Κυρίες και κύριοι, το καλοκαίρι πλησιάζει στο τέλος του και η εθνική μας «Number One» οργώσε ξανά την Ελλάδα. Σαν 15 χρόνη χαζοχαρούμενη μόλις ανοίξετε το Instagram, θα πεταχτεί η Έλενα στην οθόνη σας με τόση ενέργεια, που θα νομίζετε ότι ήπιε τρεις εσπρέσο μονορούφι.«Γεια σας φιλαράκια μου! Είμαι τόσοοοο ενθουσιασμένη! Σας περιμένω όλους στο γήπεδο της Άνω Ραχούλας για μια βραδιά γεμάτη… ΑΛΗΘΕΙΑ!»
Γράφει ο Δισκογραφικός
Αυτός είναι ο κλασικός τρόπος προώθησης. Μια υπερπαραγωγή αγάπης, όπου η Έλενα προσπαθεί να πείσει το κοινό ότι η Άνω Ραχούλα είναι ο προσωπικός της παράδεισος και ότι δεν έχει κοιμηθεί τρία βράδια από την ανυπομονησία.
Το μάρκετινγκ είναι απλό αλλά αχτύπητο: 80% Eurovision νοσταλγία (γιατί, ας είμαστε ειλικρινείς, ακόμα κι αν τραγουδάει τα καινούργια της, εμείς περιμένουμε να κάνει το «λύγισμα» του γονάτου από το 2005), 10% «σας αγαπώ» και 10% εφέ με καρδούλες.Και μετά, έρχεται η μεγάλη βραδιά της συναυλίας.
Εκεί που ο μέσος θεατής σκάει από τη ζέστη με το λινό του πουκάμισο, η Έλενα ανεβαίνει στη σκηνή με ένα outfit που κάνει την Μπιγιονσέ να μοιάζει με καλόγρια. Το concept των εμφανίσεων είναι σταθερό: «Λιγότερο ύφασμα, περισσότερη αλήθεια». Κορμάκια με στρας, μίνι που αψηφούν τους νόμους της βαρύτητας και ανοίγματα που χρειάζονται ειδική άδεια από την πολεοδομία.
Οι κακοπροαίρετοι θα πουν: «Μα καλά, με τέτοια φωνάρα, χρειάζεται να βγαίνει ημίγυμνη;». Η σατιρική απάντηση είναι: Όχι, δεν το χρειάζεται, αλλά πώς αλλιώς θα καταλάβουμε ότι το «My Number One» είναι διαχρονικό, αν δεν βλέπουμε ότι οι τετρακέφαλοί της παραμένουν στην ίδια ακριβώς κατάσταση με το 2005; Είναι ζήτημα εθνικής συνέπειας!
Οπότε, Έλενα, συνέχισε να μας στέλνεις «φιλάκια» από το κινητό και να βγαίνεις στη σκηνή με τα απαραίτητα.
