ενάμιση χρόνο, από την πρώτη στιγμή που ο Βαγιανός αποφάσισε να παραστήσει τον σερίφη της ΔΕΥΑΡ, συμπαρασύροντας ολόκληρη τη δημοτική αρχή, σε ένα σπιράλ πολιτικού παραλογισμού αλλά και διασυρμού.
της Ρένας Παυλάκη
Τελευταίο κρούσμα, η κλιμάκωση της κρίσης στη σχέση ΔΕΥΑΡ – Περιφέρειας, που πυροδότησε για άλλη μια φορά ο Βαγιανός, με την υπόθεση των εικονικών τιμολογίων της ΔΕΥΑΡ, με τα “κατασκευασμένα”, απολύτως ψευδή, χρέη της Περιφέρειας. Μια ακόμη αλχημεία για να αποφύγει να πληρώσει τα εκατομμύρια που χρωστάει και που δεν πληρώνει για να έχει ο ίδιος την “οικονομική άνεση” στο μοντέλο με το οποίο επέλεξε να διοικεί την ΔΕΥΑΡ.
Είναι φανερό πια ότι ο Σωτήρης Βαγιανός παρουσιάζει σοβαρά συμπτώματα δυσανεξίας απέναντι στην προοπτική ο Αλέξανδρος Κολιάδης να αποφασίσει ότι το καλό της πόλης, του Δήμου, της δημοτικής αρχής ή και των ίδιων των πολιτών, περνάει μέσα από την αποκατάσταση της συνεργασίας του με την Περιφέρεια. Μόλις, ο “σερίφης” αντιληφθεί το παραμικρό ίχνος προσέγγισης, την επόμενη μέρα θα κάνει την απονενοημένη κίνηση.
Μια κίνηση που, εκ πρώτης όψεως μπορεί να φαίνεται προς τα έξω ότι στρέφεται κατά της Περιφέρειας, στην ουσία όμως στρέφεται κατά του Αλέξανδρου Κολιάδη. Ο Βαγιανός επιδιώκει να κρατά τον δήμαρχο Ρόδου δέσμιο της δικής του ατζέντας, όποια κι αν είναι αυτή, όπου κι αν στοχεύει αυτή η πολιτικά αλλοπρόσαλλη πολιτική—αν μπορεί να χαρακτηριστεί πολιτική το νταηλίκι.
Ο Αλέξανδρος Κολιάδης είναι ο στόχος του Βαγιανού. Όχι η Περιφέρεια. Το ξέρει άλλωστε ότι σε αυτό το πεδίο δεν μπορεί να κερδίσει, γιατί – απλούστατα – ξέρει ότι έχει άδικο και αργά ή γρήγορα αυτό θα αποδειχθεί. Ο ίδιος, ελπίζει αργά αφού το παιχνίδι της επιβολής της δικής του ατζέντας στον Αλέξανδρο Κολιάδη προέχει. Αποθρασυμένος προφανώς από την αμέριστη στήριξη που του παρέχει αφειδώς ο δήμαρχος, αν και μετά τις τελευταίες ακρότητες, θεωρώ ότι το κάνει με βαριά καρδιά. Το κάνει όμως, έστω κι έτσι. Το κάνει και φυσικά το χρεώνεται.
Οι πληροφορίες μας, λένε ότι πρόσφατα όταν ο Βαγιανός το “τερμάτισε” με την σύλληψη του από την Ελληνική Αστυνομία, σε μια θυελλώδη συνεδρίαση της παράταξης Κολιάδη, δεν ήταν λίγοι οι σύμβουλοι της δημοτικής αρχής που εξέφρασαν την δυσαρέσκεια τους για το πολιτικό νταηλίκι του Σωτήρη Βαγιανού και κάποιοι εξέφρασαν και ανοικτά την προτροπή για απομάκρυνσή του από τη ΔΕΥΑΡ για να σταματήσει πια όλο αυτό το θέατρο του παραλόγου που, κατα τους ίδιους πάντα, σκεπάζει αρνητικά τον αγώνα που οι ίδιοι δίνουν. Οι ίδιες πληροφορίες αναφέρουν ότι η απάντηση του Αλέξανδρου Κολιάδη ήταν αρνητική, με το αιτιολογικό ότι θα φανεί ως ήττα στα μάτια της κοινής γνώμης.
