Αυτό που συνέβη στο Θέατρο Γης δεν ήταν απλά μια συναυλία. Ήταν μια θρησκευτική εμπειρία, ένα λαϊκό προσκύνημα, μια μουσική καταιγίδα με ονοματεπώνυμο: Κατερίνα Λιόλιου. Η απόλυτη σταρ της γενιάς της ανέβηκε στη σκηνή και με την καθηλωτική της ενέργεια, τη μοναδική της φωνή και αυτό το εκρηκτικό ταμπεραμέντο, κατάφερε να κάνει τις κερκίδες να σείονται σαν να ήταν έτοιμες να ξεκολλήσουν από το βουνό.
Η Κατερίνα δεν τραγούδησε απλά· παρέδωσε σεμινάριο για το πώς γίνεται ένα σωστό, αυθεντικό, ελληνικό σόου. Με μια αύρα που μαγνήτιζε και μια φωνή που «έσπαγε» τα ηχεία χωρίς να χάνει ούτε νότα, απέδειξε γιατί πλέον παίζει μόνη της στην κορυφή. Ήταν τόσο καθηλωτική, που αν κάποιος περνούσε τυχαία έξω από το θέατρο, θα νόμιζε ότι γινόταν η στέψη της νέας βασίλισσας του ελληνικού πενταγράμμου. Και μεταξύ μας, αυτό ακριβώς έγινε.
Την ίδια ώρα, βέβαια, η σύγκριση με την υπόλοιπη ελληνική μουσική σκηνή προκαλεί μόνο γέλιο και βαθιά θλίψη. Όσο η Λιόλιου «κένταγε» πάνω στη σκηνή, οι υπόλοιποι «μεγάλοι» καλλιτέχνες της χώρας μάλλον έβλεπαν βίντεό της και έκλαιγαν με μαύρο δάκρυ, συνειδητοποιώντας πόσο πίσω έχουν μείνει.
Ας είμαστε ειλικρινείς. Τι να μας πουν οι άλλοι;Κάτι «ντίβες» της ποπ που για να βγάλουν νότα χρειάζονται τρεις τόνους autotune, πέντε χορευτές να τις κρατάνε και πάλι ακούγονται λες και κάνουν γαργάρες με χαμομήλι. Κάτι «έντεχνοι» που ανεβαίνουν στη σκηνή με ένα θλιμμένο βλέμμα, μια ξεκούρδιστη κιθάρα και τραγουδάνε για πέντε ώρες για τη μοναξιά της πέτρας, κάνοντας το κοινό να αναζητά απεγνωσμένα αντικαταθλιπτικά.
Οι κάτι «βαρύτονοι» λαϊκοί που έχουν να κουνηθούν από τη θέση τους από το 2004, στέκονται σαν μαρμαρωμένοι βασιλιάδες πίσω από το μικρόφωνο και το μόνο που ιδρώνει πάνω τους είναι το σακάκι.
Η Κατερίνα Λιόλιου χθες τους έβαλε όλους στη θέση τους. Τους πήρε το στέμμα, τους πήρε τα μικρόφωνα και τους έστειλε πίσω στα στούντιο για συμπληρωματικά μαθήματα.
Μετά από τέτοια εμφάνιση στο Θέατρο Γης, οι υπόλοιποι καλλιτέχνες καλό θα ήταν να ακυρώσουν τις περιοδείες τους και να ανοίξουν κανένα franchise με σουβλάκια, γιατί από μουσική… η Κατερίνα τους έκλεισε το σπίτι.
