Αν ψάχνει κανείς το απόλυτο success story της τοπικής αυτοδιοίκησης, δεν χρειάζεται να κοιτάξει μακριά. Αρκεί μια βόλτα μέχρι τον Βιολογικό Καθαρισμό της Ρόδου στο Βόδι, εκεί όπου ο Δήμαρχος Αλέξανδρος Κολιάδης και ο εκλεκτός του Αντιδήμαρχος Κώστας Χαλκιάς παρέδωσαν μαθήματα ανώτατης μαγειρικής. Μόνο που αντί για γκουρμέ πιάτα, κατάφεραν να μαγειρέψουν την πραγματικότητα, σερβίροντας στους Ροδίτες και στους τουρίστες ένα πλούσιο, ανεπανάληπτο κοκτέιλ από E. coli και εντερόκοκκους.Το δίδυμο της επιτυχίας παρουσίασε μια συγκλονιστική παράσταση στο τελευταίο δημοτικό συμβούλιο. Εκεί, με το γνωστό, γεμάτο αυτοπεποίθηση στυλ τους, διαβεβαίωναν το σώμα και τους πολίτες ότι «όλα είναι υπό έλεγχο», ότι οι υποδομές λειτουργούν και ότι η λάσπη που ακούγεται είναι απλώς μικροπολιτική γκρίνια της αντιπολίτευσης.
Γράφει ο Νάσος Ρόγκας
Μάλιστα, για να στηρίξουν το αφήγημα του «καθαρού παραδείσου», επιστράτευσαν τις καθησυχαστικές ανακοινώσεις του ΕΟΔΥ, οι οποίες εμφάνιζαν τις τουριστικές ακτές πεντακάθαρες. Σύμφωνα με τη δημοτική λογική, αν η παραλία δύο χιλιόμετρα μακριά είναι βατή, τότε ο αγωγός που ξερνάει ανεπεξέργαστο υλικό στο Βόδι μάλλον εκτοξεύει ιαματικό νερό.Η πραγματικότητα όμως αρνείται πεισματικά να συμμορφωθεί με τις επικοινωνιακές πιρουέτες του δημαρχιακού μεγάρου. Την ώρα που ο Κολιάδης μοίραζε υποσχέσεις και ο Χαλκιάς υπεραμυνόταν της οικονομικής και διοικητικής διαχείρισης, τρεις διαδοχικές εργαστηριακές εκθέσεις από το Γενικό Χημείο του Κράτους έσκαγαν σαν υγειονομικές βόμβες.
Οι επίσημες αναλύσεις του Χημείου δεν άφησαν περιθώρια για ποιήματα: οι τιμές των επικίνδυνων μικροβίων στη θαλάσσια περιοχή του Βιολογικού βρίσκονταν σταθερά στον θεό, επιβεβαιώνοντας την κοπρανώδη μόλυνση που κατέγραφε το Κεντρικό Λιμεναρχείο Ρόδου. Όταν το Χημείο του Κράτους μετράει εκατοντάδες χιλιάδες αποικίες βακτηρίων, το να κρύβεσαι πίσω από τις γενικές ανακοινώσεις του ΕΟΔΥ είναι σαν να φοράς ομπρέλα μέσα σε τσουνάμι.
Από κοντά και η συνολική διαχείριση της ΔΕΥΑΡ, η οποία αντί να λύσει το πρόβλημα, προτίμησε να επιδοθεί σε ένα μνημείο σύγχυσης, με διαδοχικά πρόστιμα εκατοντάδων χιλιάδων ευρώ από τους Επιθεωρητές Περιβάλλοντος να στοιβάζονται στα συρτάρια. Χαμένοι ανάμεσα σε εκατομμύρια ευρώ για επεκτάσεις, σε συμβάσεις που σέρνονται και σε μια εισαγγελική έρευνα που τρέχει με φόρα για την υποβάθμιση του περιβάλλοντος, οι δύο άνδρες συνεχίζουν το βιολί τους.
Αντί να κρύβονται πίσω από το δάχτυλό τους —το οποίο μάλλον δεν έχουν πλύνει και πολύ καλά, δεδομένης της κατάστασης του νερού— ο Κολιάδης και ο Χαλκιάς οφείλουν να βγουν και να εξηγήσουν πώς γίνεται οι δικές τους δηλώσεις στο δημοτικό συμβούλιο να μυρίζουν ροδόνερο, την ώρα που τα επίσημα έγγραφα του κράτους μυρίζουν κάτι τελείως διαφορετικό.
Εκτός κι αν η νέα στρατηγική του Δήμου για την τουριστική προβολή περιλαμβάνει τη μετατροπή του νησιού σε προορισμό για extreme survival. Συγχαρητήρια στους εμπνευστές. Η ιστορία θα τους θυμάται για το γεγονός ότι άφησαν εποχή. Και μια πολύ συγκεκριμένη, ανεξίτηλη μυρωδιά.
