Αχ, κύριε Πρόεδρε της ΔΕΥΑΡ. Τι άδικος που είναι ο κόσμος τελικά. Εσείς πασχίζετε νύχτα-μέρα για την τουριστική προβολή της Ρόδου κι αυτοί οι αχάριστοι οι πολίτες (και κάτι περίεργα χημικά εργαστήρια του Κράτους) κάθονται και μετράνε μικρόβια στο Βόδι.
Δηλαδή, έλεος. Λίγη αισθητική δεν βλάπτει;Αντί να θαυμάσουν τη νέα, πρωτοποριακή «αρωματοθεραπεία» που προσφέρει ο αγωγός στο Ακρωτήρι, κάθονται και μιλάνε για λύματα. Ποια λύματα; Εδώ μιλάμε για εναλλακτικό τουρισμό! Τι Γαλάζιες Σημαίες και πράσινα άλογα; Το μέλλον είναι οι καφέ αποχρώσεις.
Το καλύτερο βέβαια είναι η στρατηγική άμυνας. Μόλις σκάει η βόμβα με τις αναλύσεις, η απάντηση είναι μία, κλασική και δοκιμασμένη: Μήνυση! Μηνύσεις σε όποιον μιλάει, μηνύσεις σε όποιον φωτογραφίζει, μηνύσεις ίσως και στα ίδια τα κολοβακτηρίδια που τόλμησαν να κολυμπήσουν χωρίς άδεια από τη ΔΕΥΑΡ.
Γιατί ως γνωστόν, η ρύπανση δεν εξαφανίζεται με έργα και καθαρισμούς, αλλά με εξώδικα. Αν δεν το βλέπει η κάμερα και αν δεν το γράφουν τα site, το νερό είναι κρύσταλλο!Και το πρωί της Παρασκευής, όλοι περίμεναν μια παραίτηση. Μια ανάληψη ευθύνης, βρε αδερφέ, έτσι για τα μάτια του κόσμου. Αλλά γιατί να παραιτηθεί ο άνθρωπος; Αφού το πλάνο δουλεύει ρολόι. Η Ρόδος διαφημίζεται, οι εισαγγελείς έχουν δουλειά, οι λιμενικοί κάνουν αυτοψίες, οι δικηγόροι βγάζουν μεροκάματο.
Κύριε Βαγιανέ, κρατάτε γερά. Συνεχίστε να προστατεύετε την «τουριστική εικόνα» του νησιού, έστω κι αν χρειαστεί να βουτήξουμε όλοι με μάσκες οξυγόνου. Άλλωστε, η λάσπη –σε κάθε της μορφή– κάνει καλό στο δέρμα.
