Αν η πολιτική αξιοπρέπεια ήταν νόμισμα, η σημερινή δημοτική αρχή της Ρόδου θα είχε κηρύξει πτώχευση προ πολλού. Αλλά ας μην είμαστε άδικοι. Αυτό που παρακολουθήσαμε στο χθεσινό Δημοτικό Συμβούλιο δεν ήταν μια απλή αποτυχία· ήταν ένα κανονικό, καλοκουρδισμένο ρεσιτάλ τοξικότητας, ένας θεσμικός κατήφορος χωρίς φρένα, με πρωταγωνιστές τον Δήμαρχο Αλέξανδρο Κολιάδη και τον εκλεκτό του της ΔΕΥΑΡ, Σωτήρη Βαγιανό.
Γράφει ο Νάσος Ρόγκας
Για άλλη μια φορά, η αίθουσα όπου θα έπρεπε να συζητούνται τα σοβαρά προβλήματα του νησιού μετατράπηκε σε αρένα προσωπικών εγώ, φτηνών εντυπωσιασμών και μιας ακραίας επιθετικότητας που πλέον δεν εκπλήσσει κανέναν, παρά μόνο θλίβει.
Το χθεσινό μενού είχε απ’ όλα: ειρωνείες, στοχοποιήσεις, φωνές και μια διάχυτη αλαζονεία από τη μεριά της εξουσίας. Ο κ. Κολιάδης, πιστός στον ρόλο του ανθρώπου που πιστεύει ότι διοικεί ένα προσωπικό του φέουδο και όχι έναν ιστορικό Δήμο, μοίρασε για άλλη μια φορά μαθήματα συμπεριφοράς, την ίδια στιγμή που το ύφος του εξέπεμπε μια πρωτοφανή νευρικότητα. Κάθε φορά που η αντιπολίτευση ή κάποιος ενοχλητικός τρίτος τολμά να θέσει ερωτήματα για τη διαχείριση, το νερό, το Φράγμα Γαδουρά ή τα οικονομικά, η απάντηση της δημοτικής αρχής είναι η ίδια: προσωπικές επιθέσεις, λεκτικοί τραμπουκισμοί και ένα πέπλο ειρωνείας για να καλυφθεί η ουσιαστική γύμνια των επιχειρημάτων.
Δίπλα του, ο κ. Βαγιανός. Ο άνθρωπος που έχει αναλάβει το βαρύ φορτίο της ΔΕΥΑΡ, αντί να απολογείται για τα καθημερινά προβλήματα των πολιτών, εμφανίστηκε χθες με το γνωστό, επιθετικό του στυλ, έτοιμος να «καταπιεί» όποιον τολμήσει να αμφισβητήσει το αφήγημα της δήθεν «μεγάλης νίκης». Είναι πραγματικά αξιοθαύμαστο πώς καταφέρνουν να βαφτίζουν το ψάρι κρέας και να παρουσιάζουν τις εσωτερικές τους διευθετήσεις ως θρίαμβο για το νησί, ενώ την ίδια ώρα η καθημερινότητα των Ροδιτών παραμένει στο ίδιο τέλμα.
Η στρατηγική τους είναι πλέον ξεκάθαρη και απόλυτα προβλέψιμη: όποιος διαφωνεί είναι «εχθρός του νησιού», όποιος ασκεί κριτική είναι «στοχοποιημένος» ή «γραφικός». Το χθεσινό σόου απέδειξε ότι η τωρινή δημοτική αρχή δεν αντέχει τον δημοκρατικό έλεγχο. Προτιμά τις κραυγές, τις απειλές και τη δημιουργία ενός κλίματος τρομοκρατίας μέσα στο ίδιο το συμβούλιο για να φιμώσει κάθε αντίθετη φωνή.
Η αλαζονεία της κάλπης έχει και ημερομηνία λήξης. Αντί να αναλώνεστε σε λεκτικούς τραμπουκισμούς και να επιδεικνύετε τη δήθεν ισχύ σας στους διαδρόμους του Δήμου, στρωθείτε στη δουλειά. Γιατί το μόνο που καταφέρατε χθες, για άλλη μια φορά, ήταν να κάνετε τη Ρόδο να ντρέπεται για το επίπεδο των διοικούντων της.