Πολύ επιδερμική η προσέγγιση του Αλέξανδρου Κολιάδη – αν βεβαίως ισχύει η περί «ήττας» θεωρία. Πρακτικά αυτό σημαίνει ότι ο δήμαρχος θα συνεχίσει να ανέχεται τον Βαγιανό. Ο οποίος, λίγα 24ωρα μετά την θυελλώδη αυτή συνεδρίαση της παράταξης και ενώ είχε προηγηθεί ένα «χλιαρό» άδειασμά του στο δημοτικό συμβούλιο για το κόψιμο του νερού σε δημόσιες υπηρεσίες, όπως και η αποκάλυψη για τη δέσμευση του ΑΦΜ της ΔΕΥΑΡ και του ίδιου από τον Δήμο, φρόντισε να στείλει ένα ακόμα ηχηρό μήνυμα στον Κολιάδη, προφανώς για να τον «τιμωρήσει» που πήρε αποστάσεις από τις ακρότητές του. Επιχείρησε να “συμψηφίσει” στην ΔΟΥ Ρόδου τα εικονικά τιμολόγια του “κατασκευασμένου” χρέους της Περιφέρειας προς την ΔΕΥΑΡ, επιδιώκοντας να δυναμιτίσει για άλλη μια φορά το κλίμα, να κόψει κάθε δίαυλο επικοινωνίας μεταξύ των «απέναντι» και εκτρέψει τη συζήτηση και τα φώτα από την ταπεινωτική ήττα που ο ίδιος υπέστη με την σύλληψη του απο την Ελληνική Αστυνομία και μέσα στο δημοτικό συμβούλιο από Κολιάδη, Χαλκιά, Παυλούς.
Δεν γνωρίζω αν έχουν αντιληφθεί στην δημοτική αρχή ότι ο στόχος του Βαγιανού είναι το πρόσταγμα στην τοπική πολιτική σκηνή και όχι η Περιφέρεια. Η Περιφέρεια είναι απλώς το μέσο, για να παίξει ένα παιχνίδι δήθεν ισχύος.
Αλλά το θέμα εδώ δεν είναι ο Βαγιανός. Οι πολίτες δεν εξέλεξαν τον Βαγιανό για δήμαρχο. Τον Κολιάδη εξέλεξαν.
Μέχρι σήμερα, 27 μήνες από την ανάληψη της δημαρχίας, ολόκληρη η τοπική κοινωνία τον παρακολουθεί να σέρνεται πίσω από τον Βαγιανό.
Μέχρι σήμερα, 27 μήνες μετά, αν υπάρχει κάτι που έχει σημαδέψει και χαρακτηρίσει την δημοτική αρχή, είναι τα προβλήματα που έχει προκαλέσει και συνεχίζει να προκαλεί ο Βαγιανός.
Δεν είναι «ήττα» η αποφασιστική στάση απέναντι σε στελέχη που αποδεικνύονται βαρίδια. Ήττα θα είναι μια χαμένη θητεία, μια πενταετία χαμένη σε εικονικά τιμολόγια και ακόμα χειρότερα σε εικονική πραγματικότητα που σύρει την πολιτική ζωή στον πάτο.
Σήμερα, σχεδόν στο μισό αυτής της θητείας, το μόνο που έχει να επιδείξει η δημοτική αρχή, το μόνο που έχει μείνει ως αίσθηση στους δημότες, είναι οι κόντρες και οι ακρότητες του Βαγιανού. Και όσο η δημοτική αρχή ανέχεται αυτή την ομηρία, αδικεί την πόλη, αδικεί – εν τέλει – και τον ίδιο της τον εαυτό.
Θα συμπληρωθεί μια ολόκληρη πενταετία, με όλη την ενέργεια της δημοτικής αρχής να έχει διοχετευτεί στις κρίσεις που θα έχει προκαλέσει ο Βαγιανός. Αυτό θα γράφει η “ταμπέλα” της. Αυτή θα είναι πραγματική ήττα. Ήττα μεγατόνων.
