Η έναρξη της νέας σχολικής χρονιάς βρίσκει τη Ρόδο αντιμέτωπη με μια πραγματικότητα που προκαλεί οργή και θλίψη. Η αναστολή λειτουργίας τριών κεντρικών σχολικών μονάδων της πόλης –του 19ου Δημοτικού, του 20ού Δημοτικού και του 23ου Νηπιαγωγείου– δεν αποτελεί απόρροια του γνωστού δημογραφικού προβλήματος της επαρχίας. Δεν έκλεισαν επειδή έλειπαν οι μαθητές. Έκλεισαν επειδή έλειπε η δημοτική αρχή.
Το «λουκέτο» αυτό μπήκε αποκλειστικά λόγω έλλειψης σχολικής στέγης και ακαταλληλότητας των κτιρίων, εκθέτοντας ανεπανόρθωτα τη διοίκηση του Δήμου Ρόδου.Η πολιτική των «μπαλωμάτων» αντί για σύγχρονες υποδομές.
Είναι αδιανόητο, εν έτει 2026, ένας από τους πλουσιότερους τουριστικά δήμους της χώρας να δηλώνει αδυναμία να εξασφαλίσει ασφαλείς, σύγχρονους και κατάλληλους χώρους για την πρωτοβάθμια εκπαίδευση. Η δικαιολογία της «αδυναμίας εξασφάλισης χώρου» δεν είναι τίποτα λιγότερο από μια ομολογία αποτυχίας.Τα κτιριακά προβλήματα δεν εμφανίστηκαν ξαφνικά μέσα σε ένα βράδυ.
Ήταν γνωστά, είχαν επισημανθεί επανειλημμένα από την Ένωση Γονέων και τους εκπαιδευτικούς φορείς. Αντί όμως ο Δήμος Ρόδου να προχωρήσει σε έγκαιρες συντηρήσεις, στατικές ενισχύσεις και στρατηγικό σχεδιασμό για την ανεύρεση νέων οικοπέδων ή κτιρίων, επέλεξε την τακτική της αδράνειας. Η εύκολη λύση της «αναστολής» μετακυλίει το πρόβλημα στις πλάτες των ίδιων των οικογενειών.
Μαθητές δύο ταχυτήτων και συστεγαστική πίεση
Η απόφαση να «σκορπιστούν» οι μαθητές αυτών των τριών σχολείων σε όμορα (γειτονικά) ιδρύματα της πόλης δημιουργεί αλυσιδωτές αντιδράσεις. Με τη βίαιη απορρόφηση εκατοντάδων παιδιών, τα σχολεία υποδοχής μετατρέπονται σε υπερπλήρεις εκπαιδευτικές «αποθήκες».
Υπερβολικός συνωστισμός:
Τμήματα που αγγίζουν τα ανώτατα επιτρεπτά όρια μαθητών, υποβαθμίζοντας την ποιότητα της διδασκαλίας.Καθημερινή ταλαιπωρία: Γονείς αναγκάζονται να αλλάξουν τον οικογενειακό και επαγγελματικό τους προγραμματισμό για να μεταφέρουν τα παιδιά τους σε άλλες συνοικίες.
Παιδαγωγική αναστάτωση:
Μαθητές ξεριζώνονται από το φυσικό τους σχολικό περιβάλλον, με άμεσο αντίκτυπο στην ψυχολογία τους.Η ώρα της ευθύνης για το Δήμο ΡόδουΗ παιδεία δεν είναι κόστος, είναι επένδυση και θεμελιώδες κοινωνικό δικαίωμα. Οι έντονες κινητοποιήσεις και οι κραυγές απόγνωσης των Συλλόγων Γονέων και Κηδεμόνων είναι απόλυτα δικαιολογημένες.
Η τοπική κοινωνία δεν μπορεί να ανέχεται άλλο τα προσωρινά ημίμετρα και τις υποσχέσεις.Ο Δήμος Ρόδου οφείλει να σταματήσει να κρύβεται πίσω από γραφειοκρατικές αγκυλώσεις. Απαιτείται εδώ και τώρα η κατάρτιση ενός επείγοντος, δεσμευτικού χρονοδιαγράμματος για την αποκατάσταση των κτιρίων αυτών ή τη μόνιμη μεταστέγασή τους σε αξιοπρεπείς χώρους.
Οποιαδήποτε καθυστέρηση αποτελεί άμεση υποβάθμιση του μέλλοντος των παιδιών του νησιού. Τα σχολεία πρέπει να είναι ανοιχτά, ασφαλή και προσβάσιμα για όλους, και η ευθύνη γι’ αυτό βαραίνει αποκλειστικά τη δημοτική αρχή.
